All Chapters of กลบุหงา: Chapter 41 - Chapter 50

“เลิกสิเจ้าคะ ใครจะไปทน ถ้าเป็นน้องละก็ น้องจักไม่ทนอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ แถมจะเอาคืนทั้งผัวทั้งเมียน้อยให้กระอักเลยเจ้าค่ะ” นั่นปะไร เกื้อคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าดอกแก้วจะต้องตอบเช่นนี้ เพราะหล่อนนั้นไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น หล่อนเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญและกล้าคิดกล้าตัดสินใจ มีความเด็ดขาดรวมถึงเฉลียวฉลาดอีกด้วย“พี่เกื้อมาหาน้องมีกระไรหรือเจ้าคะ”“จำลูกของแม่แดงที่เราไปช่วยนายเอื้อทำคลอดวันก่อนได้ไหม”“จำได้สิเจ้าคะ” หล่อนตามเขาและเอื้อไปช่วยทำคลอดหรือรักษาคนป่วยเพราะอยากช่วยคน จึงทำให้รู้เรื่องเกี่ยวกับยาสมุนไพรหลายอย่าง ครอบครัวของเกื้อขายยาแผนโบราณ แลในอนาคตหล่อนอาจจะต้องช่วยสามีค้าขายยาสมุนไพรด้วยเกื้อเป็นคนใจเย็น ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยพูดจาไม่ดีหรือทะเลาะกระไรกับหล่อนเลย เขาสอนให้หล่อนรู้จักสมุนไพรหลายชนิด และบอกสรรพคุณทางยาด้วย แม้เขาจะไปจบจากเมืองนอกเมืองนา แต่เขาก็ยังนิยมยาสมุนไพรอยู่ เพราะยาสมุนไพรหลายชนิดมีสรรพคุณที่ดี ไม่แพ้ยาฝาหรั่ง“พี่จะชวนน้องไปเยี่ยมลูกของแม่แดงเสียหน่อย จะไปด้วยกันหรือไม่” เกื้อเป็นคนใจดี ดอกแก้วรู้ได้จากการที่เขาขายยาให้ชาวบ้านในราคาไม่แพงนัก หากใครไม่มี

“คุณพี่ น้องไม่ได้” ดอกรักยังไม่ทันได้อธิบายอะไร หลวงอัฐก็เดินพรวดพราดขึ้นมาผลักร่างของดอกรักจนกระเด็น“คุณหนู” พิตรตะโกนสุดเสียง ก่อนจะถลาเข้าไปหา คุณหนูของหล่อนที่ล้มไม่เป็นท่า ในขณะที่หลวงอัฐเอ่ยถามดอกปีบว่าเป็นอย่างไรบ้าง“แม่ดอกปีบเป็นอย่างไรบ้าง”“น้องไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะคุณพี่ แต่คุณดอกรักจะผลักน้องให้ตกบันไดเพื่อทำให้แท้งลูกเจ้าค่ะ”“ทำไมร้ายกาจเยี่ยงนี้ จิตใจทำด้วยอะไร”“คุณหนูเจ้าขา คุณหนู” พิตรมองเจ้านายสาวอย่างเวทนา เลือดที่ไหลออกมาตรงหว่างขาทำให้พิตรแทบสิ้นสติ“เจ็บจังเลยแม่พิตร ฉันเจ็บจังเลย โอ๊ย! ลูกของฉัน เจ็บท้องเหลือเกิน” ดอกรักร้องโอดโอย กุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้หลวงอัฐที่เดินกระแทกเท้าเข้ามาหาหมายจะจัดการเมียเอกตกใจที่เห็นสภาพของดอกรัก เขาทำท่าจะด่าว่าก็ถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเห็นว่าดอกรักเลือดไหลออกมาเต็มตรงหว่างขา“นี่มันกระไรกัน”“เหตุใดคุณหลวงใจร้ายใจดำเช่นนี้ โธ่... คุณหนูของบ่าว ไม่น่าเลย”“เกิดอะไรขึ้นแม่พิตร ฉันงงไปหมดแล้ว”“ยังจะงงอะไรอีกล่ะเจ้าคะ คุณหลวงผลักคุณหนูจนแท้งลูกแล้วเห็นไหมเจ้าคะ คุณหลวงมีเมียน้อย หลงเมียน้อย คุณหนูตรอมใจว่าหนักแล้ว ยังจะทำร้ายกัน

