All Chapters of ซีรีส์เมียเฮีย: Chapter 11 - Chapter 20

“ไม่ชอบสบาย ชอบลำบากหรือไง อยู่ที่นี่พรีมก็สบายดีไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องทำงานให้เหนื่อย เฮียเลี้ยงพรีมได้อยู่แล้ว” เธอชอบที่เขาเรียกชื่อเล่นของเธอและแทนตัวเองว่าเฮียเสมอ พริมายิ้มให้เขา ถึงแม้ว่าในอนาคตข้างหน้า เถื่อนจะไม่ปรารถนาเธออีก แต่เธอก็ซาบซึ้งในบุญคุณของเขาตลอดไป หากไม่มีเขาเธอคงเรียนไม่จบ เพราะค่าเทอมที่ค่อนข้างสูงและการทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยก็ค่อนข้างหนักพอสมควร“สบายเกินไปเดี๋ยวพรีมจะเป็นง่อยเอานะคะ พรีมอยากทำงาน อยากใช้ความสามารถที่เรียนมาน่ะค่ะ เฮียอนุญาตให้พรีมไปทำงานนะคะ”“อยู่ที่นี่ก็มีงานทำ”“ทำอะไรคะ”“ก็ทำอยู่ทุกวัน แล้วก็ดูแลบ้านทำอาหารให้เฮียกิน”“แบบนั้นไม่เรียกว่างานนะคะ เรียกว่าดูแลกันเฉย ๆ ถ้าพรีมเป็นภรรยาของเฮีย ก็น่าจะอยู่แบบนั้นได้ แต่นี่พรีมไม่ใช่” ที่เธอพูดแบบนี้เพราะอยากให้เขาชัดเจนกันไปเลยว่าจะเลี้ยงดูเธอในฐานะภรรยา ไม่จดทะเบียนสมรสก็ได้เธอไม่เคยอยากได้กระดาษแผ่นนั้นหรือทรัพย์สินอะไรจากเขา แต่เธออยากได้หัวใจรักของเขาอยากให้เขายกย่องเป็นภรรยาไม่ใช่ผู้หญิงในความลับที่เขาไม่เคยคิดอยากเปิดเผย หรือเข้าใจว่าเป็นแค่เพียงนางบำเรอชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น“อยากจะทำง

“ดีมากเลยค่ะ”“พี่ธามคะ ไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะ” เสียงของภัสราทำให้พริมายิ้มกว้างออกมา เธอยิ้มให้กำลังใจตัวเอง ตอนแรกคิดว่าหากจะไม่ได้ทำงานที่นี่ต่อ อาจเพราะสองสาวเป็นเพื่อนร่วมสถาบันของเธอ แต่ตอนนี้ว่าถ้าเธอถอยก็คงจะโดนหัวเราะเยาะเป็นแน่ เธอเข้ามาทำงานที่นี่ด้วยความสามารถ ไม่ได้ใช้เส้นสายเหมือนสองสาว ดังนั้นเธอจะไม่ควรถอยเด็ดขาด ควรพิสูจน์ความสามารถของตัวเองสองสาวนั้นคุยโวโอ้อวดกับเพื่อน ๆ ที่มหาวิทยาลัยว่าเรียนจบ พ่อแม่ก็ฝากงานให้ เพราะที่บ้านรวยมีหน้ามีตา เธอไม่ได้สนใจว่าฝากงานให้ที่ไหน แต่ก็เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งที่ต้องมาทำงานที่นี่กับภัสสรและวิกานดา“งั้นพรีมขอตัวก่อนนะคะคุณธาม” พริมาเอ่ยขอตัว เธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับภัสราไม่ว่าจะทางใด นอกจากการทำงานเท่านั้น แต่ทำงานที่เดียวกันมันก็ย่อมที่จะต้องปรึกษาพูดคุยเรื่องการทำงานอยู่แล้ว เธอคิดถึงเรื่องนี้แล้วรู้สึกหนักอึ้งในอกแทบจะทันทีเธอเพิ่งทำงานที่นี่ได้ไม่นาน และเป็นบริษัทโฆษณาในฝันติดอันดับต้น ๆ เธอจะไม่มีวันโดนตราหน้าว่าทำงานไม่กี่วันก็ลาออกเพราะไม่สู้งานแน่ ๆ“เดี๋ยวสิพรีม วันนี้ผมมีเลี้ยงต้อนรับพนักงานใหม่ด้วยนะครับ คุณไปด้วยกันส

