Semua Bab The wife he never loved: Bab 11 - Bab 20

Hindi ako makagalaw sa sobrang kaba. Mariin akong napapikit, tila ba sa ganoong paraan ay makakatakas ako sa sitwasyong kinalalagyan ko. Ngunit nang hindi ako humarap, naramdaman ko ang marahas at malakas niyang paghatak sa aking braso para pilitin akong humarap sa kanya. Doon ay halos manghina ang aking mga tuhod. Tila umurong ang lahat ng dugo sa aking katawan nang masilayan ko ang madilim at nagngangalit niyang mukha. "M-Mike..." Puno ng panginginig at kaba na nabanggit ko ang kanyang pangalan. Ang mga mata niya ay tila nanunuri, naghahanap ng kasagutan sa isang katanungang hindi ko alam kung paano sasagutin. Tinitigan niya ako nang matagal, hanggang sa unti-unting rumihestro ang gulat sa kanyang mukha. "You are not Samantha..." hindi makapaniwalang sambit niya. Para akong sinabuyan ng malamig na tubig sa narinig. Agad akong napatingin sa paligid, lalo na sa direksyon nina Gale. Nakahinga ako nang maluwag at nagpasalamat dahil hindi siya sa amin nakatingin. Mabilis kong hinawak

Ang halik na iyon ay hindi lang basta paglapat ng mga labi—ito ay pagsabog ng lahat ng galit, selos, at matagal nang itinagong pagnanasa na dinala ni Gale mula sa ibaba. Marahas, malalim, at lasang alak. Ramdam ko ang bigat ng kanyang katawan na tila gustong ibaon ang buong pagkatao ko sa gilid ng bar counter. Sinubukan kong huminga, ngunit bawat pagbuka ng bibig ko ay sinasalo ng mapusok niyang paggagalugad. Unti-unti, ang naninigas kong mga kamay ay nakahanap ng sariling lakas; dahan-dahan kong itinaas ang aking mga braso para kumapit sa kanyang leeg, pikit-matang sumasabay sa bagsik ng kanyang mga labi habang unt-unting nawawala ang aking katinuan. "Nicole..." usal niya sa pagitan ng aming paghalik, ang mainit at mabigat niyang hininga ay dumampi sa aking pisngi pababa sa aking leeg. Humiwalay nang kaunti ang kanyang bibig, ngunit hindi para tumigil. Naramdaman ko ang marahan ngunit madiin niyang paghalik sa aking panga, pababa sa aking leeg. Napaarko ang aking likod nang s******n

Ang malakas at sunod-sunod na katok na iyon ay muling umalingawngaw sa buong silid, tila ba mas nagpatindi sa katahimikan sa pagitan naming dalawa ni Gale. Nanigas ako sa aking kinatatayuan habang hawak pa rin ang door knob ng banyo. Ang puso ko ay mabilis na dinaluhong ng matinding kaba at takot. Sino ang kakatok sa suite niya sa ganitong oras ng umaga? Nanatili ang mga mata ko kay Gale. Ang kanyang mukha na kanina lang ay puno ng gulat at umuusbong na konsensya dahil sa mantsa ng dugo sa kama ay biglang seryosong pinalitan ng pagkadismaya. Mabilis niyang hinila ang comforter para takpan ang mantsa bago siya tuluyang bumaba sa kama. "Pumasok ka," mababa, mariin, at tila nagmamadaling utos niya sa akin habang mabilis na isinusuot ang kanyang bath robe. Habol ko ang aking hininga sa matinding kaba at takot na tuluyang bumabalot sa buong loob ko. Kahit nagpupumilit ang matinding hapdi sa pagitan ng aking mga hita sa bawat galaw ko, pilit ko pa rin prinotektahan ang aking sarili at nag

"Oh, Nicole. Anong nangyari sa 'yo?" nag-aalalang sabi ni Aling Juliet nang mamataan ako nitong papasok sa mansion.Ni hindi ko magawang itaas ang aking paningin. Pakiramdam ko, bawat sulok ng aking katawan ay nadungisan na, at ang natitira kong lakas ay unti-unti nang nauubos. "P-Pasensya na po... Ayaw ko na po rito..." nasasaktang sabi ko bago nagpatuloy sa paghakbang papasok. Lumabas ang boses ko na tila isang pira-pirasong bulong—basa sa luha at durog ang dignidad.Ramdam ko ang matinding bigat ng bawat hakbang, habang ang aking mga kamay ay nanginginig na pilit pinupunasan ang mga luha sa aking pisngi upang hindi mahalata ang labis na pinsala."T-Teka, Nicole..." tila nag-aalalang sambit muli ni Aling Juliet. Sa pagkakataong ito, may kakaiba at mabigat na babala na humalo sa kaba ng kanyang boses.Pagtapak ko mismo sa makintab at malamig na sahig ng sala ay biglang napatigil ang buong mundo ko. Nanigas ang aking mga paa, hindi ako nakagalaw sa sobrang gulat nang nadatnan ko."Nar

Walang balak na magsalita; kahit nakikita ko naman sa mga mata nila na hindi nila gusto ang sinabi nang matanda. Ngunit ang batas nang mayayaman, ang pinakamatanda sa pamilya ang siyang may hawak nang control. At walang sinoman ang pwedeng tumanggi sa gusto niya."Juliet," mariing tawag ni Rage sa matandang mayordoma ng mansyon.Mabilis na lumapit si Aling Juliet na kanina pa nakatayo malapit sa hagdan, bakas ang kaba at pag-aalangan sa kanyang mga mata habang palipat-lipat ang tingin sa amin ni Gale. "Ano po iyon, Sir Rage?""Mula sa araw na ito, alisin mo na si Nicole sa lahat ng kanyang mga tungkulin bilang kasambahay," utos ng matanda, pormal at walang anomang bakas ng pag-aalinlangan.Bigla akong napatingin sa matanda, nagtataka at nagugulohan. Ano ang ibig niyang sabihin?"Ipag-utos mo sa ibang mga katulong na ilipat ang lahat ng kanyang mga gamit. Ilagay ninyo siya sa isa sa mga marangyang guest room sa ikalawang palapag. At siguraduhin ninyong maayos, malinis, at kumpleto ang