เพราะคนที่เรือนนี้มิมีใครชอบหล่อนเลยสักคน หล่อนเหมือนอยู่ผิดที่ผิดทาง ถึงแม้ว่าหล่อนจักมิได้ทำอันใดเสียหาย คนพวกนี้ก็หาเรื่องจะเล่นงานหล่อน ดังนั้นเอื้อจึงฝากยามากับทศและน้องสาวฝาแฝดทั้งสองของทศที่สนิทสนมกับดอกรักพอสมควรเพราะไปมาหาสู่กันบ่อยครั้งหลวงอัฐกลับมาในคืนนั้นก็เมามาย ก่อนที่อีกสามวันต่อมาเขาจะไปราชการต่างเมืองจริง ๆ ในขณะที่หลวงอัฐยังไม่กลับจากราชการงานเมือง ดอกปีบก็คอยกลั่นแกล้งหาเรื่องนายบ่าวทั้งสองสารพัด แต่พิตรสู้ยิบตา“คุณหนูเจ้าขา คุณหนูไหวไหมเจ้าคะ”“ไหวจ้ะ” อาการของดอกรักดีขึ้นมากแล้ว หล่อนจะออกเดินทางในเร็ววัน ยิ่งหลวงอัฐไม่อยู่เช่นนี้ก็ยิ่งดีแต่ในวันที่ดอกรักกำลังจะเดินทาง หลวงอัฐกลับมาเสียก่อน เขาเห็นเข้าก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ“อยากหนีตามชู้เช่นนั้นรึแม่ดอกรัก หล่อนนี่มันไม่มียางอายเอาเสียเลย”“น้องมิได้มีชู้นะเจ้าคะ”“ถ้ามิได้มีชู้ก็ต้องแสดงความจริงใจออกมา”“คุณพี่จักทำอันใดเจ้าคะ”“ไม่มีชู้ก็ต้องปรนนิบัติผัว นอนกับผัวคงไม่ทำให้แม่ตายดอกหนา หรือสัญญากับชู้ว่าจักมิยุ่งเกี่ยวกับผัวอย่างฉันอีก”“หยาบคายที่สุด”“ปล่อยคุณหนูดอกรักนะเจ้าคะคุณหลวง” พิตรเข้าไปช่วยแต่โดนผล

“คุณอาเจ้าคะ อย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับเจ้าคุณพ่อและคุณหญิงแม่นะเจ้าคะ ถือว่าหลานขอ”“น่าสงสารเสียจริงหลานอา ไม่น่าเจอเรื่องเช่นนี้เลย” อินลูบผมนุ่มสลวยของหลานสาวไปมา แม้จะเป็นแค่หลานของสามี แต่หล่อนก็รักเหมือนลูกสาวอีกคน ดอกรักเป็นเด็กดี เป็นหญิงสาวที่ดีไม่เคยทำอะไรให้เสื่อมเสีย เหตุใดถึงได้เจอผู้ชายไม่ดีเช่นนี้กันเพียรและอิน รวมถึงดอกแก้วดูแลดอกรักเป็นอย่างดีจนอาการดีขึ้น แต่ก็ยังร่างกายอ่อนแอ เจอลมเจอแดดเพียงน้อยก็ล้มป่วยไม่สบาย โดยมีเอื้อคอยมาเยี่ยมเยียนและดูแลรักษาจนทั้งสองเริ่มที่จะสนิทสนมมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีกเอื้อเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเกื้อ คู่หมายของดอกแก้วผู้เป็นน้องสาว หล่อนได้สัมผัสความจริงใจและความช่างยิ้มของหมอหนุ่มจึงทำให้หล่อนสบายใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนหลวงอัฐกลับมาจากราชการในอีกสามวันถัดมา เขาก็ต้องโมโหที่เมียหนีหายไปเสียแล้ว เมียชั่วแบบดอกรักเขาต้องทำให้หล่อนทรมานจนตาย อุตส่าห์จับขังเอาไว้ในห้องยังจะหนีรอดไปได้อีก แท้ที่จริงแล้วดอกปีบเป็นคนเปิดทางให้ดอกรักหนีไป เพราะจะได้หมดเสี้ยนหนามเสียทีแม้ดอกรักจะทำเลวเช่นนั้นแต่เขาก็ไม่อยากปล่อยเธอไป เข

“ตาเถร! อกอีแป้นจะแตก” อุ่นอุทานออกมา พลางยกมือขึ้นทาบอก ดอกแก้วเห็นภาพนั้นแล้วรับไม่ได้ หล่อนไม่รอฟังอันใดอีก เมื่อบิดามารดาของสายบัวโวยวายเรียกร้องให้ทางนั้นรับผิดชอบนั่นคือปัญหาของเกื้อและครอบครัว ดอกแก้วจึงเอ่ยขอตัวกลับ จะให้หล่อนทนนั่งฟังว่าพวกเขาจะเอาอย่างไรกัน และหล่อนจะต้องทนให้ผัวเมียคู่นั้นขอร้องให้เสียสละคู่หมั้นที่กำลังจะออกเรือนกันให้ลูกสาวตนหล่อนคงทนไม่ไหว ซึ่งปัญหาเหล่านี้หล่อนไม่ยินดีที่จะรับรู้ เกื้อเป็นชายและเขาควรแก้ปัญหานี้ด้วยตัวเอง เพราะปัญหาเกิดจากเขา จะให้หล่อนไปตบตีแย่งเขากับหญิงอื่นหล่อนไม่ทำอย่างแน่นอนเกื้อตื่นขึ้นมาก็ต้องตกใจที่เห็นว่าสายบัวนอนแก้ผ้าร้องไห้อยู่กับตน พอได้สติเขาก็ยิ่งตกใจที่มีอะไรกับหล่อนไปแล้ว เกื้อถูกผู้ใหญ่บีบบังคับอย่างหนักว่าจะเอาอย่างไร ยิ่งรู้ว่าดอกแก้วมาเห็นเขานอนเปลือยกายอยู่กับสายบัวด้วย ยิ่งทำให้เขาเป็นกังวล จึงจะรีบไปอธิบายให้คู่หมั้นสาวฟัง แต่ก็โดนสายบัวขัดขวางเอาไว้“พี่เกื้อต้องรับผิดชอบน้อง สิ่งที่ต้องทำในเพลานี้คือคิดเรื่องออกเรือน เพราะน้องเสียหาย พี่เกื้อยังจักไปหาหญิงอื่นอยู่อีกหรือเจ้าคะ” สายบัวรั้งแขนของเกื้อเอาไว้ พว