Tous les chapitres de : Chapitre 141 - Chapitre 150

ครบกำหนดเก็บดอกงวดแรกเสี่ยเจ้าของเงินทำตัวให้ว่างราวกับว่าเขาไม่มีงานการที่ต้องทำทั้งที่ความเป็นจริงเอกสารที่ต้องตรวจดูมีกองเต็มโต๊ะ“กูจะไปกับจี กลับมากูต้องรู้เรื่องที่ให้ไปทำ”“ครับเสี่ย”ซีโคลงศีรษะให้เจ้านายของเขาแล้วเดินเข้าห้องทำงานตนมาเร่งลูกน้องให้ทันก่อนเจ้านายจะกลับมารถยนต์กันกระสุนราคาหลักสิบล้านมาจอดหน้าหอพักของหญิงสาวก่อนที่จีจะกดต่อสายหาลูกหนี้คนโปรดให้ออกมาสภาพของหญิงสาวอิดโรยราวกับว่าไม่ได้กินข้าว ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแต่เหงื่อไคลไหลย้อย แต่ถึงกระนั้นยังกลบความสวยของเธอไม่ได้อยู่ดี“พี่จีสวัสดีค่ะ นี่ค่ะของวันแรก เอ่อ จริง ๆ ให้หลินจ่ายเป็นอาทิตย์ก็ได้นะคะ มาทุกวันเกรงใจแย่”“ไม่!”เสียงตอบกลับดังมาจากเบาะหลังจนวริศราที่ยืนอยู่นอกรถสะดุ้งแล้วชะโงกหน้ามาดูเพราะเธอไม่ได้คิดว่าเขาจะมาเก็บเงินสิบบาทนี้ด้วยตัวเองเลยตกใจนิดหน่อย สาวน้อยยืนงงชั่วครู่ก่อนจะยกมือไหว้เขาตามมารยาท“กินข้าวยัง”“คะ ยะ.. ยังค่ะ”“ขึ้นรถ”“คะ?”เมื่อไร้เสียงตอบกลับจีจึงทำหน้าที่เป็นตัวกลางชวนเธอขึ้นรถ สาวน้อยเปิดประตูนั่งที่เบาะข้างคนขับก่อนจะหันแอร์รถไปทางอื่นกลัวว่าคนด้านหลังจะได้กลิ่นเหงื่อของเธ

สาวโรงงานเข้ากะทำงานตามปกติแต่ในใจยังครุ่นคิดหาทางที่จะออกจากขุมนรกนั้นสักทีถ้ามันง่ายอย่างที่คนอื่นบอกก็ดีน่ะสิ แต่ตอนนี้เธอต้องหาทางลบรูปลบคลิปที่เคยถ่ายไว้ตอนร่วมรักกับผัวของเธอก่อนที่เขาจะส่งให้พ่อกับแม่เธอดูจริง ๆหลังจากเลิกงานเธอกลับมาห้องตามปกเห็นผัวเจ้ากรรมเมานอนหลับอยู่ เธอถอนหายใจเบื่อหน่ายแต่ก็เลือกที่จะเงียบไว้ สายตาคมไปกระทบกับโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างเขาเธอค่อย ๆ ย่องไปใกล้ ๆ กลั้นลมหายใจหยิบโทรศัพท์เขาออกมาสแกนใบหน้าเจ้าของเครื่องก่อนจะเร่งรีบค้นหารูปและคลิปของตัวเองและลบมันออกทั้งหมดแถมยังไม่ลืมที่จะลบออกจากถังขยะไม่ให้เขากู้คืนได้ แต่ทว่าพอจะกดออกเธอกลับเห็นรูปถ่ายของเขากับพี่ที่ทำงานของเธอใบหน้าทั้งสองแนบชิดกันเหมือนสนิทสนมกันมาก“พี่ขวัญ”“อื้อ อะไรวะ อีหลิน !”ชาญตื่นขึ้นมาก็ต้องโมโหเพราะเธอถือโทรศัพท์เขาอยู่ เขารีบดึงคืนมาพร้อมเลื่อนหาข้อมูลที่ตนเอาไว้ขู่บังคับเธอตอนนี้มันได้หายไปหมดแล้ว“อีหลิน !” เพียะ !“โอ๊ย !”“หลิน มึง ไอ้ชาญ !” ผลัวะ !กัสที่มาส่งเธอยังไม่ทันได้ไปไหนเพราะมัวแต่เสวนากับรุ่นพี่แถวนั้นอยู่รีบกรูเข้ามาช่วยเพื่อนสาวทันที ด้วยความที่ตัวใหญ่กว่าเขา

