All Chapters of สตรีแพศยาภรรยาจอมทมิฬ: Chapter 21 - Chapter 24

เวลาเดียวกัน ณ จวนชินอ๋อง สองอาหลานได้ย้ายมานอนร่วมห้อง อยู่กับท่านอ๋องสิบเอ็ด เพื่อจะได้ดูคนป่วยให้เต็มที่ และสิ่งที่คาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้า ก็เหมือนจะเป็นอย่างที่คิด มดแมงยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ทั้งอยากสืบให้แน่ใจว่าป่วยจริงไหม! ทั้งอยากหาหนทางกำจัดคนป่วย เพื่อใส่ความสกุลเยว่ แต่ดูเหมือนมันไม่ได้ทำให้คู่อาหลาน รู้สึกตื่นเต้นอันใดเลย ทั้งสองคล้ายกับไม่รู้ ถึงสถานการณ์อันหนักหน่วง ที่คู่แต่งงานใหม่ต้องแบกรับด้วยเวลานี้สองอาหลาน ได้พากันนั่งเล่นหมากรุก อยู่ใกล้กับเตียงของคนป่วย โดยไม่มีสาวใช้หรือองครักษ์ มาคอยดูแลหรือรับใช้ใดๆ เพราะท่านหมอแจ้งเพียงท่านอ๋อง ต้องพักผ่อนให้มากและไม่อยากให้มีกลิ่นน้ำหอมของสตรี หรือผู้คนมาวนเวียนให้มาก หาไม่แล้วอาการอาจจะทรุดกว่าเดิมหลายเท่า แต่ด้วยสองอาหลานสกุลเยว่ คือญาติผ่านทางพระชายา จึงไร้ผู้โต้แย้งหากทั้งคู่ จะคอยดูแลท่านอ๋องด้วยตนเอง “ท่านอาเล็ก ไหวแน่นะขอรับ” เด็กชายเอ่ยถามผู้เป็นอา เมื่อเขารับรู้ได้ถึงผู้มาเยือน “เจ้าเด็กคนนี้ ดูถูกอาของเจ้าได้อย่างไร ต่อให้ศัตรูเป็นหญิงงามในแผ่นดิน มาเปลืองผ้าต่อหน้า ข้าก็มิวะ...ห

ทางด้านห้องพักปีกตะวันตก หญิงสาวในชุดกึ่งเปลือย กำลังลูบไล้ไปตามร่างกาย ที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม บ่งบอกได้ว่าชายหนุ่มผู้นี้ มิใช่คนไร้ฝีมือแต่อย่างใดเยว่ฟ่านถง ปล่อยให้ร่างเย้ายวน ยั่วเย้าเขาต่อไป นางงดงามไม่น้อยเลย แต่น่าเสียดาย ที่เขาไม่อาจปล่อยนางไปได้ หมับ! ชายหนุ่มคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ ก่อนที่นางจะกระตุกสายผูกกางเกงของเขา ด้วยมิอยากแก้ผ้าลงมือกับสตรีอีกทั้งในปากของนาง มีสิ่งซ่อนอยู่ ถูกพิษส่วนใดของร่างกายก็ได้ แต่ไม่ใช่จุดแข็งของเขา ที่ยากนักจะเปิดให้ใครมาถอนพิษให้ ถึงเขาจะไม่ค่อยคิดอะไรให้ซับซ้อน แต่ยางอายเขาก็พอมีหลงเหลืออยู่บ้าง“คุณชาย ไยห้ามข้าเล่าเจ้าคะ”หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นมอง ก่อนจะก้มลงจูบหน้าท้องแน่นของชายหนุ่ม ต่อให้นางไม่หวั่นไหวกับบุรุษใดง่ายๆ แต่สายตาราวหมาป่าของเขา มันกลับทำให้นางรู้สึกร้อนวูบไปทั้งกาย“เจ้าจะปรนเปรอข้า โดยไม่เรียกร้องสิ่งใดเลยหรือ อีกอย่างข้าเพิ่งรู้ว่าจวนของพี่เขย มีสตรีเพื่อร่วมอภิรมย์ สำหรับแขกด้วย”“ขอแค่คุณชายพอใจ ข้าน้อยย่อมไม่ขัดข้อง ที่จะมอบความหฤหรรษ์ให้เจ้าค่ะ”ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกๆ เมื่อนางเอ่ยจบก็ลากลิ้นเล็ก ผ่านลงไปยังแก่นกายของเขา ที่