All Chapters of SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]: Chapter 41 - Chapter 50

176 Chapters

CHAPTER 40:

SABRINA DE VERA'S POV (Continuation...) Hindi ko na hinintay ang susunod niyang sasabihin. Hinila ko na kaagad si Enzo papalayo sa kanila. Ramdam ko pa rin ang tingin ni Atasha sa likod ko...matalim, galit, halos tumutusok sa balat ko. Pero mas lalo ko lang hinigpitan ang kapit ko kay Enzo habang naglalakad kami palayo sa kanila. At nang tuluyan kaming makalagpas sa grupo niya ay doon lang ako bahagyang napabuntong-hininga. “Enzo.” Tumigil ang babae sa harap namin. Malamig ang boses. Kontrolado. Pero may bigat. Bahagya akong napakunot ang noo habang pinagmamasdan siya...mula ulo hanggang paa. May kung anong kakaiba sa kanya. Hindi lang sa ganda… kundi sa presensya. Parang sanay siyang sinusunod. Parang hindi siya tinatanong. At bago pa ako makapag-isip nang idudugtong sa sasabihin kong iyon...ay bigla siyang nag-angat ng tingin at diretsyo iyon sa kung saan. “Ate.” Bahagya akong napatigil. Ate? I blinked. Sinundan ko ang tingin niya at doon ko nakita ang isang baba

CHAPTER 41:

ROUGE VALDERAMA'S POV Nasa loob ako ng aking kotse, ngunit ang aking tingin ay nakatuon sa mismong gate bf university. Hindi ko nakalimutan ang sinabi ni Sabrina na may lakad silang makaibigan, pero mas pinili kong manatili rito sa loob at bantayan siya. Alam kong nakita ako kanina ng Villareal na iyon. Hindi ako gano'n ka b*bo upang isipin na babalewalain niya lamang ang nakita niya. Ngunit habang nakatingin ako sa gate....napansin ko ang isang babaeng naglalakad papalabas—naglalakad patungo sa direksyon ko. Nang ilang metro na lamang ang layo niyo sa kinaroroonan ng kotse ko ay agad kong nakilala ang mukha ni Madona. Why the h*ll she's here? She's in Rome, kaya bakit siya nandito? Sobrang daming katanungan na sumagi sa utak ko, gustong kumawala sa bibig ko. Pero nanahimik na lamang ako hanggang sa narinig ko ang kanyang pagkatok sa bintana ng aking kotse. I let out a deep...heavy breath. Hindi na nag-abala pang ibaba ang bintana ng sasakyan at ini-start ko na lama

CHAPTER 42: Fear

ROUGE VALDERAMA'S POV (... Continuation) Muli akong uminom. Mas mabilis. Mas diretso. “Hindi ka pupunta dito galing Germany para lang kamustahin ako,” dagdag ko. “So save it and just tell me why you're here.." Natahimik siya at pinagmasda ako nang matagal. Parang sinusuri kung hanggang saan ang kaya kong itago. Then she crossed her legs. Graceful. Calculated. “I see you’ve become even more unpleasant,” sabi niya. Hindi ako sumagot. Wala akong pakialam. Sanay na ako. “I came here,” patuloy niya, “because something reached me.” Bahagya akong natahimik. Hindi ko pinakita. Pero ramdam kong may kung anong papasok sa usapan na kailanman ay ayaw kong pakialaman niya. “Something… interesting.” Napaangat ang kilay ko. Slowly. Then I leaned back. “Get to the point.” Bahagya siyang yumuko ng kaunti. Hindi nawawala ang titig sa akin. “You’re married.” I scoffed before glancing at her again. “Who told you that?” tanong ko, mahina. Ngunit may

