บททั้งหมดของ Win Me Back, My CEO Husband!: บทที่ 671 - บทที่ 680

Sa sandaling marinig ni Maxine ang sigaw ni Akisha, tila may kamay na mahigpit na pumiga sa kanyang puso.“A-Ano ang ginagawa ninyo?” nanginginig ang kanyang tinig nang magtanong.Mula sa kabilang linya, narinig niya ang umiiyak na boses ni Akisha. “H-Huwag mo akong hawakan! Lumayo ka! Huwag mo akong hawakan! L-Lola, iligtas mo ako!”Kasunod nito ang nababahalang tinig ni Cassandra na puno ng galit at takot. “Ano'ng balak ninyong gawin? S-Saan ninyo dadalhin si Akisha? Bata pa lang siya! May puso ba kayo?!”“Waaah, mommy! Natatakot si Akisha! Mommy, iligtas mo si Akisha!” halos mawalan na nang hininga sa pag-iyak ang bata.Nanginig ang buong katawan ni Maxine. Ang tapang na ipinakita niya kanina ay tila unti-unting nabasag sa harap ng boses ng kanyang anak. “T-Tigilan niyo na 'yan! A-Anong ginagawa ninyo? Huwag ninyong saktan ang anak ko!”Isang malamig na halakhak ang lumabas mula kay Monica at sinabi, “Maxine, binalaan na kita. Kailangan mong makipagtulungan. Kung hindi,

Parang may malalim na galit si Shawn laban sa mga manyakis na mga lalaking iyon. Sa totoo lang, wala namang tunay na pinsalang naranasan si Maxine. Lahat ng nangyari ay bahagi ng kanyang kontroladong plano.Tinitigan ni Shawn ang maliit at maselang mukha ni Maxine, halos kasukat ng kanyang palad. Dahan-dahan siyang nagsalita, mababa ang tinig ngunit puno ng pagpipigil.“Hindi pa kita kailanman nakita na nakasuot ng ganitong ka-sexy na damit,” aniya. “Bakit sila ang unang makakakita nito?”Sandaling napatigil si Maxine.Ngayon lamang niya napagtanto na ang talagang pinagtutuunan ng pansin ni Shawn ay hindi ang insidente, kung hindi ang kanyang suot.Agad nanlaki ang kanyang mga mata.“Shawn,” malamig niyang sabi. “Wala ka ring pinagkaiba sa mga lalaking iyon. Puno rin ang ulo mo ng maruruming iniisip.”Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Shawn.“I’m a man too,” ani Shawn. “You’re dressed so beautifully and I can’t help but care.”Sa isip niya, bumalik ang eksenang nadatnan ni

Sinubukan ni Maxine na tumayo, nais makalayo agad mula sa mga bisig ni Shawn.Ngunit bago pa siya tuluyang makatayo, hinila siya ng lalaki at umatras ng ilang hakbang. Ang kanyang malambot na baywang ay tumama sa gilid ng vanity, at sa isang iglap ay naipit siya sa pagitan ng malamig na mesa at ng mainit at matatag na katawan ni Shawn.Napasinghap si Maxine.“A-Ano ang ginagawa mo? Bitawan mo.ko!”Inilapat niya ang mga palad sa dibdib nito, sinusubukang itulak palayo ang matipuno at matigas na katawan. Ngunit tila bato ang lalaking nasa harapan niya. Hindi man lang natinag.Mas hinigpitan pa ni Shawn ang hawak sa kanyang baywang, idinidiin siya laban sa sarili. Sa ilalim ng manipis na tela ng kanilang mga suot, malinaw ang init ng kanilang magkadikit na katawan.“Maxine…” paos ang boses ni Shawn, mababa at may pigil na tensyon. “Huwag kang gagalaw.”Agad na napatigil si Maxine.May kakaiba siyang naramdaman. Isang malinaw na pagbabago sa katawan ng lalaki. Sa isang iglap, nag-i

Natigilan na lamang si Maxine.Wala siyang ideya kung ano'ng klaseng kalokohan na naman ang umiikot sa utak ni Althea. Sa tuwing may pagkakataon, tila awtomatikong napupunta ito sa ganoong klaseng usapan.Maxine: Wala akong ginagawa sa kanya!Sa loob ng banyo, nakatayo si Shawn sa ilalim ng shower. Narinig na niya ang sunod-sunod na pagtunog ng notifications mula sa labas, malinaw na may ka-chat si Maxine.Ang malamig na tubig ay patuloy na dumadaloy sa kanyang matipuno at halos perpektong hubog na katawan. Ngunit kahit gaano pa kalamig ang tubig, hindi nito kayang patayin ang apoy na sumisiklab sa kanyang dugo.Ang simpleng pag-iisip na si Maxine ay nakahiga sa kanyang kama, sa mismong kama niya ay sapat na upang guluhin ang kanyang isipan.Isinara niya ang kanyang matatalim na mga mata, tila pinipigil ang sarili. Dahan-dahang bumaba ang kanyang kamay, kasabay ng isang mahinang paghinga.“Maxine,” tawag niya.Sa labas, agad narinig ni Maxine ang boses ni Shawn. “Ano 'yon,

Magulo at mabagsik ang mga halik ni Shawn na dumadampi sa mukha ni Maxine, sa kanyang mga pisngi, hanggang sa dulo ng kanyang buhok na nakalatag sa unan.“Maxine, tigilan mo na ang paglaban,” paos niyang bulong. “Tingnan mo ang sarili mo. Nakikita kong lumalaban ka, pero sa loob-loob mo ay gusto mo rin ito.”“Hindi ko gusto!” mariing pagtutol ni Maxine, pilit na iniiwas ang mukha.“Maxine…” mas lalong lumambot ang tinig ni Shawn, ngunit may nakatagong pwersa. “Just be good. Tigilan mo na ang paglaban. Ngayong gabi, para lang sa akin.”Sa isang marahas na galaw, hinubad niya ang damit ni Maxine. Pinisil niya ang marupok nitong mga pulso at idinikit sa kama, tila inaangkin siya sa ilalim ng mabigat at mapusok na pagmamay-ari.Nakapikit si Maxine, kumunot ang noo sa galit at kahihiyan. Sa gitna ng kaguluhan, bigla siyang yumuko at mariing kinagat ang balikat ni Shawn.Ramdam ni Shawn ang sakit na tumagos sa laman. Ngunit sa halip na umatras, lalo lamang siyang nanginig. Ang sakit ay