Lahat ng Kabanata ng HER REPLACEMENT: REGRETS : Kabanata 101 - Kabanata 110

CHAPTER 101 THIRD PERSON POV Dumating na rin ang araw ng kaarawan ni Kennedy. Simpleng selebrasyon lamang ang inihanda nina Karina at Luther para sa kanya. Sa isa sa mga sikat na resort na pagmamay-ari ni Luther ito ginanap. Walang kaalam-alam si Kennedy sa sorpresa para sa kanya. Karaniwan kasi ay sa bar niya ipinagdiriwang ang kanyang kaarawan—mag-isa, nagpapalipas ng gabi hanggang tuluyang matapos ang araw. Malayo kasi ang kanyang pamilya. Wala rin siyang balak mag-resign sa trabaho niya ngayon dahil sa kanyang kaibigan. Kahit na mayaman siya at may sarili ring kumpanya, mas pinili niyang manatili at magtrabaho kasama ang kaibigan kaysa pamunuan ang sarili niyang negosyo. Nasa loob pa ng kotse sina Arian at Kennedy nang biglang kunin ni Arian ang isang blindfold at dahan-dahang ipinatong sa mga mata ni Kennedy. Nagtaka naman si Kennedy dahil wala siyang ideya kung saan siya dadalhin ng nobyo. “Where are you taking me, babe?” nagtatakang tanong ni Kennedy habang inalal

CHAPTER 103 KARINA slept peacefully in their room when someone suddenly barged in. Wala siyang kamalay-malay na may nakapasok na pala sa kwarto nilang mag-asawa habang nasa labas sila ng bahay, kumukuha ng mangga. Dahil sa pagod at antok, tulog na tulog si Karina. Dahan-dahang lumapit ang isang babae sa kama kung saan mahimbing na natutulog si Karina. Mahigpit nitong hawak ang kutsilyo na nakatutok sa kanya. Ngumisi ito nang napakalaki—isang ngising puno ng galit at paghihiganti. "I will kill you this time, Karina. You ruined my life," mahina ngunit puno ng gigil na bulong nito. Lumuhod ito sa kama at itinaas ang kutsilyo sa ere, handa nang saksakin si Karina. "Die, bitch. Die…" she whispered. Ngunit sa mismong sandaling ibababa na sana niya ang kutsilyo, biglang bumukas ang pinto. "Karina—" Napaatras ang babae. "Shit!" bulalas nito. Agad itong tumakbo palabas ng balkonahe. May mahabang hagdan na nakasandal doon kaya madali itong nakapasok kanina—at ganoon din kad

RHEANA After Braden admitted everything, I ran. Again. Hindi na bago sa akin ang tumakas. Alam kong hinahabol nila ako—paulit-ulit. Pero hindi ako papayag na mahuli nang ganito lang. Hindi pa tapos ang laban. Kailangan ko munang tapusin siya. I will kill that bitch first… bago nila ako mahuli. Mabilis akong naghanap ng bagong matitirhan—isang lugar na hindi masyadong halata, pero sapat ang lapit sa kung nasaan sina Luther at Karina. Kailangan ko silang mabantayan. Kailangan kong malaman ang bawat galaw nila. Nakakagalit. Nakakagalit na bumaliktad sina Braden at Elisha. Mga walang kwenta. Mga traydor. But I’ll deal with them later. Hindi sila ang prioridad ko ngayon. May iba akong target. Mabuti na lang at may pera pa ako. Enough to keep me moving. Enough to stay hidden. Hindi ako pumuntang Cebu, nasa Manila pa rin ako nagtatago. When I finally secured a place, I didn’t waste any time. Agad kong sinimulan ang plano. Hindi ako magpapapigil. Hindi ako titigil. Dahil ang misyo

CHAPTER 107 KARINA Lumipas ang isang linggo, at naging maayos naman ang lahat. Nakausap rin namin si Rheana sa presinto. Doon, nalaman namin na ang lahat ng sinabi niya noong gabing iyon ay kasinungalingan. She claimed that she was the one who helped Luther, pero ang totoo, si Andreana pala ang tumulong sa kanya sa pool. Pati ang tungkol sa sexual assault—hindi iyon imbento, pero si Andreana ang tunay na biktima. Lahat ng iyon ay kagagawan ni Rheana. Jealousy and insecurity are terrifying. Kaya nitong baguhin ang isang tao. Kaya nitong sirain ang buhay—hindi lang ng iba, kundi pati na rin ang sarili. Hindi ko maintindihan kung bakit punong-puno ng selos si Rheana. Maganda naman siya. Matalino. She has the body, the talent—everything. But why? Why would she risk her life… all because of love? Hindi siguro niya kayang tanggapin na halos lahat ng tao ay mahal si Andreana. Hindi niya matanggap na siya ang naiiwan—na siya ang nare-reject, and neglected by her own blood.

THIRD PERSON POV Magkayakap sina Luther at Kennedy nang madatnan sila ng isang empleyado. Gulat na gulat ito sa kanyang nasaksihan, kaya agad siyang lumabas at isinara ang pinto. Naghiwalay naman agad ang magkaibigan dahil sa biglaang pagdating ng empleyado. Pareho silang nagulat, ngunit maya-maya ay napabuhakhak na lamang sila sa tawa. Pulang-pula ang kanilang mga mukha at halos maluha na sa kakatawa nang maalala ang reaksyon ng empleyado. Marahil ay iba ang iniisip nito sa kanyang nasaksihan, kaya lalo pa silang natawa. "Did you see her face? Dude, alam kong iba na agad ang pumasok sa isip niya..." natatawang sabi ni Kennedy. "This is so hilarious..." tugon naman ni Luther. Huminga nang malalim ang dalawa matapos ang walang tigil na tawanan. Ilang sandali pa, bumalik na rin sila sa kanilang trabaho na para bang walang nangyari. “What should I do tomorrow?” tanong ni Luther sa sarili habang pinaikot-ikot ang swivel chair. Tapos na siya sa mga kailangang pirmahan at i-r