Lahat ng Kabanata ng Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: Kabanata 31 - Kabanata 40

Evorie Eve Napatayo ako mula sa bleachers nang matanaw ko sa unahan si Alistair kasama ang kanyang mga tauhan. Naghintay ako rito sa lobby nang fifteen minutes kasama sina Clara, Janna, at ang mga bodyguards na pinasama sa amin ni Alistair. “Ma’am Evorie... wala na po kaming babalikang trabaho bukas. Hindi lang nasagot ni Janna ang tawag ni Sir, agad niya kaming pinatalsik sa serbisyo,” ani Clara mula sa likuran ko. Ang boses niya ay basag at puno ng kawalan ng pag-asa. Sinugod kasi namin si Rafael sa ospital. Pagkatapos siyang bugbugin sa loob ng White Bazaar Lounge, bigla na lamang dumugo ang kanyang ilong nang makalabas kami ng gusali. Nilukob ako ng takot na baka may internal bleeding siya dahil sa mga suntok ng mga tauhan ni Gianni Bazaar. Sa tindi ng taranta, nakaligtaan kong sagutin ang tawag ni Marjorie habang nasa biyahe kami patungong hospital. Ganoon din ang nangyari kay Janna; nakalimutan na rin niyang tingnan ang kanyang phone. Isang tawag lang na hindi nila natugunan

“Nasaktan ako noong nakipaghalikan ka kay Rafael. Alam mo ba kung anong pakiramdam ng isang taong hindi na nakakakita?”Napahigpit ang hawak niya sa tuwalya. “Dalawa lang ang option sa isipan nila. It’s either normal imagination or pure exaggeration. At ako? I don’t even know if I chose the latter. Eve... I can’t sleep,” aniya bago napalunok.“I can’t sleep thinking of you... kissing Rafael again after you already gave yourself to me,” dugtong niya, may diin ang bawat bigkas.He is jealous.Bakas sa bawat tono at kilos niya ang selos na pilit niyang ikinukubli.“Ibinigay mo na ang sarili mo sa akin. Bakit gusto mo pa ring ibigay ang sarili mo pabalik sa kanya? Dahil ba asawa mo pa rin siya sa pape—”Hindi ko na siya pinatapos.Mabilis akong humakbang, ikinawit ang aking mga kamay sa kanyang batok, at walang pag-aalinlangang siniil ng halik ang kanyang mga labi.‘To shut your man up when he’s jealous, use your lips to seal his mouth, just like what most bad boys do when their woman sta

Mabilis kong hinawakan ang isang flower vase nang mahalata kong mahuhulog na ito mula sa mesa dahil sa malakas na pag-alog niyon. Ilang babasaging gamit na ang nabasag namin ngayong gabi at ayaw ko nang madagdagan pa.Nailibot ko ang aking paningin habang ang katawan ko ay nakayukod sa ibabaw ng babasaging mesa habang si Alistair ay nanatili sa aking likuran. Kalat-kalat na ang mga gamit sa loob ng silid. This night is so wild; Alistair is so fcking wild. Napapatanong na lang ako sa sarili kung bulag ba talaga ang lalaking ito dahil kung saan-saan niya na ako dinadala sa loob ng penthouse na ito.“Ahh~ w-wait!” Isang paimpit na pag-alma na may kasamang mahinang ungol ang kumawala sa aking mga labi kasabay ng mabilis na pagkilos ng kamay ko para mas lalo pang higpitan ang pagkakahawak sa vase, pero muli niyang ibinaon ang sarili sa akin nang may pwersa dahilan para manginig ang aking mga hita at manghina ang buong katawan kaya tuluyan kong nabitawan ang hawak ko.“Ali... it w-was an

Rafael“Masakit pa rin ba ang buong katawan mo?” may lambing na tanong ni Violet sa akin habang nakaunan ang kanyang ulo sa balikat ko. Pareho kaming walang saplot sa ilalim ng kumot. Kakatapos lamang ng isang mainit at mapusok na sagupaan sa ibabaw ng kama.Mula sa pagkakatitig ko sa kisame ng kwartong dati naming pinagsaluhan ni Evorie, napasilip ako sa mukha ni Violet. Her hands are playfully tracing my abs, sending a strange surge of heat through my body, a sensation that should have felt right, yet somehow didn’t.How I badly wish she were Evorie.Tatlong araw na ang nakalilipas mula nang bugbugin ako ng mga tauhan ni Gianni, at tatlong gabi na rin ang nakaraan mula nang dalhin ako ni Evorie sa ospital. Natuwa pa ako noon dahil nakita ko kung gaano siya nag-alala sa akin, pero agad ding napawi ang masarap na pakiramdam na iyon nang pinangakuan niya akong babalik siya matapos magpaalam na lalabas lang saglit para tawagin ang doktor, pero hindi na siya muling nagpakita sa kwarto. I

RafaelNang makita ko si Evorie sa dulo ng hallway, tila huminto ang mundo ko. Mag-isa siyang nakatayo roon, seryoso ang mukha habang hinihintay ako. Bawat hakbang ko palapit sa kanya ay may kasamang kaba na hindi ko maipaliwanag, parang may kung anong bumabaliktad sa sikmura ko.“Evie,” usal ko, dahilan para agad siyang lumingon.Napalunok ako. Ang ayos niya ngayong araw. Simple lang, pero may hatid na kakaibang awra. She looks absolutely breathtaking, the kind of beauty that quietly steals the air out of my lungs.“Good afternoon,” dagdag ko habang humihinto sa harap niya, sapat na ang lapit para maamoy ko ang pamilyar niyang halimuyak, iyong amoy na matagal kong hindi naamoy pero kabisado pa rin ng sistema ko.“Napirmahan mo na ba?” malamig niyang saad, diretso at walang paligoy-ligoy.Akmang magsasalita pa siya, pero mabilis ko siyang inunahan.“Si Ginger… may sakit siya. Pwede mo ba siyang dalawin sa bahay?”Saglit kaming nagkatitigan. Nanatiling malamig ang mga mata niya habang