All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 401 - Chapter 410

Tahimik ang silid ng ospital maliban sa mahina at banayad na tunog ng mga kubyertos. Inihanda ko ang isang maliit na mesa malapit sa kama ni Riel at maingat na inilapag ang magaan na pagkain sa harap niya, ayon sa payo ng doktor.Hiling nya na sabayan ko sya sa pagkain, pero heto ako ngayon, ni hindi masyadong ginagalaw ang sariling plato.My mind was still tangled in everything Scarlet had told me.Ang walang pahinga nyang paghahanap sa akin noon. Ang pagkaka-aksidente nya, dahilan ng pagkaka-comatose nya. At ang pagkakakulong nya, pati ang kasong inihain sa kanya ni Mama.I found myself just staring at him as he ate. My chest tightening at the thought of everything he went through.Napansin ata nya ang paninitig ko dahil tumigil sya sa pagsubo. Binaba nya ang hawak na kubyertos, saka tumingin sa akin."What's wrong?"Nagdalawang isip pa ako kung dapat ko bang sabihin sa kanya ang mga nalaman. Tumagal ng ilang segundo bago ako nakapagdesisyon.I took a deep breath. "Scarlet told me s

Nagpatuloy kami sa pagkain pagkatapos. Nahimasmasan din sya sa pagtawa, tahimik na tinatanggap ang pagsubo ko sa kanya. Everything felt normal. Na-miss ko ang paganito namin. Iyong natural ko lang siyang sinusubuan ng pagkain, tapos sya naman ay tahimik lang pero may nakakalokong ngisi sa labi.Now that I was doing it again, it felt grounding. Reassuring.Nang matapos kami ay nagboluntaryo akong magligpit ng mga pinagkainan namin, kahit pwede naman nang ipagawa sa mga staff dito. Gusto ko lang talaga sya pagsilbihan.Nakapikit sya habang nakasandal nang kumportable sa unan nang balikan ko siya. Lalapitan ko na sana sya nang matigil ako dahil pumasok ang dalawang babae na nurse.Bawat isa sa kanila ay may dalang maliit na tuwalya at palanggana. Hindi ata nila napansin ang presensya ko dahil dire-diretso lang ang lapit nila kay Riel. Pareho pang nakangiti."We're here po to clean you up," sabi ng isa sa kanila.Hindi nakatakas sa paningin ko ang munting pagkislap ng mata ng babae nang b

Somehow, I finished wiping his upper body, though I wasn't even sure how my hands kept moving. Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga narinig ko.Kasabay ng pagsuot ko sa kanya ng panibagong hospital gown ay ang pagyakap ko rin sa kanyang likuran. Mahigpit ang pagkakayakap ko, para bang ayaw ko na syang pakawalan pa.He didn't move at first, but I felt his breath hitch. Makalipas ang ilang sandali, humarap sya sa akin at kinulong ako sa mga bisig nya. Medyo na-alarma pa ako ng kaunti kasi baka masagi ko ang sugat nya at ang daluyan ng kanyang dextrose.Later, we lay side by side on the hospital bed, exhaustion settling over us. His one arm wrapped securely around me, holding me close as if afraid I would slip away."I don't want you to doubt how deep my love for you runs," he murmured, his voice low yet firm. "Since the day I met you, my world started revolving around you."Nakapatong lang ang isa kong kamay sa ibabaw ng kanyang dibdib. Hanggang leeg ang abot ng aking mata, nakaharap an

Nagbuntong hininga ako, muli syang binalingan. Ganoon pa rin ang itsura nya. Nakagat ko na lang ang labi dahil dun.“What else?” Tanong nya, saka ko napansin ang munting pagkislap ng kanyang mata dahil sa tuwa.Napangiti ako. Then, in a soft, serious voice, I almost whispered, “You’re the most handsome, kindest… the best husband in the world.”Lumawak ang ngiti nya sa narinig. Ang kamay kong nasa aking hita ay mabilis nya itong dinampot, saka ito pinatakan ng isang halik."You’re also the most beautiful, sexiest wife in the world," aniya sa nanlalambing na tono.Napatikhim ulit ako at napalunok. Kainis! Ang dali dali lang para sa kanya na pakiligin ako.“Dinig mo naman si Doc, ‘diba?” pag-iiba ko sa usapan. Hindi ko maiwasang hindi mapangiti dahil sa sinabi nya. “Sabi, baka bukas, pwede na tayong lumabas dito. Kung feeling mo kaya mo na, pwede bang kay Mama na tayo dumiretso?”Sumeryoso ang mukha ko, mataman syang tinitigan.“Um... ‘Yun ay kung ayos lang sa’yo,” I seconded, giving him

Dahan-dahan kong nilingon si Riel, handa na sana syang supalpalin. Like all this time, he let me think he was jealous over nothing?! Pero natigilan ulit ako nang makitang pati sya ay gulat din sa sinabi ni Doc.“Hindi mo talaga alam na magpinsan kayo?”Umiling sya. Lumapit muna sya sa kanyang driver, saka sinabi kung saan kami ihahatid.“I really don't know him,” baling nya sa akin pagkatapos. “I was just as shocked as you.”I crossed my arms, staring at him in disbelief. Nasa loob na kami ngayon ng kanyang sasakyan. Handa na bumyahe papunta sa Tubod, sa aming probinsya, para kitain si Mama.But still. Hindi pa rin ako makapaniwala na, all this time, magpinsan pala sila ng doktor na ‘yun. At aware ang lalaking iyon, ha.“You seriously didn’t know?”“If I knew, would I have been jealous?” he shot back, his tone flat.“Aba, malay ko!” I huffed. “You purposely annoyed me last night.”He frowned. “You heard what the doctor said. It was the medicine.”Natikom ko pansamantala ang bibig. May