Todos los capítulos de Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Capítulo 711 - Capítulo 720

Nanigas si Candice pagkaraang marinig ang sinabi ni Brent.Parang hindi agad pumasok sa isip niya ang mga salita.Si Don Carlos ang nagbayad sa taong kumuha ng litrato sa bar. Ano ang balak ng kanyang ama?Sa isang iglap, bigla siyang tumayo.Napaatras ang upuan nang bahagya sa lakas ng galaw niya.“Gusto kong kausapin ang daddy ko,” mariin niyang sabi, akmang didiretso na sa pinto.Ngunit mas mabilis si Brent.Sa dalawang hakbang lang, naabutan niya ito at nahawakan ang pulsuhan niya.Hindi mariin.Pero sapat para pahintuin siya.“Bitiwan mo ako,” aniyang mas mabigat na ngayon ang boses.“Kumalma ka muna.”“Gusto mo bang manahimik ako?”Pilit niyang itinatago ang panginginig ng katawan.“Makipag-usap ka, oo,” mababang sabi nito. “Pero dapat muna tayong magpa-imbestiga.”“Imbestiga? Brent, sinabi mo nang si Daddy ang nag-utos. Ano pang iimbestigahan?”“Ang motibo.” Mas lumapit ito nang bahagya. “Hindi puwedeng sugurin mo siya nang hindi ka handa. Kinausap ko na siya. Wala akong nakuha

“Kailan, Mr. Esguerra?” tanong ni Atty. Henry Tecson, mahinahon ang boses.Hindi agad sumagot si Brent.Tahimik lang nitong ibinaba ang mga papel sa ibabaw ng desk, inayos ang pagkakapatong ng mga pahina na para bang ordinaryong legal document lang ang hawak niya at hindi isang kasulatang puwedeng magtakda ng presyo ng pagkawala niya sa buhay ni Candice.Pagkatapos ay dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin.“At bakit,” mababang tanong niya, “parang nagmamadali ka yata, Atty. Gusto ko munang pag-aralan at pag-isipang mabuti bago pumirma.”Bahagyang natigilan si Atty. Tecson.Ngunit mabilis ding bumalik ang propesyonal nitong anyo.“Hindi naman,” mahinahon nitong sagot. “I’m just doing my job protecting my client. Pero tama ka naman na dapat pag-aralan bago pumirma. Pero kung wala ka namang interes sa yaman ng mga Rosales, walang dahilan para hindi ka pumirma.”Naramdaman ni Candice ang tensyon sa paligid.Tahimik lang siyang nakaupo sa gilid ng desk, pero mula kanina pa ay palipat-lipat

Nakabalik na si Brent.At sinalag nito ang kamay ng ama niya sa ere.Mahigpit ang hawak ni Brent sa pulsong tinaas ni Don Carlos.“Isa pang beses,” mababa niyang sabi, “at hindi na kita rerespetuhin bilang ama ni Candice.”Nanlaki ang mga mata niya.“Brent,” mahina niyang sabi.Hindi siya nilingon ng asawa.Ang tingin nito ay nanatiling nakadikit sa ama niyang biglang tila nawala ang taas ng tindig.“Huwag ninyong sasaktan si Candice,” malamig na dagdag ni Brent. “She suffered enough.”Nanginig ang butas ng ilong ni Don Carlos sa pagpipigil. “Huwag kang makialam dito. Hindi ka parte ng pamilya!”Dahan-dahang lumapit si Candice sa tabi ng asawa.Sa pagkakataong iyon, hindi siya nagtago sa likod ni Brent.Tumayo siya sa tabi nito.“Candice, tama na,” singit ni Leah, pilit kalmado ang boses. “Galit lang ang daddy mo kaya ka niya naga-”“Galit?” mapait na putol ni Candice. “Siya pa talaga ang may ganang magalit matapos ng pagtataksil at pananakit? Ang kapal ng mukha ninyong dalawa!”Nanahi

Hindi iyon simpleng pagkapit sa iisang taong nandiyan sa panahon ng gulo.Pagmamahal iyon. Sabihin na ba niya ang nararamdaman?Pero hindi ba at sinabi na niya pero walang tugon mula dito?Naramdaman ni Candice ang bigat ng katahimikang tila humihila sa dila niyang magsabi ng totoo.“Brent…” Tumingin ito sa kanya, seryoso ngunit malambot ang mga mata. “Hmm?”Lumunok siya. Nasa dulo na ng labi niya ang mga salitang kanina pa nagwawala sa dibdib niya. Mahal na kita.Ngunit sa huling sandali, pinigilan niya.“Gusto ko lang magpasalamat,” mabilis niyang sabi, bahagyang umiwas ng tingin. “Sa lahat.”Hindi agad nagsalita si Brent. “Hindi mo kailangang magpasalamat.”Ngumiti siya.Ayaw niya itong matali sa kanya dahil lang sa awa, responsibilidad, o pangako. Ayaw niyang manatili ito dahil napipilitan. Gusto niya, kung mananatili man si Brent, dahil mahal siya nito.At iyon ang bagay na hindi niya puwedeng hingin.Napayakap si Candice sa asawa.“Matulog ka na,” mahina nitong sabi. “Mahaba ang

Pagkapasok nila sa emergency room ay agad nang kinuha ng mga nurse si Don Fausto.Mabilis ang lahat. Natuliro si Candice sa tunog ng gulong ng stretcher sa makintab na sahig. Malalamig na boses ng mga nurse. Amoy ng gamot, alcohol, at kung anu-anong kemikal na biglang kumapit sa ilong niya.“Ninong…” mahina ngunit nanginginig ang tawag niya habang pilit sumasabay sa mabilis na pag-usad ng stretcher. “Nandito lang po ako.”Bahagyang gumalaw ang mga daliri ng matanda, ngunit hindi na ito muling nakapagsalita nang tuluyang magsara ang pinto ng emergency treatment room sa harap nila.At biglang natahimik ang mundo.Naiwan si Candice sa labas ng pinto, nakatulala, tila hindi pa yata kayang habulin ng isip niya ang lahat ng nangyari mula sa farm hanggang sa ospital. Ang ilang oras na iyon ay pakiramdam niya ay isang mahabang bangungot na ayaw siyang pakawalan. Taimtim siyang nagdasal.Sa tabi niya, naroon si Brent.Nakatayo na parang pader na puwedeng sandalan kahit kailan.Ngunit kahit naro