CHAPTER 43: PLAN

MADONA VILLAREAL’S POV “Ang sungit talaga no’n…” iritado kong bulong habang pabagsak na inihagis ang handbag ko sa sofa. Napabuntong-hininga ako at agad na tinanggal ang suot kong heels. Ramdam ko pa rin ang inis hanggang ngayon. Hindi dahil sa hindi kami nagkausap nang matagal ni Rouge. Kundi dahil…tinakbuhan niya ako. Literal. Hindi man lang ibinaba ang bintana ng sasakyan niya. Hindi man lang ako nilingon nang maayos bago siya umalis na parang may humahabol sa kanya. "Tsk." Napairap ako at isinandal ang likod sa sofa. “Wow…” sarkastiko kong bulong. “Gan’on na ba talaga kabigat sa kanya para kausapin ako? I felt like I'm some sort of virus..." “Depends," natatawang tugon ng kapatid ko. Pabagsak ding naupo sa single couch habang hawak ang cellphone niya. Naka-uniform pa. Tumaas ang isang kilay ko. “Anong ibig mong sabihin sa depends?” tanong ko. Hindi siya agad sumagot. Busy pa sa pagta-type sa cellphone niya bago niya ako tuluyang nilingon. Then he smirk

CHAPTER 44:

SABRINA DE VERA’S POV Tahimik lang akong nakaupo sa sala habang hawak ang cellphone ko. Nakabukas ang group chat naming magkakaibigan, pero wala akong gana mag-reply sa sunod-sunod nilang messages tungkol sa birthday ko bukas. Si Janice gusto ng beach pictures. Si Danive naman panay tanong kung may unlimited food raw ba. Habang si Mariel… kung anu-anong outfit ideas na naman ang sinesend. Napangiti ako nang bahagya. Then slowly… I locked my phone and placed it beside me. “So the tickets are already prepared.” Mabilis na bumaling ang tingin ko sa biglaang pagsulpot ng boses na iyonsa aking likuran. Nakita ko si Daddy na pababa ng hagdan habang may hawak na envelope sa kamay niya. Diretso siyang lumapit sa akin at umupo sa katapat na sofa. “Round-trip tickets,” dagdag niya habang inaabot iyon sa akin. “For Camiguin.” Tahimik kong tinanggap ang envelope. Hindi ko agad binuksan. Sandali ko lang iyong tinitigan bago unti-unting ibinalik kay Daddy ang aking tingin. “You said y

CHAPTER 45: BIRTHDAY

SABRINA DE VERA’S POV “Ma’am Sabrina, five minutes na lang po.” Mahina akong napakurap nang marinig ko ang boses ng isa sa mga event organizers sa likuran ko. Nakatayo ako sa harap ng napakalaking salamin habang tahimik na pinagmamasdan ang sarili ko. Suot ko ang ball gown na ipinagawa ni Daddy para sa birthday ko. Elegant. Expensive. The kind of dress people would stare at the moment you walk into the room. Marahan kong hinaplos ang tela nito. Silver. Soft. Shimmering under the lights. Maayos na rin ang buhok ko. Kumpleto na ang make up. Even the jewelry around my neck and wrists were already prepared by my parents beforehand. Everything was perfect....too perfect. Mula sa kinaroroonan ko ay rinig na rinig ko ang ingay sa labas ng function hall. Pinaghalong musika at mga halakhak ng mga tao. Voices of visitors greeting each other. At higit sa lahat…ang excited na boses ng mga kaibigan ko. “Girl! Bilisan mo na!” mahinang sigaw ni Janice mula sa

CHAPTER 46:

SABRINA DE VERA’S POV “And of course, let us all greet the beautiful celebrant tonight....Miss Sabrina De Vera!” Biglang lumakas ang palakpakan sa buong function hall matapos sabihin iyon ng host. Napangiti ako. Exactly the kind of smile everyone expected from me tonight. Dahan-dahan akong naglakad sa gitna ng venue habang isa-isang binabati ang mga bisita. Mga business partners ni Daddy. Socialites. Politicians. Family friends. Halo-halong pabango at mamahaling alak ang umaalingasaw sa paligid. Kasabay niyon ang iba't-ibang pagbati mula sa mga bisita. “Happy birthday, Sabrina.” “You look gorgeous tonight.” “You’ve grown so much.” Paulit-ulit ko iyong rinig at tanging pagtango at ngiti lamang at sagot ko sa kanila, bilang pag-abot ng aking pasasalamat. Maya-maya ko ring ginagawa ang parehong reaksyon kahit unti-unti nang sumasakit ang pisngi ko kakapilit ngumiti. Sa hindi kalayuan ay rinig ko pa rin ang boses ng host na tuloy-tuloy sa pagsasalita habang

