All Chapters of Maid of the Ruthless CEO: Chapter 161 - Chapter 170

Hindi ko inayang papasukin ang lolo ni Rio dahil kinakabahan ako pero siya na ang pumasok sa loob.Wala akong nagawa kaya sumunod ako sa kanya sa loob. Dumiretso siya sa mahabang sofa at agad na naupo roon.“Gusto niyo po ng…”Umiling siya. “No. Just sit,” putol niya sa sasabihin ko. Itinuro niya ang sofa na katapat ng inuupuan niya.Kabado akong umupo roon. Nanlalamig ang buong katawan ko.“Anong alam mo sa mga nangyayari kay Rio?” deretso niyang tanong.Nagulat ako sa tanong kaya hindi ako agad nakasagot. Napatulala lang ako.The old man looked at me coldly.“Clearly, you don't know what's happening to him.” He shook his head with disappointment. “I don’t like you for my grandson.”Nanigas ako. Ramdam ko naman iyon pero ang marinig iyon mula sa bibig niya, mas lalo kong naramdaman ang pagkaayaw niya sa akin. Bumaba ang tingin ko sa kandungan ko.“He’s ruining his life because of you,” malamig niyang sabi. “Rio used to be on top. He had everything.” Ramdam ko ang mariin niyang titig

Kahit anong isip ko na iwanan si Rio para sa kapakanan niya, hindi ko kaya. Siya na nga ang nahihirapan, hindi niya ako binibitawan, ako pa ba ang bibitaw sa amin. Pero inaamin ko na nasasaktan ako sa sitwasyon namin. He doesn't want me to work now that I'm pregnant. Pero six months na lang, manganganak na ako. Baka pwede na akong tumulong pagkatapos kong manganak? Para hindi lang ako pabigat?That's what I'm telling myself. After giving birth, I'll help. I just need a few months and I'll be able to help him. Magtitiis muna ako ngayon. I'll try my best to stay firm kahit hirap na hirap ako. Kapag nakikita ko siyang frustrated sa ginagawa niya, palagi akong pinag-iinitan ng mata. Kaya palagi na akong nanonood ng tragic movies so that I have a reason to tell him why I have puffy eyes.Wala akong balita kung ano ang nangyari sa usapan nila ni Rajan. I just know they had an argument. Late siyang nakatulog kagabi. I had to wake up early so I could put ice on my eyes. Nakita ko sa table

“Huwag kang gumawa ng eskandalo kung ayaw mong masaksak,” banta sa akin ng lalaking naglalakad sa likod ko.Ang isa sa kanila ay nauna na sa labas. Ang dalawa ay nasa gilid ko, sabay na naglalakad sa akin palabas ng hospital. Ang isa ay nasa likod ko. Siya ang may hawak kanina ng kutsilyo.Nanlalamig akong naglalakad. May mga tumitingin sa amin. Gusto kong humingi ng tulong pero natatakot ako na may mangyari sa akin.Dinala nila ako sa parking lot. Sa pinakadulo kung saan wala medyong katao-tao. Isang black van ang nilalapitan namin.“Parang awa niyo na, pakawalan niyo ako. Walang maibibigay ang boyfriend ko. Baka pa kapag nalaman niya na kailangan niyang magbigay ng malaking halaga na pera, baka hiwalayan niya ako at hayaan na lang,” I said desperately.Pero hindi nila ako pinapakinggan.“Okay lang. Maganda ka naman. Pwede ka pang ibenta. Iyon na lang ang pambayad niyo,” tumatawang sabi ng nasa gilid ko.“Kung hihiwalayan ka ng boyfriend mo, paliligayahin ka muna namin bago ka ibenta

I found myself staring blankly again. For the past years, there were moments when I couldn't help it. Lalo kapag mag-isa ako. What happened in the past played in my head like a broken record. It kept repeating over and over again.I remembered crying too hard for the decision I made. Matapos umalis ng doctor at ibinalita sa akin ang kalagayan ng baby ko, nagsimula akong humagulgol.“Thalia, tumahan ka,” pang-aalo sa akin ng babaeng nagdala sa akin sa hospital.Hindi ko pa alam noon kung sino siya. Hindi ko alam kung bakit niya alam ang pangalan ko. She hugged me so tightly.“Si Rio po. Ayaw kong iwan si Rio. Pero pabigat lang ako sa kanya,” bigong-bigo kong sabi.Nagsimulang hagurin ng babae ang likod ko. Mas lalo lang lumala ang pag-iyak ko.“Tahan na. Bawal kang mapagod. Baka mawalan ka ulit ng malay.”“K-Kapag iniwan ko siya, magagalit siya sa akin. Iniwan na siya ng mga magulang niya noong bata siya. Galit na galit siya sa kanila. Magagalit din siya sa akin…” I said painfully.Uma

Tumatawa si Tita Siena nang paalis na ako.“Thalia, hindi pa ako tapos. Ayaw mo bang malaman ang mga ginagawa ng ex mo?”Umirap ako. Gusto ko ba? Obviously not. It would only make me bitter. He's now unreachable. He proves again to the people that he can rise again despite being put under pressure.At nakakabitter lang na hindi niya 'yon magagawa kung nanatili nga ako. Pabigat lang ako.He should thank me then. At least I left him and now he's successful.Yeah, right, Thalia! Keep thinking that and you'll just be okay.Nasa labas na ako ng bahay nang matanaw ko na parating na ang kotse ni Tito Ezekiel, asawa ni Tita Siena.Imbis na dumiretso sa opisina, hinintay ko ang kotse. Pagkapark pa lang, agad nang bumukas ang back seat. Lumabas si Trina at saka niya ibinaba si Baby Raegan.“Mama,” my son called when he saw me. May hawak na siyang car toy.Tumatawa siyang tumakbo palapit sa akin. Umupo ako para magpantay ang level namin.“Hello, how’s my baby?” nanlalambing kong tanong. “Did you