All Chapters of AFTER BEING DUMPED BY THE SCUM, I MARRIED THE RICHEST MAN IN: Chapter 11 - Chapter 20

108 Chapters

CHAPTER 11: BREEDING AND BEAUTY

Napalingon ang lahat nang marinig ang tinig na iyon. Kasabay ng marahang pagbukas ng pintuan ay ang pagpasok ng isang babae na tila ba direktang lumabas mula sa isang lumang painting. Nakasuot si Beatrice ng isang elegante at simpleng dress na yumayakap nang perpekto sa kanyang pigura. Ang mahaba niyang buhok ay maingat na nakapulupot pataas, pinagtibay ng jade hairpin na lalong nagbigay ng karangyaan sa kanyang itsura. Sa kanyang kamay ay isang kahong gawa sa sandalwood na may banayad na amoy ng tsaang bagong timpla. Sa isang iglap ay tila nawalan ng saysay ang magarang ayos ni Alexa. Kung si Alexa ay parang isang Christmas tree na pilit pinagsiksikan ng mamahaling dekorasyon, si Beatrice naman ay tila isang tahimik ngunit mamahaling obra maestra na hindi kailangang magpakitang-gilas upang mapansin. May mga babaeng maganda. May mga babaeng kaakit-akit.Ngunit napakabihira ng isang babaeng kayang pagsabayin ang inosente at tukso sa iisang tingin lamang.At si Beatrice ang mismong

CHAPTER 12: MISTAKEN IDENTITY

Mayroong magandang balita: ang lalaking balak sana niyang lapitan ay nagsabing pananagutan siya nito. Ngunit mayroon ding masamang balita: tinanggihan niya ito at muntik pang tapakan ang pagkatao nito kasama ng sapatos niya. Nang bumukas ang pintuan ng private dining room ay tila saglit na tumigil ang buong paligid. Ang lalaking nakatayo roon ay matangkad at imposibleng hindi mapansin. Noong una niya itong makita sa nightclub ay simple lamang ang suot nito. Business casual, relaxed, halos walang effort pero ngayong gabi ay ibang-iba ito. A tailored Italian suit perfectly hugged his broad frame. Ang dark gray Prince of Wales pattern ay lalo lamang nagbigay-diin sa malamig at marangal nitong aura. Bawat kilos niya ay elegante ngunit mabigat na parang sanay utusan ang buong silid nang hindi kinakailangang magtaas ng boses. Benedict already looked handsome enough. Pero ang lalaking ito ay mas matalas ang anggulo ng mukha. Mas matalim ang features. Mas malamig ang mga mata.

CHAPTER 13: TRAP INSIDE THE CAR

Ang hangin sa loob ng sasakyan ay tila naging malapot at mahirap langhapin. Walang sinumang lalaki ang makakatanggi sa ganda ng mukha ni Beatrice, isang kagandahang nakakaakit ngunit may bahid ng panganib. Kahit si Ezekiel, sa kabila ng kanyang malamig at tila bakal na disposisyon ay hindi rin nakaligtas sa gayumang iyon. Isang bahagyang ngiti na mapanukso at tila may itinatagong lihim ang sumilay sa mga labi ng lalaki habang tahimik siyang nakasandal sa upuan ng sasakyan. Ang malamlam na ilaw mula sa labas ay dumadampi sa matatalim niyang features at lalo lamang siyang pinagmumukhang delikado. “It’s already too late,” mahinang saad niya. “What should we do now?” Mariing ipinikit ni Beatrice ang mga mata. Pakiramdam niya ay unti-unti nang sumasara ang bitag sa paligid niya. Kung mahuhuli sila ay wala na siyang magagawa kundi ang yakapin ang sitwasyon at gawing totoo ang lahat. Hahayaan niyang isipin ng lahat na may relasyon sila ni Ezekiel. So what if her reputation suffer