CHAPTER 47:

SABRINA DE VERA'S POV Kahit gano'n pa man ang sinabi niya ay hindi na ako nagtanong pa. Huminga lamang ako nang malalim at asarin siya sa paraan na alam kong magre-react siya. "Hindi ko kasi naisip na maiimbitahan rin kayo rito sa party. Kung alam ko lang edi sana nagpahanda ako nang enggrandeng pag-welcome para sa 'yo.." banat ko Kay Madona, hindi naman sa makikipag-away ako sa kanya. Gusto ko lang talaga siyang makitang maasar dahil may kung ano sa mga tingin at tono niya na kakaiba. Unti-unting napawi ang ngisi niya. At ang kaninang kumukislap niyang mga mata ay dumilim...at hindi nakaligtas sa paningin ko ang inis na dumaan sa mga mata niya. “Ah, Sabrina.” Napalingon ako nang marinig ang boses ni Daddy sa tabi ko. Ngumiti siya agad nang makita ako, pagkatapos ay marahan akong hinawakan sa likod. “Come with me for a second,” aniya. “I want you to meet some of my colleagues.” Bahagya akong napakurap. Awtomatiko akong tumango kahit parang biglang may kung anong bumi

CHAPTER 48:

ROUGE VALDERAMA’S POV Tahimik lang akong nakatayo sa tabi ng mesa habang patuloy ang usapan ng mga lalaking nasa paligid ko. Tungkol sa politiko, negosyo at kung ano-ano pa. Mga bagay na kadalasan ay wala naman talagang halaga sa akin kapag wala ako sa tamang mood para makinig. At makipagsabayan sa kanila. At ngayong gabi...wala talaga akong balak na pakinggan at makipagsabayan sa usapan nila.Because my attention was somewhere else. Nasa kanya kay Sabrina.Nakasandal ako sa gilid ng mesa, isang kamay ang nasa bulsa habang marahang iniikot ang wine glass sa kabilang kamay. Calm. Controlled. Exactly how I always appeared in front of people. Pero sa likod niyon ay dala-dala ko ang bigat at init na bumabalot sa pagkatao ko. Pakiramdam na parang unti-unting nauubos ang natitirang pasensya ko sa sarili ko habang pinagmamasdan si Sabrina. Pinagmamasdan ko siya, ngunit may halong pag-iingat upang maiwasan makabuo ng eskandalo. Kailangan kong maging maingat. Ayokong mapansin ng mga

CHAPTER 49: DEMAND

ROUGE VALDERAMA'S POV Hindi ko na halos naririnig ang usapan sa paligid. Dahil ang buong atensyon ko ay nasa kanya pa rin. Nasa paraan kung paano siya pilit na ngumingiti habang nakikipag-usap sa mga taong halos hindi naman niya kilala, pero bumabati sa kanya. Nasa paraan kung paano siya paminsan-minsang napapahawak sa wine glass niya kapag kinakabahan. At higit sa lahat...sa paraan kung paano niya pilit na iniiwasan ang tingin ko. Then suddenly…I saw her excuse herself. Bahagya siyang ngumiti sa mga kausap niya bago dahan-dahang umatras palayo sa grupo. Napababa ang tingin ko sa kamay niyang mahigpit ang hawak sa maliit na purse niya. She was leaving. My eyes followed her immediately. Hanggang sa tuluyan siyang makalayo sa gitna ng venue at mapunta sa mas tahimik na hallway malapit sa mga private rooms ng function hall. Doon ko lamang marahang ibinaba ang wine glass ko sa mesa. “Excuse me,” kalmado kong sambit habang tumitingin sa isa sa mga kasamahan ko. “May kakausapin

...

3 4 5 6 7

...

SCAN CODE TO READ ON APP