All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 411 - Chapter 420

427 Chapters

VALDERAMA CCXXIV

Bumalik na kami sa kotse pagkatapos. At some point, exhaustion took over, and I found myself drifting off. Pareho kaming nakatulog sa byahe. Nagising na lang ako nang maramdaman ko ang marahan nyang pagkalabit sa braso ko.Bumungad sa akin ang pamilyar na pasukan ng aming probinsya. The sky had already shifted to an orange hue. Napaayos ako ng upo at tumingin-tingin pa sa tanawin ng labas.It had been so long since I last came home.Mga dikit-dikit na kabahayan. Halos lahat ay gawa sa kahoy. Mayroon din namang de-semento at kapapalit lang ng pintura. Pero mas madami talaga ang pinaglipasan na ng panahon sa sobrang luma. Their walls darkened by time and weather.Napangiti ako nang makita din ang wala sa ayos na mga sampayan sa labas. Para akong tangang kumakaway sa mga naglalarong bata sa gilid, kahit tinted naman ang kotse. Talagang huminto pa sila sa paglalaro para tingnan ang gawi namin.Ganito na talaga dito. Walang masyadong may kotse dito kaya manghang-mangha ang mga tao rito kap

VALDERAMA CCXXV

The warm and familiar air greeted me. Pumosisyon ang kamay niya sa aking likod. Ang marahan nyang hawak na iyon ay nagbigay sa'kin kahit papaano ng determinasyon upang magpatuloy sa paglalakad.Ngunit agad din nawala nang tumayo na kami sa harap ng aming tindahan. Bumalik ulit ang kaba sa dibdib ko.Tama nga ako, na walang tao sa may counter. Sumilip ako sa ibang parte ng tindahan ngunit wala talaga roon si Mama.Tumigil ang mata ko sa de-kahoy na pintuan, papasok sa aming munting sala, sa bandang gilid ng counter.She was probably inside.“Tao po!”Napapitlag ako sa gulat nang biglaang nagsalita si Riel sa tabi ko. Hawak ang nagulat kong puso, matalim ko syang tiningnan. Pero ang mokong, hindi man lang nadala at umisa pa talaga.“Tao po!” Louder this time.I groaned but didn’t stop him.By the third call, it became clear that no one was coming out. I exchanged a look with him before exhaling sharply.“Pasok na lang tayo,” turo ko sa de-kahoy na pintuan papasok. “Nando’n ata si Mama.”

VADERAMA CCXXVI

Nananaginip ba ako?Sinubukan kong kurutin ang kamay, pero nasaktan lang ako.This is Real.Tumagal ng ilang segundo bago sya kumalas sa yakap. Sinubukan nyang makipagtitigan sa akin pero minabuti kong yumuko ng bahagya."I'm sorry, Alina. I regret everything I said to you before. I know I hurt you deeply, but I hope... one day, even if not now, you'll find it in your heart to forgive me."Muling nahulog ang mga luha ko. Ninais ko na hindi mapahikbi kaya mas lalo kong iniwas ang mata sa kanya.A fresh wave of emotions crashed over me. More tears fell. Hindi ko sya kayang tingnan sa mata. Ni hindi ko alam kung ano ang dapat sabihin.I wanted to say it’s okay. I wanted to say I forgive you.Pero mismo ang sarili ko ang ayaw makisama. Kasi sa totoo lang, hindi okay sa akin ang ginawa nya.Hindi ko pa sya kayang patawarin.Not yet.Hindi biro ang dinanas ko dahil sa kanya... dahil sa mga nasabi’t pananakot nya sa akin.Tatlong taon na.Tatlong taon akong nagpakalayo.Tatlong taon din akon

