Lahat ng Kabanata ng HER REPLACEMENT: REGRETS : Kabanata 91 - Kabanata 100

CHAPTER 91 KARINA Hanggang ngayon, palaisipan pa rin sa akin kung sino ang nagpapadala ng mga bulaklak at pagkain. Hindi ko na rin tinatanggap ang mga ito—tinatapon ko na lang. Sa totoo lang, natatakot na ako. Parang alam na alam ng taong iyon ang bawat galaw ko. Kahit sa gabi, hindi na rin ako mapakali. Isang buwan na ako dito sa bundok. Maliit lang ang komunidad sa lugar na ito, pero maraming bahay—at magaganda pa. May sarili rin itong ospital. Tuwing weekend, pumupunta ako sa isang orphanage. Unti-unti ko nang nakikilala ang mga batang walang magulang, o iyong may mga magulang na nakulong. “Ate Karina!” sigaw ng isang batang babae nang makita ako. Agad ko siyang niyakap nang mahigpit. Na-miss ko rin sila. Napakabait ng mga batang ito. Nakakalungkot lang isipin na sa murang edad ay nawalan na sila ng mga magulang—may mga iniwan, at mayroon ding nakulong. “Kumusta na kayo? Na-miss ko kayong lahat,” sabi ko habang nakangiti sa kanila. “Okay naman po, Ate. Na-miss ka r

CHAPTER 93 LUTHER Welcome to BAYFRONT HOTEL CEBU NORTH RECLAMATION. Dito ako dinala ni Manong sa Hotel. Sabi niya susunduin niya ako ulit bukas. Sa ngayon ay dito na muna raw ako. Pagod na rin naman ako at gusto na lang magpahinga, pero ang utak ko ay na sa asawa ko pa rin. Hindi mapakali sa labis na pag-aalala. Nakahiga na ako sa kama habang ang utak ko ay naglalakbay sa kung saan-saan. Kung sino kasama niya, kung ano ginagawa niya araw-araw. Maayos lang ba siya. Ang tinitirhan niya. Ang paligid niya. Kinuha ko ang cellphone ko dahil sa tawag. Nung makita ko kung sino ng tumawag ay hindi ko na sinagot at pinatay na lang ang cellphone. Ilang araw akong walang maayos na tulog. Gusto kong magpahinga dahil ang gulo na ng utak ko at hindi ako mapakali. Dahan-dahan ng pumikit ang mga mata ko at tuluyan na ngang nilamon ng dilim ang paligid ko. "Baba? Baba. Gising na...." Agad kong naidilat ang mga mata ko ng marinig ko ang boses ng asawa ko. Tumayo ako mula sa kama at p

CHAPTER 95 LUTHER PARANG nabunutan ng tinik ang puso ko nang makita ang asawa ko at nailigtas sa kamay ng Doktor na ‘yon. Kung hindi ako dumating siguro ay nasa kamay na ni Braden si Karina. Hindi ko pa alam kung ano ang motibo ng Doktor na ‘yon, at sa sinabi nitong napag-utusan lang lamang siya. Kailangan kong malaman kung sino ang nag-utos sa kanya. SI Karina ang target nito at natatakot ako na baka balikan nila ang asawa ko. Pero hindi na mauulit ang ganitong insidente. Mananagot silang lahat kapag nalaman ko kung sino ang nasa likod nito. Hindi pa nga ako tapos kay Rheana,may sumunod na agad. Ano ba ang kasalanan namin sa mga taong ‘to at gustong sirain ang pamilya ko? Lumingon ako sa asawa ko at nararamdaman ko pa rin ang nginig at takot sa itsura at galaw nito. Hinawakan ko ang kamay niya habang patuloy pa rin namin binabagtas ang daan patungo sa bundok kung saan si Karina tumira ng halos dalawang buwan. Unang beses kong makapunta sa lugar na ito. At namangha talaga ako

CHAPTER 97 THIRD PERSON POV "A simple thing hindi pa magawa nang tama? Ilang beses ba nating kailangang sundan ang babaeng iyon? I am so done with that b*tch!" singhal ni Rheana nang makarating siya sa kanilang tagpuan. Halos magliyab ang mga mata niya sa galit habang pabagsak na ibinato ang bag sa mesa. "Braden did everything he could, Rhe. Sinunod naman niya lahat, ah," sagot ni Elisha habang nanginginig ang kamay na sinindihan ang sigarilyo. Malalim siyang humithit bago bumuga ng usok. "Ngayon nasa kulungan siya. If Dad finds out about this, I am so dead." Napairap si Rheana at mariing napakuyom ang kamao. "He got caught because he was careless." "Hindi siya careless!" depensa agad ni Elisha. "Timing lang talaga ang pagdating ni Luther. I heard binugbog niya si Braden." "Yeah yeah yeah. Normal lang na depensahan mo ang kapatid mo, pero tayo rin ang kawawa dito. Kaya gumawa ka ng paraan para makausap mo si Braden, Elisha." Galit at nanggigigil na wika nito. "I will

CHAPTER 99 THIRD PERSON POV Everyone was enjoying the food, and happy that they were finally together again at the same table after months. Miss rin nila ang isa’t isa—ang makipagkulitan at magkwentuhan. Both families got along well, kaya walang mapaglagyan ang kasiyahan ni Lucy nang makita niyang masaya ang lahat. Hindi man kumpleto ang mga anak niya, at galit pa rin si Luther sa kapatid niyang babae dahil sa nangyari noong kaarawan niya. Luther knew how disrespectful his sister had been that night to his wife. “Baba, what’s that? First time ko makakita ng ganyan. Mukhang masarap,” bulong ni Karina habang puno pa ang bibig niya sa kinakain. Bahagya namang napangiti si Luther dahil ang cute-cute ng asawa niya habang puno ang bibig nito. “Empanada, Love. Do you want to try?” tanong niya. Hindi agad sumagot si Karina habang nakatitig sa empanada. She was scared na baka maduwal siya at hindi niya makain ang pagkain. Masyado kasing mapili ang tiyan niya ngayon—na normal