CHAPTER 14: BITTERSWEET KARMA

Huminto ang mundo ni Beatrice sa mismong sandaling dumampi ang labi ni Ezekiel sa kanya. Hindi iyon ang una niyang halik. Ngunit ang halikan ang tiyuhin ng kanyang ex-boyfriend habang nasa harapan lamang ng ama nito? Para iyong isang nakamamatay na pagkakamali na kayang gumiba ng lahat ng natitirang katinuan niya. Nanigas ang kanyang katawan. Nag-blanko ang kanyang isip. Tanging ang init lamang ng mga labi ng lalaki ang malinaw niyang nararamdaman. At tila hindi pa iyon sapat dahil mas lalo pa nitong pinalalim ang halik. Mariin ngunit kontrolado. Parang isang lalaking sanay mag-angkin nang hindi nagtatanong. Bahagya nitong pinisil ang kanyang baba bago tuluyang sinakop ang kanyang mga labi. Ang kanilang mga hininga ay naghalo sa loob ng makipot at madilim na espasyo ng sasakyan. Mainit. Mapanganib. Nakakalunod. Sa harapan ay walang kaalam-alam si Maximo sa mga nangyayari sa likod. “Which family’s daughter managed to move you?” muli nitong tanong, may bahagyang tawa

CHAPTER 15: A SHIFT IN FATE

Tahimik na nakatanaw si Ezekiel sa babaeng kaharap niya. Sa loob ng sasakyan ay tanging mahinang ugong lamang ng air conditioner at tunog ng ulan sa labas ang maririnig. Ngunit sa pagitan nilang dalawa ay tila may kung anong tensyong hindi maipaliwanag, parang manipis na hibla na anumang oras ay maaaring maputol. Nakatingin si Beatrice sa kaniya nang may pagpipigil, pilit pinananatili ang mahinahong ekspresyon sa mukha kahit magulo na ang isip niya. Mababa at matatag ang tinig ng lalaki nang magsalita ito. “Miss Aquino, ikaw mismo ang nagsabi na walang ibig sabihin ang nangyari sa atin that night.” Napatitig si Beatrice dito. Hindi niya maintindihan. Paano kayang magbago ng ugali ng isang tao nang ganoon kabilis? Kanina lamang ay tila siya pa ang pursigidong lumapit. Ngayon naman ay malamig itong parang walang pakialam. Bahagyang kumunot ang noo niya habang pinipilit ayusin ang sasabihin. “Mr. Mendoza, I think you misunderstood me. Ang ibig kong sabihin—” Ngunit

CHAPTER 16: THE ESSENCE OF THE PAST

Kinabukasan. Maaga pa lamang ay bumaba na si Beatrice mula sa kanyang silid, maayos ang postura at elegante ang suot na tila isang tahimik na painting na unti-unting nabubuhay sa loob ng mansyon ng pamilya Aquino. Nakasuot siya ng simpleng dress, inspired dress na kulay maputlang jade. Walang anumang sobrang palamuti ngunit sa bawat hakbang niya ay may likas na dignidad na hindi kailangang ipilit. Pagdating niya sa dining area ay agad siyang sinalubong ng kanyang step-mother ng pilit na malambing na ngiti. “Beatrice, come eat breakfast.” Bahagyang tumango ito bago naupo. Tahimik niyang pinagmasdan si Alexa na halatang matagal nang naghanda para sa araw na iyon. Kumikinang ang mamahaling accessories nito at maging ang make-up ay parang pupunta sa isang fashion gala kaysa sa simpleng pagbisita. Tumaas nang bahagya ang kilay ni Beatrice. “May lakad ka, little sister?” Nag-angat ng baba si Alexa at ngumiti nang may bahid ng pagmamataas. “Of course. I can’t possibly dress p

CHAPTER 17: A DANGEROUS KIND OF GENTLEMAN

Huminto sandali ang mundo ni Beatrice nang muli niyang makita si Ezekiel sa loob ng maliit na covered boat na iyon. Hindi niya inaasahang sa gitna ng tahimik na lawa ng lotus at sa ilalim ng malamlam na sikat ng araw ay muli silang magkakaharap nang ganoon kalapit. At lalong hindi niya inaasahang siya mismo ang sasalo sa kaniya. “Mr. Mendoza, thank you.” mahina niyang sambit. Natural nang malambing ang boses ni Beatrice ngunit dahil sa pagkabigla at kaba ay nagkaroon iyon ng bahagyang panginginig. Isang uri ng lambing na hindi niya sinasadya ngunit sapat para gawing mapanganib ang titig ng lalaking nasa harapan niya. Tahimik siyang pinagmasdan nito. Ang mga mata nitong karaniwang malamig ay tila naging mas madilim habang nakatutok sa kaniya. Pagkaraan ng ilang segundo ay bahagya itong ngumiti. “Now I understand why my nephew stayed by your side for three years and still couldn’t let go.” Napakurap si Beatrice. “What do you mean?” Hindi agad sumagot si Ezekiel.