VALDERRAMA CCXXVII

Muling umingay ang paligid. Nabalik ang tingin ko kay Riel nang nasa kanya ang atensyon ng lahat.Then, he spoke.“Good day, everyone,” pormal nyang panimula, tila nag-aanunsyo sa isang pormal na event. "I’m sure most of you already know who I am."A few chuckles and murmurs rippled through the crowd. Ako nama’y nakatingin lang sa kanya, medyo gulat sa kanyang ginagawa.“But today, I don’t want to be introduced as Riel Valderama, the CEO. I don’t want to be the businessman, the billionaire, the person you see in headlines,” nilibot nya ang paningin sa mga tao. Ang kanyang tindig ay nanatiling nagsusumigaw ng matinding kompiyansa.“Today, I just want to be a man... a man who is madly, completely in love with the woman standing in front of me.”Mas lalong umingay ang paligid. May nagsipulan at naghiyawan. Napakagat ako sa labi at hindi na napigilang hindi mapangiti.Ano ba’ng binabalak ng mokong na ito? Bakit kailangan may paganito?Tumigil ang mata nya kay Mama. Tila may lihim silang p

VALDERAMA CCXXVIII

Kasabay ng pananahimik ulit ng lahat, ang paghawak ko sa namilog kong bibig dahil sa pagluhod nya sa harap ko, habang nakalahad sa akin ang hawak nya ngayon na maliit na kahon.I choked back a sob, my hands started trembling.Ilang beses na akong nakakita ng ganitong senaryo, mapa-telebisyon at sa personal. Dati, nako-corny-han ako. Hindi ko alam na totoo palang nakakaiyak kapag ikaw na ang nasa sitwasyon nung mismong babae."Alina Reyes..."His lips curving into a small, almost nervous smile."I made the mistake of asking you to marry me for all the wrong reasons once. But this time, I’m asking you for the only reason that truly matters."He flipped the box open, revealing a breathtaking ring that sparkled under the warm lights.“Sa harap ng lahat ng tao dito... Nakikiusap ako...” saglit syang yumuko.Halos dumugo ang pagkakakagat ko sa aking labi nang tumingala sya sa akin ulit ay nakita ko ang munting luha sa kanyang mata.“Please, marry me again... this time, for real.”The world

VALDERAMA CCXXIX

Note: Starting from this chapter, it will be Riel's POV!!!!***In life, everything is a transaction. You invest, you calculate risks, and you expect returns. Love, like business, should be logical. Predictable. Controlled.That’s what I used to believe.In my twenty-seven years of life, I lived by one principle: everything must have a return.Kung nagsipag ka sa isang bagay, may kapalit itong tagumpay. Kung may tinulungan kang tao, dapat laging may inaasahan kang kapalit, hindi man agad, pero darating ang isang araw na masusuklian nila ito. Wala nang libre ngayon sa mundo.Ganoon din kapag may nagawa kang kasalanan sa isang tao, may singil na kapalit.At iyon mismo ang pinagdadaanan ko ngayon.I got into a car accident.It was bad enough on its own, but having Penny’s twin with me made it even worse.Sa lahat ng pwedeng mangyari sa buhay ko, ito pa talaga.Buong buhay ko, kalkulado ko lahat. Mula sa galaw, desisyon, pati ang mga plano ko, lahat nasa aking kontrol. I was a man of dis

VALDERAMA CCXXX

Naiintindihan ko ang galit sa akin ngayon ni Penny. Kahit ako, hindi ko kayang patawarin ang sarili.Isang bagay na naman ang tumama sa akin. Nagwawala na si Penny dito sa kanyang condo. Kung anong maispatan na madampot sa gilid ay syang binabato sa akin.Pulang pula ang mukha nya dahil sa galit. Hindi magkandaugaga ang kanyang kamay kapupulot ng mga bagay na pwedeng ibato sa akin."You killed my sister!" she screamed, her voice raw and broken. "You killed Ella!"Isang patalim ang napulot nya, walang atubiling ibinato sa akin. Hindi ito direktang tumama sa akin, pero nasagi nito ang hindi pa gumaling na sugat ko sa braso.Napadaing ako sa sakit pero tiniis ko. Walang wala itong naramdaman kong kirot sa sakit na nararamdaman ng kaibigan ko."Sana namatay ka na rin!" Nanggagalaiti nyang sabi. "Dapat ikaw na lang ang namatay!"Nakatayo lang ako. Mas nasaktan pa ako sa huli nyang sinabi kaysa sa pagsagi nya sa sugat ko kanina.I deserved this. I deserved worse.Isa siya sa naging kaibigan

