All Chapters of The Billionaire's Obsession : Chapter 131 - Chapter 140

Tulala pa rin ako hanggang sa makabalik kami ni Thor sa loob ng mansyon. Kahit anong pilit kong magmukhang normal, tila naiwan ang isang bahagi ng katinuan ko doon sa gazebo. Kasalukuyan kaming nakaupo sa iisang lamesa kasama ang mag-asawang Santos—ang mga magulang ni Thor. Katabi naman nila si Astria na ngayon ay may kasama nang isang dalaga, na sa tingin ko ay isa sa mga pinagkakatiwalaang katulong dito sa mansyon.Naririnig ko ang ingay ng mga kubyertos at ang mahinang tawanan ng ibang mga panauhin, pero para itong malabong bulong lang sa pandinig ko. Ang tanging malinaw sa isip ko ay ang nakatatakot na ngiti ni Tony at ang misteryosong lalaking bigla na lang naglaho."Mahal, ayos ka lang ba talaga?"Naramdaman ko ang marahang pagpisil ni Thor sa kamay ko na nakapatong sa aking hita. Ang init ng kanyang palad ay bahagyang nagpabalik sa akin sa reyalidad. Tipid akong ngumiti sa kanya bago dahan-dahang tumango, pilit na itinatago ang panginginig ng aking sistema."Ayos lang, mahal. M

Bumaba ang tingin ko sa mga kamay ni Thor na nakakuyom nang napakahigpit sa aking baywang. Ramdam ko ang panginginig ng kanyang buong katawan, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa nagpupuyos na galit na pilit niyang sinusupil sa harap ng aming anak.Imbis na humakbang paalis tulad ng binalak namin kanina, dahan-dahang binitawan ni Thor ang pagkakahawak sa akin. Iniharap niya ang kanyang buong katawan kay Tony. Ang kanyang tindig ay napuno ng awtoridad, tila ba tuluyan nang naglaho ang imahe ng isang anak na sumusunod sa kanyang magulang, at ang natira na lang ay ang isang lalaking handang pumatay para sa kanyang pamilya.Isang hakbang ang ginawa ni Thor palapit sa kanyang ama, sapat para magkatapat ang kanilang mga mukha."Uulitin ko sa iyo, Dad... Huwag mo akong subukan," mababa, mariin, at tila nanggagaling sa kailaliman ng lupa ang boses ni Thor. Ang bawat salita niya ay may tonong nagbabanta na nagpatahimik maging sa mga bulungan ng mga tao sa paligid. "Huwag mong ubusin ang pasen

Nawalan ng lakas ang mga binti ko, ngunit pinilit kong nanatiling tumayo nang tuwid habang ang salamin ng kotse ay tuluyang bumababa. Ang marahang ugong ng makina ng sasakyan ay tila ba isang babala na sa oras na humakbang ako papunta doon, wala na akong balikan."Pumasok ka na, Astrid," malamig na utos niya mula sa loob. Hindi ko maaninag nang buo ang mukha niya dahil sa dilim, ngunit ang boses na iyon—ang bawat diin at lamig niyon—ay ang bawat letrang narinig ko sa cellphone kanina. "Huwag nating sayangin ang oras. Alam mo kung anong nakataya."Sinulyapan ko ang aming gate. Sa itaas ng balkonahe, madilim ang kwarto namin ni Thor. May bahagi ng isip ko ang sumisigaw na bumalik, gisingin si Thor, at hayaan siyang protektahan kami. Gusto kong magsumbong at sabihin sa kanya na nasa peligro ang nakakabata kong kapatid. Ngunit ang boses ni Cris na nagmamakaawa at umiiyak ang mas lalong umalingawngaw sa sistema ko, alam kong hindi niya pwedeng malaman dahil tiyak na mawawalan ng buhay ang

Bago pa man tuluyang bumagsak ang katawan ko sa maruming semento ay narinig ko ang isang nakakangilong daing ng sakit."Argh!"Kasabay ng pagbagsak ko ay ang kalabog ng katawan ng misteryong lalaki. Sapul sa kanang balikat ang hayop, dahilan para mabitawan niya nang tuluyan ang patalim at mapahawak sa umaagos na dugo sa kanyang braso. Hindi pa man ako nakakabawi sa tindi ng kabog ng dibdib ko ay naramdaman ko na ang dalawang malalakas na braso na humila sa akin paitaas."Astrid! Tumayo ka, dali-dali!" sigaw ni Thor, hindi ko namalayan na nakalapit na pala sa akin.Binuhat niya ako patayo, mabilis at sabay na tumalon sa likod ng isang makapal na sirang pader ng bodega, saktong bago pa magpaulan ng bala ang mga armadong tauhan sa paligid nakatago na kami.Nagwasakan ang mga semento sa itaas ng ulo namin. Agad akong napayakap nang mahigpit sa leeg ni Thor dahil sa matinding takot, habang siya naman ay mabilis na nagpaputok pabalik gamit ang isang kamay."Hawakan mo 'to, huwag mong bibita

𝑇ℎ𝑜𝑟 𝑆𝑎𝑛𝑡𝑜𝑠 𝑃𝑜𝑖𝑛𝑡 𝑜𝑓 𝑉𝑖𝑒𝑤Pagkasara na pagkasara ng pinto ng kwarto ni Astrid ay doon tuluyang gumuho ang pilit na ngiting ipinakita ko sa kanya. Napasandal ako sa pader ng ospital, napasabunot sa sarili kong buhok habang nanginginig ang buong katawan ko sa tindi ng galit at takot."Bro..." lumapit agad sa akin si Matteo, hawak pa rin ang cellphone ko."Putangina, Matteo," gumaralgal ang boses ko, pilit kong hininaan ang sigaw ko para hindi marinig ni Astrid sa loob. "I thought it was over. Akala ko tapos na nang mapatay ko si Hudas! But Sofia... paano niya nagawang makuha ang anak ko?! Hindi talaga siya titigil."Tiningnan ko muli ang text sa cellphone. Isang litrato ni Astria na natutulog, at isang maikling banta mula kay Sofia.𝐼 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑇ℎ𝑜𝑟, 𝑖𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑑𝑜𝑛'𝑡 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑚𝑒 𝑡𝑜 𝑘𝑖𝑙𝑙 𝑦𝑜𝑢𝑟 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑣𝑒𝑑 𝑑𝑎𝑢𝑔ℎ𝑡𝑒𝑟! 𝐾𝑎𝑤𝑎𝑤𝑎 𝑛𝑎𝑚𝑎𝑛 𝑘𝑢𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑚𝑎𝑡𝑎𝑦 𝑠𝑖𝑦𝑎 𝑠𝑎 𝑠𝑎𝑘𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑦𝑎 ℎ𝑎𝑏𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑖𝑛𝑎𝑡𝑎𝑤𝑎𝑔 𝑎𝑛𝑔