CHAPTER 18: WHISPERS BENEATH THE LOTUS LAKE

Mahigpit man noon ang lipunan kaysa sa ngayon ay nananatili pa ring pinakamahalaga ang reputasyon para sa mga makapangyarihang pamilya. At sa ayos nilang dalawa ngayon na basang-basa, magkalapit, at nasa gitna ng tahimik na lawa at isang maling tingin lamang mula sa ibang tao ay sapat na upang maging sentro sila ng usapan kinabukasan. Ang manipis na dress ni Beatrice ay halos dumikit na sa kaniyang balat dahil sa tubig. Ang mahabang buhok niya ay basa at nakadikit sa kaniyang leeg at balikat, habang ang maputlang kutis niya ay tila mas luminaw pa sa ilalim ng malamlam na sinag ng araw. Samantalang si Ezekiel ay kahit nabasa rin ang puting kamiseta at itim na pantalon ay nanatiling kalmado at elegante. Parang walang anumang nangyari. Parang hindi siya lalaki na kasalukuyang nakahawak sa isang babae sa loob ng maliit na bangkang iyon. Bahagyang umangat ang sulok ng kaniyang labi habang pinagmamasdan si Beatrice. “So…” mababa niyang saad, puno ng kahulugang mahirap basahin, “you r

CHAPTER 19: WHEN HOPE BECAME HUMILIATION

Mahigpit na napapikit si Beatrice habang nanginginig ang kaniyang mga daliri sa paghawak sa manipis na kumot na nasa tabi niya. Sa puntong iyon ay wala na siyang ibang mapagpipilian. Kung nais niyang pakalmahin si Ezekiel at maiwasang tuluyan itong magalit ay kailangan niyang sumunod. Mabagal niyang hinubad ang huling harang sa kaniyang katawan habang pilit tinatakpan ng kumot ang kaniyang sarili. Dumulas iyon sa maputi niyang balat na bahagyang inilalantad ang mahahaba niyang binti at ang makinis niyang collarbone. Kaagad na namula ang kaniyang pisngi, hindi dahil sa hiya lamang kundi dahil sa matinding pakiramdam ng pagkapahiya. Hindi siya kailanman naging ganito kahina sa harap ng isang lalaki. At higit sa lahat ay hindi siya sanay na hawak ng isang tao ang kaniyang emosyon sa ganoong paraan. Mariin niyang itinaas ang tingin kay Ezekiel. “Is this enough sincerity for you, Mr. Mendoza?” Malamig ang tono niya ngunit nanginginig ang dulo ng boses niya. Hindi ibig sab

CHAPTER 20: THE NIGHT SHE LET GO

Nakahiga si Beatrice sa malambot na kama habang nakatitig sa kisame ng kaniyang silid. Nakabukas nang bahagya ang bintana kaya marahang pumapasok ang malamig na hangin ng gabi na dumadampi sa kaniyang balat na tila sinusubukang patahanin ang kaguluhang bumabalot sa kaniyang isip. Nagkalat ang mahahaba niyang buhok sa unan habang paulit-ulit na umiikot sa kaniyang isipan ang mga sinabi ni Ezekiel noon. Kasalan. Responsibilidad. Pangalan ng pamilya. Hindi pagmamahal. Dahan-dahan niyang ipinikit ang mga mata. Sa mundong ginagalawan nila ay bihira ang tunay na pag-ibig. Kadalasan ay ang mga kasal ay nagsisimula sa pakinabang at nagtatapos sa pagtitiis. Alam niya iyon mula pa noong bata siya. Ngunit sa kabila ng lahat ay naghangad pa rin siyang may kahit kaunting damdamin man lang si Ezekiel para sa kaniya. Kung wala ay bakit si Grace Tan? Sa dami ng babaeng maaaring ipares sa kaniya ng pamilya Mendoza ay bakit iyon ang pinili nito? Ibig sabihin ay may espesyal. May halaga. At

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP