ร่างกายแลกรัก(1)

การประกาศรางวัลจบลงวายุก้าวเท้ายาว ๆ ลงเวทีแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมซึ่งมีเหล้าผู้บริหารระดับสูงนั่งอยู่ก่อนแล้ว

“เอาล่ะครับ ได้เวลาเอาใจสาวมักม่วน พบกับนักร้องมากความสามารถที่จะเชิญทุกคนออกมาโยกย้ายส่ายสะโพกกันได้แล้วพบกับ

ลำไย ไหทองคำ...”

หลังพิธีกรประกาศชื่อนักร้องจบเสียงเฮลั่นของพนักงานก็ดังขึ้นพร้อมกัน นักร้องลูกทุ่งอินดี้สาวดังระดับประเทศขวัญใจทุกเพศ ทุกวัย กว่าจะจองคิวแสดงได้ต้องดีลกันข้ามปีเลยทีเดียว

“พี่สมรออกไปเต้นกัน”

เหมือนฝันไม่รอคำตอบเลือกฉุดกระชากแขนผู้มีอายุมากกว่าออกไปโยกย้ายอยู่ด้านหน้าเวทีด้วยความสนุกสนาน

เสียงอึกทึกของพนักงานเรียกสายตาของวายุได้เพียงชั่วครู่เท่านั้นแล้วก็กลับมาจดจ่อยังแก้วบรั่นดีอีกครั้ง

นาน ๆ วายุจะออกงานเลี้ยงสักทีเขาจึงไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นเท่าไรอาจจะมีชนแกล้วบ้างแต่ก็ไม่ได้พูดคุยอะไรมากนัก

ครืด...ครืด...ครืด

ท่ามกลางเสียงดนตรีแรงสั่นสะเทือนของสมาร์ตโฟนเครื่องสวยทำให้วายุหยิบมันออกมาดูซึ่งก็เห็นว่ามันแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันหนึ่ง เพียงแค่เห็นชื่อของเหมือนฟ้าเด้งขึ้นมาว่ากำลังโพสต์รูปถ่ายเขาก็รีบกดดูทันที

[ต่อให้งอนแค่ไน โกรธแค่ไหนแค่เธอมาง้อ ฉันก็พร้อมหายงอน #รักสามี]

อ่านแคปชันจบมุมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อยด้วยความยินดีระคน

ปวดใจ คนหนึ่งคือเพื่อนรักส่วนอีกคนคือคนแอบรัก แค่คิดเกินเลยก็เป็นชู้ทางใจเสียแล้วเคยคิดว่าหากจากไปเรียนไกลถึงต่างแดนคงจะเลิกรักได้

ทว่ากลับคิดผิดเสียถนัด

บรั่นดีสีน้ำตาลเข้มยกเพียวไม่ผสมน้ำหรือโซดาถูกยกเข้าปากติดต่อกันหายแล้วแทบไม่พัก สมองเอาแต่คิดด่าทอตัวเองที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ

ค่ำคืนแห่งความสนุกสนานล่วงเลยไปจนกระทั่งตีหนึ่งงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา วงดนตรีเก็บข้าวของเตรียมกลับแล้วกลุ่มของเหมือนฝันก็เช่นเดียวกัน

“พี่สมรไหวแน่นะ”

เหมือนฝันถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นรุ่นพี่ในทีมยืนโคลงเคลงไปมา ซึ่งเจ้าตัวยกมือขึ้นบอกว่าไหวแค่นี้สบายมาก

“ไหวจ้ะ คุณสามีของพี่มารออยู่โน่นแล้ว”

สมรชี้ไปยังประตูทางออกโรงแรมซึ่งมีชายวัยสี่สิบปียืนรอท่าอยู่

เหมือนฝันยืนส่งพี่ ๆ กลับทีละคนจนครบแล้วก็พาร่างมึนเมาของตัวเองไปยังห้องพักที่จองไว้ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมนี้ ความโชคดีของเธอคือห้องพักทั่วไปถูกจองเต็มหมดเธอเลยได้สิทธิ์พิเศษห้องพักVIP

อยู่คนเดียว

แม้จะดื่มแอลกอฮอล์ไปไม่เยอะทว่ามันก็ทำให้เหมือนฝันไม่มีสติได้เหมือนกัน เมื่อมาถึงห้องเธอจึงถอดชุดพาดไว้บนเก้อี้จนหมดตัวเหลือเพียงแค่ร่างกายเปล่าเปลือยไร้เสื้อผ้าโดดขึ้นบนเตียงห่มผ้าผืนหนาเพื่อคลายความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศ

“ให้ผมขึ้นไปส่งไหมครับคุณวายุ”

ชินมัยเข้าไปประคองร่างสูงของวายุซึ่งแทบยืนไม่นิ่งขณะยืนรอลิฟต์ เขาส่ายหัวเล็กน้อยพลางยกมือไล่แทนคำตอบว่าไม่ต้องซึ่งประจวบเหมาะลิฟต์เคลื่อนตัวมาจอดแล้วเปิดออก

“น้องขึ้นไปรออยู่บนห้องแล้วนะครับ” ชินมัยบอกกับคนเป็นเจ้านายพร้อมยื่นคีย์การ์ดให้

วายุเพ่งพิศคีย์การ์ดห้องในมือเพื่อให้แน่ใจว่าถูกห้องสองขายาวมาหยุดอยู่หน้าห้องแล้วใช้บัตรทรงสี่เหลี่ยมแตะไปยังลูกบิดอัตโนมัติแต่แล้วก็ต้องฉงนใจเล็กน้อยว่าประตูไม่ได้ล็อก

ซึ่งเขาคิดว่าเด็กบริการตั้งใจเปิดไว้เพื่อยั่วเขาหรือเปล่า ชายหนุ่มเดินขาปัดเข้ามาในห้องซึ่งมีแค่ความมืดมิดแล้วถอดชุดสูทออกเหลือไว้เพียงแค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว

ร่างกำยำก้าวขึ้นไปนอนบนเตียงซุกตัวเองใต้ผ้าห่มหนาเรียวแขนแกร่งปัดป่ายอยู่ครู่ใหญ่จึงรู้ว่าสิ่งนุ่มนิ่มที่เขากายกอดไม่ใช่หมอนข้างดวงตาปรือขึ้นก่อนจะนึกได้ว่าสั่งให้ชินมัยหาผู้หญิงมาให้เขาพ่นพิษสำหรับคืนนี้

ทรวดทรงองเอวไม่ใช่ร่างผอมเพรียวอย่างที่ได้เคยลิ้มลองสองเต้าบนเนินอกใหญ่กว่ามาตรฐานค่อนข้างมากเห็นเพียงด้านหลังผิวขาวเนียนละเอียดเด่นชัดในความมืดจนอยากลูบไล้ วายุชันศอกลุกขึ้นกึ่งนอนกึ่งนั่งแล้วก้มลงไปจุมพิตหัวไหล่แผ่วเบาด้วยความทะนุถนอม

ฤทธิ์น้ำเมาทำให้เหมือนฝันรู้สึกเคลิบเคลิ้มราวกับถูกต้องมนต์สะกดร่างอวบพลิกกลับมาแล้วซุกหน้าเข้าหาแผงอกกว้าง เรียวนิ้วสั้นลูบไล้ไปยังหน้าท้องซึ่งมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ บ่งบอกว่าเจ้าของดูแลร่างกายเป็นอย่างดี

หญิงสาวคิดว่าตัวเองต้องเป็นโรคจิตแน่ ๆ ที่จินตนาการว่าได้ร่วมเตียงเดียวกับพี่ลมแถมบรรยากาศยังเป็นใจจนทำให้เธอเผลอครวญครางออกมาอย่างลืมตัว

ปากหนาไล้ขบเม้มตั้งแต่ติ่งหูจนมาถึงยอดบัวตูมแล้วใช้ฟันขบเม้มจนคนใต้ร่างสะดุ้งเฮือก

“โอ้ย!”

