Lahat ng Kabanata ng คู่พิศวาส: Kabanata 41 - Kabanata 50

“อาจจะใช่จ้ะ นอนเถอะวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” รามาวดีตัดบท แต่รตียังไม่ง่วง เลยชวนพี่สาวคุยจนสุดท้ายเธอหลับคาอ้อมแขนของพี่สาวซะเอง รามาวดีมองน้องสาวในอ้อมแขนอีกครั้งอย่างเอ็นดู ก่อนจุ๊บเบาๆ ไปที่หน้าผากมนและหลับตามไปในที่สุดวายุรอเวลาจนคิดว่าดึกมากแล้วก่อนย่องออกจากห้อง ตอนนี้ทุกคนคงหลับกันหมดแล้ว วัตถุประสงค์สำคัญคือเขาจะไปหาคู่หมั้นสาวหน้าหวานข้างบ้านนั่นเอง ชายหนุ่มปีนขึ้นไปบนชั้นสองของตัวบ้านรามาวดี ทดสอบดูว่าหน้าต่างเปิดอยู่หรือเปล่า และช่างเป็นใจเหลือเกิน ตอนแรกคิดว่าเธอจะล็อกแต่กลับไม่ได้ล็อก เขายิ้มอย่างดีใจที่หญิงสาวเปิดทางให้เขาวายุปีนขึ้นไปบนขอบหน้าต่างก่อนกระโดดลงไปบนพื้นห้องเบาๆ ค่อยๆ ย่องเข้าไปหาร่างที่นอนห่มผ้าอยู่บนเตียงหนานุ่ม คลานขึ้นไปบนเตียงอย่างกระหยิ่มใจ“น้องรินครับ” วายุโอบกอดไปบนร่างที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่ม“แหม...หลับอย่างนี้ เดี๋ยวพี่ก็ลักหลับให้หรอก” สาวใช้ที่ราเมธเพิ่งรับเข้ามาทำงานบ้านนอนตัวแข็งทื่อเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายสาวขอร้องให้มานอนในห้องนี้ แต่ไม่ใช่คนเรื่องมากเลยไม่ซักถามอะไร เธอรู้สึกตัวตื่นเมื่อมีใครคนหนึ่งมากอด แถมเสียงพูดออกมานั้น ก็บ่งบอกให

“พี่ยังไม่เหนื่อยเลย ยังมีแรงเหลือเฟือ” เขาพูดเสียงพร่าขาดเป็นห้วงไม่ต่างกัน“น้องรินอย่าผลักไสพี่สิครับคนดี พี่จะคลั่งตายอยู่แล้ว” วายุพูดเสียงหอบสั่นไปหมด เมื่อหญิงสาวเริ่มผลักไสเขา ถึงจะมีแรงอันน้อยนิด แต่กายที่ประสานอยู่ทำให้มันแข็งขันขึ้นมาอีกวายุถอดถอนกายหนาออกจากร่างบอบบาง จับร่างเธอให้นั่งคุกเข่าบนโซฟาตัวยาว เขาลงไปยืนข้างล่าง กอดรัดร่างคู่หมั้นสาวมาทางด้านหลังแทรกกายแกร่งเข้าไปหาอย่างมิดเม้น รามาวดีสะดุ้งน้อยๆ รับกายแกร่งที่เข้ามาในร่างของเธอชายหนุ่มไล้มือบนทรวงอกเปลือยเปล่าบีบเคล้นเบาๆ อย่างได้อารมณ์ เริ่มห่มสะโพกหนาเข้าหาหญิงสาวหนักหน่วง เสียงครวญครางเกิดขึ้นอีกครั้งอย่างเร่าร้อน ดีว่าในห้องเก็บเสียงได้ดี ไม่เช่นนั้นคนที่อยู่ภายนอกคงได้ตกใจเป็นแน่ว่าเจ้านายสาวทำอะไรกับคู่หมั้นหนุ่มกลางวันแสกๆวายุพาคู่หมั้นหน้าหวานไปคว้าสวรรค์อีกรอบ ก่อนที่เขาจะหมดแรงทาบทับไปบนร่างบอบบางหอมหวานนั้นบนโซฟา ริมฝีปากร้อนจูบซับเหงื่อที่ซอกคอและกัดใบหูเล็กๆ นั้นเล่นอย่างแสนรัก“พี่วาปล่อยรินได้แล้วค่ะ ตัวหนักจัง” หญิงสาวพ้อเสียงอ้อมแอ้ม เมื่อเห็นเขายังไม่ยอมปล่อยง่ายๆ“ขอกอดอีกนิดได้ไหมน้องริน

ราเมธตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมออกเดินทางก่อนไปรับคู่หมั้นสาวสวยข้างบ้าน คุณวีรยุทธ์มาส่งลูกสาวคนเล็กที่หน้าบ้าน ก่อนฝากฝังว่าที่ลูกเขยให้ดูแลเป็นอย่างดี“จะไม่พูดอะไรกับพี่บ้างเหรอ” ราเมธหันไปถามคู่หมั้นสาวข้างๆ เพราะตลอดทางเธอไม่พูดอะไรกับเขาสักคำ“ไม่รู้จะพูดอะไรน่ะค่ะ” วาโยตอบคู่หมั้นหนุ่มเธอไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาเหมือนกัน ชายหนุ่มหันไปเปิดเพลงฟังเพื่อทำลายความเงียบ และไม่ได้คุยอะไรมากนักตลอดการเดินทาง ราเมธพาหญิงสาวมาจอดรถหน้าบ้านพักชายทะเล“แล้วเราไม่พักที่รีสอร์ทหรือคะพี่ราม” วาโยถามชายหนุ่มอย่างสงสัย“พี่ลืมบอกน้องวายไปว่าที่รีสอร์ทมีแขกมาพักเต็ม พี่เลยมาพักที่นี่แทน”“เหรอคะ” หญิงสาวถามเหมือนไม่เชื่อ ก่อนที่จะพูดอะไรได้อีก เขาก็ก้าวลงจากรถไปขนกระเป๋าลงจากท้ายรถ หญิงสาวก้าวขึ้นไปบนบ้านพัก สายลมจากชายทะเลพัดมากระทบผิวกายของเธอ ร่างบางเดินไปสำรวจบ้านพักที่สะอาดสะอ้านน่าอยู่ ราเมธตามคู่หมั้นสาวสวยเข้ามาก่อนวางกระเป๋าลงบนพื้น“พี่รามคะ ทำไมมีห้องนอนห้องเดียวเองล่ะคะ” วาโยถามคู่หมั้นหนุ่ม มองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยไว้ใจ ราเมธใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ก่อนตอบให้เธอสบายใจว่า...“น้อง

“บ้าพี่ราม กุ้งในจานพี่รามร้องไห้ใหญ่แล้วค่ะพี่รามไม่กินมันสักที” วาโยยิ้มเขิน ว่าเขาอย่างอายๆ“ช่างมันปะไร แล้วน้องวายชอบอาหารที่พี่ทำหรือเปล่าครับ” ราเมธสนใจถามหญิงสาวอย่างห่วงหา“ก็พอทานได้” หญิงสาวแกล้งพูดเพื่อสังเกตสีหน้าของคู่หมั้นหนุ่ม“ก็ดีแล้วที่พอทานได้ ตอนพี่ทำอาหารให้น้องรินกับน้องรันทานที่บ้าน ไม่เห็นมีใครกล้าทานสักคนเพราะกลัวท้องเสีย” ชายหนุ่มรับมุกหญิงสาว แกล้งพูดเออออกับเธอไปด้วย“จริงเหรอคะ” วาโยหัวเราะอย่างน่ารัก การได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ทำให้รู้สึกถึงความสนิทสนมและพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง“ความจริงอร่อยมากเลยค่ะอาหารก็สดด้วยค่ะนานๆ จะได้มาทานอาหารทะเลสดๆ อย่างนี้สักที”“แกล้งพูดให้พี่ดีใจหรือเปล่าครับ”“เปล่าค่ะ อร่อยจริงๆ” เธอยืนยันด้วยรอยยิ้มสดใส“เต้นรำกับพี่สักเพลงไหมครับน้องวาย” อยู่ดีๆ ชายหนุ่มก็ชวนเต้นรำ“ไม่เห็นมีเพลงเลยจะเต้นรำยังไงคะ” หญิงสาวมองคู่หมั้นหนุ่มอย่างสงสัย“เต้นได้ก็แล้วกัน เพราะเพลงมันอยู่ในหัวใจพี่”“พี่รามลิเกจังเลยค่ะ” หญิงสาวว่าก่อนที่เธอจะวางมือบอบบางไปบนมือหนาของชายหนุ่มที่ยื่นมาด้านหน้า ราเมธรั้งร่างคู่หมั้นสาวสวยไปกอดไว้แนบอก กดจุมพิตเบาๆ ท

วาโยครางเมื่อความแข็งแกร่งที่ประสานกันกำลังเสียดสีและแทรกเข้าไปตามซอกทางรัก ราเมธคำรามรับความเสียวซ่านจนกายสั่นสะท้าน กายที่อุ่นจัดและคับแน่นโอบรัดกายแกร่งของเขาหมดเนื้อหมดตัว หญิงสาวเอามือวางทับบนหน้าท้องแกร่งของคู่หมั้นหนุ่ม ก่อนจะยกกายขึ้นสอดลงมาเป็นจังหวะรักที่หนักหน่วง เสียงครวญครางของเขาและเธอประสานกันลั่นตามอารมณ์ที่ร้อนแรงที่เกิดขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวเริ่มกระแทกกายลงมาเป็นจังหวะถี่กระชั้นเร็วรี่ขึ้นตามความต้องการ เสียงกระเส่าครางไม่หยุดหย่อน ก่อนเธอจะหอบโยนบนร่างหนาและหมดแรงซุกซบเขาด้วยความสุขสมราเมธกอดร่างบางแนบอกอย่างแสนรัก จูบซับใบหน้าสวยอย่างดูดดื่มกลางกายยังสอดประสานกันอยู่ไม่เสื่อมคลาย เขาจับร่างคู่หมั้นแสนสวยโยกไปบนกายแกร่งเพื่อควบคุมเกม เธอทำตามเพราะไม่มีแรงยกกาย ความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาอีกครั้งอย่างรุนแรงกายยังแนบแน่นไม่คลาย เขายกกายขึ้นคร่อมทับหญิงสาวดังเดิม ราเมธจุมพิตใบหน้าสวยของคู่หมั้นสาว ร่างแข็งแกร่งเริ่มบรรเลงเพลงรักบนเรือนร่างคู่หมั้นสาวอีกครั้ง หญิงสาวสั่นคลอนไปตามบทเพลงรักที่เขามอบให้ วาโยครวญครางเสียงดังอีกครั้งยกสะโพกผายรับจังหวะรักที่เขามอบให้อย่างถึงใจ“