VALDERAMA CCXXXI

That was three years ago since the accident happened. Isa iyon sa inutos nya sa akin na hindi ko nagawa.At sa paglipas ng ibang mga araw, linggo, at buwan, unti-unti na akong sinasampal ng katotohanan na malabong maibalik na ang matagal ko ng iningatan na pagkakaibigan namin.No matter what I did, she would never be the same again.Nang araw na iyon, huminga lang ako ng malalim at nagpatuloy na sa dapat gawin.Pressing the intercom, I gave a short command. “Clean my office.”Sunod kong dinampot ay ang aking cellphone. Tinawagan ko ang isa sa aking tauhan, saka pinahanap ang nawawalang si Isabella.Alam ko na mali na idamay pa sya sa gulong ako naman dapat ang nagdudusa. Pero ito lang ang kaya kong gawin. Tuloy pa rin ang plano kapag nahanap ko sya.I used every connection I had. My wealth, my name, every ounce of power I possessed. Pero hindi rin basta bastang tao si Isabella. Katulad ko, malaki rin ang impluwensyang meron sya. Kung gugustuhin nyang magtago, mahirap syang matutunton.

VALDERAMA CCXXXII

Hindi ko namalayan na sa kanya lang nakatuon ang buong atensyon ko, habang nagsasalita sya sa harap ng mikropono.Pagkatapos ng kanyang speech, tumalikod sya sa harap at kami namang mga panauhin ang tinungo. Isa-isa nyang kinamayan ang mga kasamahan ko.Just a formality. Nothing special.Then, she reached me.Kalmado kong nilahad sa kanya ang aking palad. No fleeting moment. Pero nang magtama na ang mga palad namin, may kakaibang nag-iba sa pagtibok ng puso ko.Para sa akin, wala lang dapat ang kamayan na ito, pero hindi iyon ang nais ipahiwatig ng puso ko.Her skin was warm, her grip firm, confident. Naamin ko na sa sarili ko kanina na maganda sya. Pero wala akong ideya na may ikakaganda pa pala sya sa malapitan.She was even more striking, her dark eyes holding a quiet sharpness beneath their softness.But what stood out the most?She didn’t hesitate. Didn’t waver. Didn’t look at me twice.Ni hindi tumagal ng dalawang segundo ang naging kamayan namin. Hindi rin nya ako tinapunan ng

VALDERAMA CCXXXIII

Tuloy lang ako sa paninitig sa kanya, kunot na ang aking noo. Then, as if she felt my stare, she suddenly looked in my direction.Our eyes met.I stiffened, caught off guard by the directness of her gaze. My grip on the whiskey glass tightened, the ice shifting with the pressure of my hold.Sa ilang saglit, hindi ako nakagalaw. Ang utak ko ay parang nawalan ng laman.Tumagal ng ilang segundo ang titigan namin. Sya ang unang bumitaw.The moment her gaze broke from mine, I exhaled sharply, only then realizing I had barely been breathing.Malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko, bago piniling talikuran sya at lisanin ang lugar.I needed distance. If I stayed any longer, I might actually forget how to fucking breathe the next time our eyes met.Nang gabing iyon, tinapos ko na ang dapat tapusin.Ako mismo ang nag-send sa kanya ng approval letter kahit kailanman ma'y hindi sya nagpasa ng kanyang resumé sa kompanya ko. Pero alam ko na hindi nya ito palalagpasin. Nasabi na sa akin ang p

...

38 39 40 41 42 43

SCAN CODE TO READ ON APP