Semua Bab พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย: Bab 121 - Bab 124

 ฟู่ว~เมื่อลาสต์บอสตัวจริงหลุดพ้นจากห้วงนิทราแสนหนักหน่วง พลันให้สายตาล่องลอยมองนิ่งพักหนึ่งค่อยยันกายนั่ง ก่อนจะสังเกตได้ว่าในห้องมีอีกบุรุษอยู่ด้วยจึงขานนาม “คุณวสันต์” คนสูบบุหรี่ตรงหน้าต่างเหลียวกลับมามองคนบนเตียง แล้วโบกมือต้อนรับเป็นกันเอง“ตื่นแล้วเหรอ?”“ครับ”แฝดคนเงียบพยักหน้าประกอบก่อนหันชำเลืองรอบๆ จากนั้นหยุดมองไปนอกหน้าต่าง คาดการได้ว่าเวลายามนี้คงย่างสู่ตอนบ่ายกว่า หนุ่มต่างโลกมองคนเพิ่งตื่นมึนๆ จึงเผยยิ้มบางพร้อมกล่าวแซว“คราวนี้หลับไปนานเลยนะ ไอ้น้อง”“นานขนาดนั้นเลยเหรอครับ…”ไซอาร์พูดเสียงต่ำกึ่งสงสัย คาเลนเปลี่ยนเป็นยืนพิงผนังยกศอกเท้าขอบหน้าต่างแล้วตอบกลับ “นานจนนึกว่าจะต้องเตรียมโลงให้นายแล้วน่ะสิ”“ฮะ ฮะ งั้นขอสวยๆ นะครับ”ลาสต์บอสหัวเราะเบารับมุกตลกร้ายคนตรงหน้า ตั้งแต่ทั้งสองร่วมทีมร่วมทางกันมา คนทะเล้นได้ค้นพบว่าบุคลิกอย่างเขากับลาสต์บอสเข้ากันได้ดีกว่าที่คาด แม้ว่าในหลายๆ อย่างของนิสัยจะต่างกันไม่น้อย แต่ความต่างที่ว่าใช่จะทำให้แยกชั้นเป็นน้ำกับน้ำมัน“คุณบิทเทอยังไม่ตื่นเห

“อ๊า ฮะ ฮรึก!”เสียงคร่ำครวญปนเสียงเนื้อกระทบดังคลอในห้องนอนต่อเนื่อง บัดนี้ชายต่างโลกถูกอุ้มจนสองเท้าลอยเหนือพื้นโดยแขนคุณพระเอก บังคับให้คาเลนต้องโอบรอบคอบิทเทอไว้ จำต้องพิงแผ่นหลังกับกำแพงห้องไม่ให้ร่วงไป ใบหน้าทั้งสองหันเข้าหาชิดกัน ระยะนั้นใกล้พอให้ต่างฝ่ายต่างสัมผัสถึงลมหายใจร้อนรดผิวคาเลนสั่นคลอนทุกครั้งที่ถูกกระทั้นเสยด้วยเอ็นร้อน ใบหน้าเห่อแดงผนวกกับริมฝีปากเผยออ้า ดวงตาหรี่คลอของเหลวใสใกล้เอ่อไหล เส้นผมดำยุ่งกระเซิงเพราะแรงกระทำหลายระลอก ก่อนเรียวคิ้วจะขมวดคิ้วครั้นบิทเทอเบือนหน้าขบหูพร้อมบดเอวรสวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วกายทำคนรับไปไม่ถูกขณะหนึ่ง สองมือจิกไหล่บิทเทอพร้อมเชิดหน้าคราง ปลายเท้าเหยียดเกร็งระริก ปฏิกิริยานั้นทำคุณพระเอกพึงใจไม่น้อย จึงเริ่มไล่ต้อนต่อด้วยการโลมเลียใบหูอย่างตะกละตะกลาม ยิ่งโดนแบบนั้นคาเลนยิ่งไปไม่ถูกจนต้องร้องระงม“หู…ฉัน ฮะ อ๊ะ!?”“งอแงทำไม”“อ๊า!” คาเลนเผลอย่นไหล่หลังโดนกระแทกใส่เต็มรัก แม้จะนึกเคืองบิทเทอที่พอได้โอกาสนำทีไรก็ชอบปากดี แต่ตอนนี้เขาไม่มีสติพอจะโต้กลับอะไรทั้งนั้น ยิ่งเขากวนกลับมีแต่จะโดนหมาป