All Chapters of Kurtuluş Yok: Chapter 11 - Chapter 20

Artık her şey tamamen imkânsızdı.Onu Mert'le herkesin gözü önünde öpüştüğünü gördüğüm andan itibaren her şey bitmişti.O veda mektubunu yazdığım andan itibaren...Can ve Elif için her şey bitmişti."Ciddi misin?"Elif, yüzümdeki değişmeyen sakin ifadeye bakarken içindeki öfke bir anda kesildi. Yerini tuhaf bir huzursuzluk aldı.Can her zaman duygularını kontrol edebilen biriydi; bu yüzden onun sakin hâline yabancı değildi.Ama şu anki sakinlik onu korkutuyordu.Sanki çok önemli bir şeyi kaybetmiş gibi içi boşalmıştı."Evet.""Başka bir şey yoksa, gidebilirsin. Şu an müsait değilim. "Daha fazla onunla oyalanmak istemiyordum. Ona kısa bir bakış attım ve ardından yanından geçip gitmek üzere hareket ettim.Ama bir sonraki anda, Elif kolumdan tuttu."Bekle."Dudaklarında alaycı bir gülümseme belirdi."Can, madem ciddisin, güzel. Kabul ediyorum."" Boşanalım. Pazartesi nüfus müdürlüğünde buluşalım.""Bundan sonra aramızdaki her şey bitiyor. Bakalım gerçekten gelmeye cesaretin var mı?"Sözl

Videoyu açar açmaz barın gürültülü müziği kulaklarımı doldurdu. Görüntünün ortasında bir erkekle bir kadın birbirine sıkıca sarılmış,oldukça samimi görünen bir çift gibiydiler.Ve o kadın, siyah çorapları, yüksek topuklu ayakkabıları, dalgalı saçları ve mini eteğiyle oldukça göz alıcıydı.Onu tek bakışta tanıdım.O kadın Elif'ti.Ama onu daha önce hiç böyle görmemiştim.Yani... Benimle boşanma kararı aldıktan sonra, o katı inançlarını artık bahane etmeyi bırakıp Mert'le birlikte özgürce yaşamaya mı başladı?O anda içimde tarif etmesi zor bir duygu belirdi.Üzüntü değildi.Beni sevmeyen bir kadının bu hâle düşmesi için üzülmemin hiçbir anlamı yoktu.Ama sevinç de değildi.Elif'i bu halde görünce aklımdan sadece şu geçti:Demek ki ben baştan beri yanlış insanı seçmişim.Tek cümleyle özetlemek gerekirse:İyi ki boşandım!İyi ki erken kurtuldum!Tam o sırada eski üniversite arkadaşım beni aramaya başladı. Hiç düşünmeden açtım.Karşı taraftan hemen sabırsız bir ses geldi:"Can, ne oluyor?"

Adamın hâli tavrı son derece şüpheliydi; baştan aşağı tehlike saçıyordu.Onu ilk gördüğüm anda aklıma bir anda, gece yarısı güzel kadınları takip edip evlerine kadar giderek zarar veren sapıklarla ilgili haberler geldi.Yoksa bu olay bu kez benim başıma mı gelmişti?Böyle düşününce, bugün kapıyı açmazsam, o adamın onu kolay kolay bırakmayacağı belliydi.Belki de yanlış kapıyı çalmamıştı.Belki de bu kadın yardım istiyordu.Kapının önünden daha da telaşlı ve çaresiz bir kadın sesi gelmeye başladı, kapıyı açmamı istiyordu.Bir sonraki anda kameradan gördüm:O adam sonunda sabrını tüketmiş, kadına doğru yürümeye başlamıştı.Bu kez hiç tereddüt etmedim.Kapıyı açtım ve o panik içinde duran kadını tek hamlede içeri çektim.O şüpheli adam da kadının içeri girdiğini görünce hızla bize doğru koştu.Ama karşısında, üstü çıplak, kaslı bir adam buldu."Sen kimsin?"Kaşlarımı çatıp ona tepeden baktım ve adım adım üzerine doğru ilerledim. Adam korkudan panikle geri geri çekilmeye başladı.İtfaiyeye

Bir anda hem güzel bir ev arkadaşı hem de ev sahibi mi edindim?Leyla'nın odasının sıkıca kapalı kapısına bakarken başımı sallayıp acı acı gülümsedim.Sanki Elif'ten ayrılmaya karar verdiğim andan itibaren kadınlarla olan şansım birden artmış gibiydi.Eskiden, Elif'e yeterince güven vermek için, daha onu etkilemeye çalıştığım zamandan beri etrafımdaki tüm kadınları geri çevirmiştim.Oysa o zamanlar ben de oldukça çekiciydim, okulda pek çok kızın ilgisini çekmiştim...Ama ne yaptıysam, yaptığım hiçbir fedakârlığı ciddiye almadı. Madem öyle, ben de artık uğraşmayacağım.Yeter ki geleceğimde Elif olmasın. Gerisini akışına bırakırım.Başımı sallayıp odama döndüm ve uyumaya hazırlandım.***O sırada, kapısını yeni kapatan Leyla annesinden gelen telefonu açtı."Anne, Can'la tanıştım. Haklıymışsın, gerçekten çok yakışıklıymış. Üstelik fiziği de çok iyi. Üstü çıplaktı, baya kaslıydı..."Leyla konuşurken, o anki sahne gözlerinin önünde canlandı. Beyaz tenli yüzü hafifçe kızardı."Elbette! Annen

Eskiden Elif'in benim telefonumu yüzüme kapatması son derece normaldi. Ama telefonu önce ben kapatırsam, uzun süre boyunca beni bir daha aramazdı.Ta ki ben dayanamayıp ondan özür dileyene kadar... ancak o zaman aramızdaki her şey normale dönerdi.Ama Elif, bir ilişkide aslında kim kime bağımlı ki?Ben sadece sana geri adım atma şansı vermek istemiştim.Bu sefer ekranda üst üste biriken onlarca cevapsız çağrıyı gördüm. Telefon hâlâ çalıyordu. Hiç tereddüt etmeden sessize alıp ekranı kapattım.Ben uyuyorum. Sen istediğin kadar ara.Telefonu sessize aldıktan sonra Elif tekrar aradı mı bilmiyorum. Ama benim dünyam tamamen sessizleşti.Çok geçmeden derin bir uykuya daldım.***Bir süre sonra aniden uyandım, tuvalete gitme ihtiyacı hissettim.Yarı uykulu bir şekilde gözlerimi açtım, kalkıp tuvalete gittim. Alışkanlıkla telefonumu da yanıma aldım, saat kaç diye bakacaktım.Ama telefona attığım o tek bakış beklemediğim bir şeyi gösterdi.Elif hâlâ pes etmemişti.Saat gece iki buçuğu geçmişti.