Chapter 80: Reminisce

Marahil dahil na rin sa sobrang antok at pagod nitong mga nagdaang araw ay hindi ko na namalayan ang aking sarili na nakatulog na habang nagbabantay kay Maeve sa kanyang silid.Nakaupo lang ako kanina sa kanyang tabi habang hawak ang kanyang kamay hanggang sa unti-unti na akong mapasubsob sa gilid ng kama dahil sa pagdalaw sa akin ng antok. Naalimpungatan na lang ako at muling nagising dahil sa marahang paghaplos ni Maeve sa aking buhok na tila ba imbis na gisingin ay mas lalo pa niyang nais na palalimin ang aking tulog dahil sa banayad niyang paghaplos sa akin.“I’m sorry to wake you up. Pero baka kasi mangawit ka dyan, bakit hindi ka na lang sa couch natulog para mas kumportable ka?” malambing na wika pa niya nang makita ang pagmulat ng aking mga mata.Marahan ko namang iniangat ang aking ulo at bahagya rin iniunat ang aking likod dahil talagang nangawit ako sa pagkakayuko kanina. Hindi ko na rin kasi alam kung gaano na ako katagal na nakatungo marahil kaya ganito ang aking nararamd

Chapter 81: Axel Maveric Castillo

I kiss Maeve like my life depends on it. Hindi rin naman nagtagal at naramdaman ko na rin ang kanyang pagtugon kaya naman mas lalo ring nag-init ang aking katawan.I caress her big belly, feeling our son who will soon be part of our growing family.“Soren… I think we should stop… you know I can’t do it with you right now, mahihirapan ka lang,” may pag-aalinlangang sabi ni Maeve, dahil alam kong dama na rin niya ang apoy na unti-unting tumutupok sa aming dalawa sa mga oras na ito.Marahan ko namang hinaplos ang kanyang pisngi at saka pinakatitigang mabuti ang kanyang mukha.“It’s okay. I can handle myself. I just really want to kiss you right now. I’ve been craving this for a long time now,” may pananabik ko namang ani kasunod ng muling paghihinang ng aming mga labi.Maeve threw all her inhibitions and tried her best to respond to all my kisses. Unti-unti ay naglilikot na rin ang kanyang mga kamay na humahaplos na rin sa aking dibdib at iba pang parte ng aking katawan kaya naman mas pi

Chapter 82: Unfamiliar

Maeve Lailani PascualHindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog, ngunit ang katawan ko ay nahihilo rin. Sinubukan kong gumalaw ngunit kaunting kilos ko pa lang ay kaagad ko nang nadama ang kirot sa aking kaselanan na tila ba ay may malaki itong sugat.Tila naman napansin ni Soren ang aking pagkilos kaya naman, bitbit ang aming anak, ay marahan itong lumapit sa akin.“Don’t move too much, babe. Ang sabi ng doctor ay makakaramdam ka pa rin ng panghihina at sakit dahil sa pagkapanganak mo kay baby Axel. Huwag mo munang pilitin ang sarili mong kumilos,” banayad na paalala pa niya sa akin habang marahang hinahaplos ang aking buhok gamit ang isa niyang kamay dahil ang isa pa niyang bisig ay nakayakap sa maliit naming anghel.“I want to see our baby,” nahinang ani ko naman kaya si Soren ay bahagyang naupo sa tabi ng aking kama at marahang inilagay sa aking bisig ang aming anak.“Ang daya naman, bakit parang nakuha niya lahat sa iyo? Ako ang nagbuntis sa kanya at naghirap pero wala man

Chapter 83: Truth

Atticus Soren CastilloPuno ng takot at walang tigil ang pag-iyak ni Maeve habang yakap ko silang mag-ina. Hindi na rin mabitiwan nito ang aming anak matapos ang nangyaring muntik na pagkuha sa bata kanina lang.“Soren… Natatakot ako. Baka kunin nila si Axel sa atin,” puno ng takot na sabi niya.Bago pa man ako makasagot sa kanya ay siya namang pagbukas ng pinto ng kanyang silid kasunod noon ang pagpasok ni Maricel na nakasakay sa wheelchair habang tinutulak ni Marife.Bagaman naabutan niya kaming magkayakap na dalawa ni Maeve ay tila hindi naman siya nagulat sa kanyang nasaksihan at sa halip ay isang tipid na ngiti lang ang kanyang ibinigay sa akin.“M-ma…” may panginginig ang boses na tawag ni Maeve sa ina kaya naman mas lalo pang inilapit ni Marife ang wheelchair nito sa kama kung saan kami nakaupong dalawa ni Maeve.“Narinig ko ang tungkol sa nangyari kanina lang. Nag-alala ako kaya nagpumilit akong puntahan ka rito,” simpleng pahayag pa ni Maricel habang marahang hinahaplos ang m

Chapter 84: Closure

“Pangatlong tasang kape mo na 'yan. Baka naman makasama na sa iyo,” napalingon ako sa aking likuran nang marinig ko ang boses ni Maricel.Kasalukuyan kasi akong nasa garden ng aking bahay dito sa America habang malalim na nag-iisip ng mga bagay-bagay na nangyayari sa akin sa ngayon.Dalawang araw na rin kasi mula nang makalabas sa ospital si Maeve at Maricel, kaya naman habang patuloy pa rin ang kanilang pagpapagaling ay nanatili muna kami rito sa bahay ko bago kami muling bumalik sa Pilipinas. Mas gusto rin kasi ng mag-ina na palakihin si Axel sa Pinas kaysa rito sa America, kaya naman wala rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais nila.Kasama rin namin ngayon si Marife matapos nitong magpaalam kay Doctor Harvey na nais na niyang bumalik muli sa Pinas kasama namin. Hindi naman ito pinigilan ng doktor at sinabing anumang oras na nais niyang bumalik muli sa paninilbihan sa kanya ay malaya naman itong makakabalik.Wala na ring pamilya si Marife sa Pilipinas ngunit nais niyang mabisita

Chapter 85: Request

Maeve Lailani PascualIt’s been three months since we came back to the Philippines. Apat na buwan na rin si Axel kaya naman mas nagiging malikot at kinagigiliwan na rin ito ng karamihan. Maging si Mama at Tita Marife nga ay halos ayaw nang pahawakan sa akin ang aking anak dahil sa sobra nila itong kinagigiliwan.“Ma, ako na po ang magpapaligo kay Axel. Ang mabuti pa po ay kumain na muna kayo sa baba para makainom na rin kayo ng gamot ninyo,” nakangiting sabi ko kay Mama nang pasukin ko silang dalawa ng anak ko sa loob ng nursery room kung saan niya inaalagaan ang kanyang apo. Si Tita Marife kasi ay sumama sa isa sa mga kasambahay namin kanina sa pamimili sa palengke kaya naman solo si Mama ngayon sa pagbabantay kay Axel.“Ayos lang naman ako anak, saka busog pa naman ako. Mamaya na ako kakain pagkatapos maligo ng apo ko,” tugon naman nito bago niya tuluyang tinanggal ang damit ng aking anak. Nilagyan niya rin ng langis ang likod ni Axel bago ito dinala sa banyo para masigurado lang na