“นี่เธอจะบอกฉันว่าพี่ธามเลือกทุกคนยกเว้นฉันหรือไง”“ไม่ใช่อย่างนั้น”“ไม่รู้ละ ใครหน้าไหนเข้ามาอ่อยพี่ธาม ฉันจะตบให้คว่ำ” ภัสราหน้าหงิกงอจนวิกานดาต้องผ่อนลมหายใจออกมาเต็มแรงพริมาที่ออกมารอรถของบริษัทอยู่ด้านนอกมองไปรอบกายด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าพอสมควรธามมีรถตู้รับส่งพนักงานที่ไม่มีรถยนต์ส่วนตัวไปที่ร้านอาหารและมีบริการไปส่งบ้านด้วยเพราะอาจจะรับประทานอาหารกันดึก เธอคิดว่าธามเป็นคนที่ใส่ใจลูกน้องพอสมควรเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้น ทำให้พริมากดรับเพราะเป็นเบอร์ของเถื่อน“เฮียกำลังจะไปหา”“คะ?” พริมาหลุดอุทานออกมา เมื่อได้ยินเถื่อนพูดเช่นนั้น“อยู่ไหน”“พรีมยังอยู่ที่ทำงานคะ”“ทำไมยังอยู่ที่ทำงาน นี่มันเลยเวลาเลิกงานมาเยอะแล้วไม่ใช่เหรอ” เสียงดุ ๆ ของเถื่อนดังมาตามสาย“ที่บริษัทเขาจะพาไปเลี้ยงต้อนรับพนักงานใหม่น่ะค่ะ พรีมเลยรอรถตู้บริษัทอยู่น่ะค่ะ”“ใจดีขนาดนั้นเชียว” เถื่อนเอ่ยขึ้นเหมือนไม่เชื่อ“จริงค่ะ เจ้าของบริษัทใจดี เขาเป็นกันเองกับลูกน้องมากนะคะ แล้วบริษัทนี้ก็เป็นบริษัทในฝันของพรีมด้วยค่ะ พรีมอยากทำงานที่นี่ตั้งแต่เรียนจบ” ตอนฝึกงานเธอไม่ได้ฝึกที่นี่เพราะภัสรากับวิกานดาจองก่

“ต้องการเฮียไหม” เขาเอ่ยถามอย่างเป็นต่อ พริมาตัวสั่น ใบหน้าแดงก่ำ ร้อนผ่าวลามไปถึงใบหู กอดตัวเองเอาไว้ด้วยมือที่สั่นระริก“เฮีย...” เธอยังไม่เสร็จและไม่ถึงด้วย เขาแกล้ง พริมารับรู้โดยนิสัยอยากเอาชนะของเขา“กลับกันได้แล้ว” เขารั้งเธอออกมาจากห้องน้ำ พริมาผวากลัวใครเห็นเข้า“เฮียคะ” เธอตัวสั่น“ไหนบอกจะยอมทุกอย่าง ยังอาลัยอาวรณ์หนุ่ม ๆ พวกนั้นอยู่อีกรึไง”“เปล่าค่ะ แต่จู่ ๆ พรีมหายไป เขาจะวุ่นวายตามหากันไหมคะ”“สำคัญถึงขนาดจะมีคนตามหาเชียวหรือ” เขาดึงเธอออกมาทางหลังร้าน พริมาดีใจที่ไม่มีคนที่บริษัทเห็นเธอ เพราะอยู่อีกห้องหนึ่งเป็นส่วนตัว ธามตั้งใจจองโต๊ะที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ไม่วุ่นวายกับโต๊ะอื่น“โทร. หามันสิ บอกว่าเธอจะกลับไปกับผัวก่อนไม่ต้องตามหา” ประโยคประชดประชันของเถื่อนทำให้พริมาต้องเผลอค้อนเขาออกมาเขากระชากรถออกด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เธอถึงกับผวา ดีที่รีบรัดเข็มขัดนิรภัยเอาไว้ เสื้อผ้าของเธอยังไม่ค่อยเรียบร้อย แต่ดีหน่อยที่เขาเอาเสื้อคลุมตัวใหญ่มาคลุมร่างให้“เปิดลำโพงด้วย เฮียอยากรู้ว่าพรีมคุยอะไรกับผู้ชายคนอื่น” เขาน่าจะอารมณ์ดีขึ้น จากน้ำเสียงของเขา คนอารมณ์ร้ายแบบเขามันเดาได้

“อื้อ...” เธอครางด้วยความเสียวซ่านและสุขสมเมื่อลิ้นสากร้อนของเถื่อนกำลังลามเลียกลีบสวาทเป็นจังหวะระรัวความเสียวซ่านที่ได้รับทำให้เธอต้องผงกศีรษะขึ้นมองด้วยความรัญจวน ก่อนจะหลับตาหลุดเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดกลั้นเขาจับเธอชันเข่าขึ้นและดูดรวบเม็ดทับทิมสีสดจนเธอหยัดสะโพกขึ้นไปหาปากของเขาด้วยความเสียวกระสันติ่งเสียวสั่นระริกและตื่นตัวอย่างรุนแรงเพียงแค่ปากร้อนของเขาดูดเม้มหนัก ๆ มือน้อยของพริมาจิกไปกับผ้าปูเตียงแน่น ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เธอเกร็งกระตุกเสร็จสมคาปากของเขาอย่างรุนแรงเสียงหอบหายใจของเธอจมหายไปกับรสจูบอันแสนดุเดือดเร่าร้อนของเขา ชายหนุ่มทาบทับแทรกร่างเข้าตรงหว่างขาของเธอเพื่อแนบชิดสนิทเนื้อ ส่วนปลายของความแข็งแกร่งเสียดสีอยู่ตรงปากถ้ำรักที่กำลังฉ่ำแฉะพริมาเลื่อนมือมารูดรัดความเป็นชายของเขาก่อนจะกดลงไปหาร่องเสียว“อ๊า...” เธออ้าปากร้องครางเสียงสั่นสะท้าน หยัดสะโพกให้เขาอย่างทันกันเมื่อเขากดกายลงมาจนมิดโคนความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นจากความเป็นชายที่อัดแทรกเข้ามาจนมิดเม้นทำให้เธออ้าปากร้องครางเสียงหลง ความเจ็บตึงเสียวซ่านจู่โจมเข้ามา ก่อนที่ความเจ็บจะจาง