เหมือนฝันร้องออกมาแล้วบิดร่างกายเธอไม่ได้ฝันไปมันคือเรื่องจริงคนบนตัวเธอกำลังเล้าโลมให้เธอร่วมรักด้วย เขาเป็นใครแล้วมาอยู่ในห้องเธอได้อย่างไร

“ปล่อย! คุณเป็นใคร ชะ...ช่วยด้วย”

หญิงสาวดิ้นขลุกขลักไปมาพลางใช้มือทุบอกของผู้ชายคนนั้นซึ่งเจ้าตัวไม่ฟังเธอเลยแต่น้อยแถมยังจับสองแขนเธอขึงพืดเหนือศีรษะอีกต่างหาก

“อย่าเล่นตัวหน่อยเลยน่า บริการพอใจฉันให้มากกว่าที่เลขาฯจ่ายไปอีก”

เขาก้มลงกระซิบข้างหูเสียงแหบพร่า เหมือนฝันรู้สึกคุ้นน้ำเสียงนั้นเหลือเกิน

แม้จะตะโกนเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินเพราะห้องระดับvipออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงโดยเฉพาะต่อให้ร้องครวญครางดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินซึ่งมันทำให้วายุเข้าใจผิดว่าเป็นรสนิยามของสาวให้บริการที่อยากร่วมรักแนวนี้

มือข้างหนึ่งจับข้อมือเหนือหัวส่วนอีกข้างวนอยู่ปลายยอดอกก่อนจะก้มลงไปดูดเม้มจนอีกฝ่ายแอ่นอกขึ้นแล้วร้องออกมาไม่เป็นภาษา

“อุ้ย อย่าค่ะ อย่าทำ อ่าส์”

ปากร้องห้ามทว่าร่างกายกลับตอบสนองทุกอริยาบทความเสียวซ่านจากยอดอกที่ถูกลิ้นอุ่นตวัดเลียส่งผ่านไปยังท้องน้อย

“หยุด!อย่าค่ะ”

ขืนมือดันอกของคนบนร่างเมื่อรู้สึกว่าร่องรักกำลังจะถูกลุกล้ำด้วยสองนิ้วใหญ่

“บอกแล้วไงอยากได้เท่าไรให้บอก”

เขาผละจากเนินเต้าแล้วมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าผ่านความมืดมิดโดยที่ได้ยินเพียงเสียงเหมือนฝันหายใจหอบถี่แล้วเธอเริ่มพิจารณาเสียงทุ้มนั้นอีกครั้ง

“เสียงคุณฉันเหมือนเคยได้ยินที่ไหน”

“ผมเองก็คุ้นเสียงคุณเหมือนกัน”

ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่รู้สึกคุ้นเคยเขาเองก็เหมือนกันทว่าช่วงเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มแบบนี้ใครมันจะไปสนกัน เขาก้มลงจับสองขาถ่างออกแม้ว่าเจ้าตัวจะพยายามหนีบเข้าหากันด้วยความเขินอายก็ตาม

กลีบดอกแดงระเรื่อผุดยอดติ่งสีชมพูฉ่ำเยิ้ม ช่องทางรักปิดสนิทยามใช้ปลายนิ้วลูบไล้ น้องสาวของเธอเสียวแปลบขึ้นมาเพราะถูกกระตุ้นจากปลายลิ้นของเขา

“อุ้ย ตรงนั้นมันเสียวมาก อย่าค่ะ”

ปากร้องห้ามแต่มือกลับขยุ้มหัวกดลง เสียงครางหวาน ๆ พานทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัวมากยิ่งขึ้น

“เห็นไหมเธอชอบมัน”

เขาพูดด้วยความพึงพอใจแต่มันสะดุดหูจนเธอพูดขึ้นมาใหม่

อีกครั้ง

“เสียงคุณเหมือนคนที่ฉันรู้จักเลย”

“เหมือนใครเหรอ เอากับผมแต่กลับนึกถึงผู้ชายคนอื่นเนี่ยนะ”

“เหมือน...พี่ลมเพื่อนสนิทพี่เขยฉัน”

เธอตอบพร้อมเสียงครางผสานกับลมหายใจกระเส่า ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ

“คงไม่ใช่หรอกมั่งเพราะชื่อจริงของผมคือวายุ”

สิ้นประโยคดวงตาหวานในความมืดเบิกโลง ผู้ชายที่กำลังปรนเปรอรักให้เธอพี่ลมอย่างนั้นเหรอ? สองเล็บจิกลงบนแผ่นอกแล้วเกิดคำถามว่าเธอควรหยุดหรือไปต่อ

...เธอกำลังมีอะไรกับผู้ชายที่ตัวเองแอบรัก