หลินเคาะแล้วเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเขาเบา ๆ เห็นคนอายุมากกว่านั่งรออยู่ก่อนแล้ว หน้าตาเคร่งขรึมอยู่ตลอดของเขาทำให้เธอไม่ค่อยจะกล้าพูดเท่าไหร่“สะ.. สวัสดีค่ะเสี่ย”“อืม นั่งสิ”เธอนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับเขา แต่ไม่ได้พูดอะไร เจ้าหล่อนมองเขาสลับกับมองมือตัวเองตรึกตรองคำพูดอยู่ในใจ แต่นั่นมันนานเกินไปจนทำอีกคนเริ่มหงุดหงิดปัง ! แฟ้มเอกสารถูกโยนลงโต๊ะทำงานเต็มแรง หนุ่มใหญ่แสดงท่าทางไม่พอใจออกมาชัดเจนนั่นยิ่งทำให้สาวน้อยตรงข้ามเขาสั่นกลัวเป็นลูกนก“พูดมา !”“นะ.. หนูจะมาขอกูเงินค่ะ”เสี่ยฮาร์นขมวดคิ้วหนักขึ้น ที่มาเพราะเรื่องเงิน แทนที่จะขอให้ช่วยเก็บไอ้สารเลวนั่นให้จบให้สิ้น กลับอยากแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ“เอาไปทำไม”“หนู.. จำเป็น”“ฉันรู้หมดแล้ว พูดมาตรง ๆ”ตามคาด เขารู้เรื่องทั้งหมดแล้วจริง ๆ แต่เธอต้องบอกยังไง บอกว่ามีอะไรกันกับผู้ชายเกิดคึกคะนองแล้วถ่ายคลิปไว้ดูเล่นอย่างนั้นเหรอ“ยังรักมันไหม”“ฮะ ! มะ.. ไม่ค่ะ หนูบอกเลิกมันแล้ว แต่มันไม่ยอมจบดี ๆ มันเลย..”เธอพูดด้วยเสียงกระเส่าคล้ายจะร้องไห้ออกมาเต็มแก่ สาวน้อยจิกมือกับเข่ามนจนเจ็บแต่เธอกลับรู้สึกเจ็บที่ใจเสียมากกว่า ที่โง่งมจนห

ผ่านไปสิบกว่านาทีจากที่วิ่งหลินเปลี่ยนเป็นเดินเร็วแทนเพราะไม่ไหวเหมือนกัน ร่างกายของเธอมันเหนื่อยจนเหมือนจะวูบดับเอาให้ได้ปิ้ก ปี้ก.. แสงจากไฟรถยนต์ทำเธอมีแรงฮึดอีกครั้ง เธอวิ่งตรงไปยังรถที่เคลื่อนมาอย่างรวดเร็วแต่ไม่ทันได้ถึงเธอก็ฉุกคิดขึ้นมาในใจ ถ้าไม่ใช่เขาล่ะ..“คุณ.. คุณมาจริง ๆ ด้วย ฮือ คุณมาช่วยหนูจริง ๆ”พอเห็นรถที่จอดและคนที่ลงจากรถเป็นเขาเจ้าหล่อนก็ไม่หนีอีกต่อไปขาเรียวที่แทบหมดแรงวิ่งเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนเขาเหมือนได้เจอพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง น้ำหูน้ำตาไหลพรากไม่สนใจว่าเขาจะมองยังไง“ไม่เป็นไร ๆ ฉันมาแล้ว”มือหนายกขึ้นปลอบคนตัวเล็กที่สั่นกลัวเป็นลูกนก แต่สายตาคมดุพร้อมเอาวิญญาณกลับจดจ้องไปยังต้นเหตุที่ทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้“มึงเป็นใคร ชอบมันเหรอ เอาไหมขายให้หมื่นเดียวก็พอ”“มึงไม่มีสิทธิ์มาขายกูให้ใคร มึงไม่ได้เป็นพ่อกูนะ”“หลิน ๆ ไปรอในรถก่อน”หนุ่มใหญ่ลูบหัวคนตัวเล็กให้เธอหายกลัวรวมทั้งหายโกรธใจเย็นลงก่อน เพราะตอนนี้เขาโกรธแทนเธอแล้ว พร้อมจะฆ่าไอ้หน้าตัวเมียนี่ได้ทุกเมื่อ“หมื่นหนึ่งใช่ไหม มาเอาสิ”หลังคลายอ้อมกอดออกจากเธอแล้วเขาก็ควักเงินปึกหนึ่งออกจากกระเป๋าทิ้

สวบ ! “กรี้ดดดด” ผลัวะ !เท้าเรียวถีบหน้าอีกคนเต็มแรงด้วยความตกใจ หลินลืมตาขึ้นมองเขาใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลเปื้อน ทำเอาเธอตกใจรีบลุกขึ้นไปดู“นะ.. หนูขอโทษ หนูตกใจก็ของคุณ.. มันใหญ่”“เคยเจอแต่สี่เก้ารึไง”แทนที่จะโกรธกลับยิ้มกริ่ม เขาเช็ดคราบเลือดลวก ๆ ก่อนจะดันตัวเธอนอนราบอีกครั้ง เจ็บก็เจ็บอยู่หรอกแต่มันลดความอยากลงไม่ได้เลย“ถีบฉันขนาดนี้รู้ไหมว่าต้องเจอกับอะไร”“ก็หนูตกใจ.. ขอโทษค่ะ”เธอทำท่าเจือจะร้องส่อแววความรู้สึกผิดผ่านนัยน์ตาใสซื่อนั่นมันทำให้มุมปากคนมองยกยิ้มกว้างอัตโนมัติอีกครั้งก่อนจะจูบหนักเป็นการลงโทษเด็กสาวที่กล้าถีบเขาเป็นคนแรกสวบ !“อื้อ~”“ซี้ดแม่ง ! แน่นจังวะ ผัวได้เอาบ้างไหมเนี่ย”ท่อนเนื้อถูกเสียบเข้าไปอย่างยากลำบากจนสุดลำ ฮาร์นแช่มันไว้สักพักให้ทั้งสองปรับตัวเข้ากันจึงเริ่มขยับ เอวสอบบดเน้น ๆ ในขณะเดียวกันมือก็คลึงเม็ดเสียวให้เธอจนเจ้าหล่อนต้องกลั้นครางหน้าดำหน้าแดงอยู่ใต้ร่างของเขา“โดนของฉันไป ช่วยให้ลืมมันได้ยัง”“คุณพูดอะไรเนี่ย”“ฮึ ! ไม่ลืมก็ต้องลืมวันนี้แหละ”ฮาร์นแหกขาเธอออกกว้างกระแทกความเป็นชายเข้าสุดออกสุดเพิ่มความรุนแรงและเร็วขึ้นเรื่อ