บททั้งหมดของ The wife he never loved: บทที่ 21 - บทที่ 29

"Masaya ka ba sa sinabi ng Lolo ko, Nicole?"Ang boses niya ay mababa, malamig, at puno ng pait. Napaatras ako nang isang hakbang nang maramdaman kong gumalaw siya papalapit. Mas lalo kong iniyuko ang aking ulo, hindi alam kung paano sasagutin ang kanyang tanong."H-Hindi ko po ginusto ito, Sir Gale..." pautal-utal at halos pabulong kong sagot, nag-uumpisa nang mangilid ang aking mga luha. "Ang gusto ko lang naman ay ang kalayaan ko... ang makaalis na rito sa mansyon ninyo, i-iyon naman talaga ang plano ko." Napalunok ako, unt-unti ko nang nararamdaman ang pamamasa ng aking palad dahil sa sobrang kabang nararamdaman."Makaalis?" Isang mapait na tawa ang pinakawalan niya bago tuluyang binuwag ang natitirang distansya sa aming dalawa. "Pagkatapos ng nangyari sa atin kagabi, sa tingin mo ba hahayaan ka lang ni Lolo na lumabas ng gate na iyon?" galit na tanong niya. "At anong sabi mo, balak mo talagang umalis? Pagkatapos mong bumukaka sa akin kagabi, Nicole... Balak mo lang pala akong lay

Naiwan akong nakaupo, nanginginig ang buong katawan habang naririnig ko pa rin sa aking isip ang bawat salitang binitiwan ni Gale bago siya marahas na lumabas ng mansyon. Ang kaniyang banta ay tila isang hatol ng kamatayan na unti-unting pumapatay sa natitira kong lakas.Hindi ko napigilang mapahawak sa aking dibdib nang mas lalo pa itong sumikip sa labis na panunumbat. 𝐼 𝑛𝑒𝑣𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑛𝑡𝑒𝑑 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑝𝑎𝑟𝑡 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑎𝑙𝑎𝑧𝑎𝑟𝑠. Hindi ko kailanman hinangad iyon. Ang gusto ko lang naman ay maging malaya... pero paano ako humantong sa ganitong sitwasyon?Buntis ako. May batang nabubuhay ngayon sa aking sinapupunan—isang bagay na hindi ko alam kung kaya ko bang buhayin at panagutan, lalo na't nabuo lang naman siya dahil sa isang pagkakamali."Tingnan mo ang ginawa mo!" inis na asik ni Glenda.Napatingin ako sa kaniya. Nanlilisik ang kaniyang mga mata habang galit siyang tumayo mula sa sofa at mabilis na naglakad patungo sa direksyon ko.Marahas niyang hinawakan ang aking b

Nang imulat ko ang aking mga mata, sumalubong sa akin ang hindi pamilyar na kisame ng marangyang kwarto. Kasabay niyon ang marahas na pagbaliktad ng aking sikmura.I felt heavy, emotionally and physically drained.Kaya mabilis akong bumangon at napatakbo sa banyo para ilabas ang walang laman kong tiyan. My morning sickness was getting worse, isang malupit na paalala ng buhay na nagpabago sa tadhana ko at ng hawlang kapapasok ko pa lang.Napamumog ako bago napaangat ang ulo ko sa salamin. Mugto ang mga mata, walang kabuhay-buhay ang itsura ko. Tunay ngang nawala na ang dating Nicole. Hindi ko na halos makilala ang babaeng tinitingnan ko sa salamin.𝐴𝑚 𝐼 𝑟𝑒𝑎𝑙𝑙𝑦 𝑎 𝑆𝑎𝑙𝑎𝑧𝑎𝑟 𝑛𝑜𝑤? 𝐼𝑡𝑜 𝑏𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑔𝑎𝑛𝑡𝑖𝑚𝑝𝑎𝑙𝑎 𝑛𝑎 ℎ𝑖𝑛𝑎ℎ𝑎𝑛𝑔𝑎𝑑 𝑛𝑔 𝑘𝑎𝑟𝑎𝑚𝑖ℎ𝑎𝑛? 𝐴𝑦𝑎𝑤 𝑘𝑜 𝑖𝑡𝑜. 𝑃𝑎𝑡𝑖 𝑛𝑎 𝑟𝑖𝑛 𝑎𝑛𝑔 𝑠𝑖𝑛𝑔𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑎 𝑑𝑎𝑙𝑖𝑟𝑖 𝑘𝑜.Mariin kong naikuyom ang kamao ko.Kahit mabigat ang dibdib, pinilit kong inayos ang sarili ko, nagbabakasakali na bu

Nanginginig ang mga daliri ko habang hawak ang maliit na brush ng aking blush-on. Paulit-ulit akong humihinga nang malalim sa harap ng salamin, pilit na pinatatahimik ang nagwawalang kaba sa aking dibdib. Sa pamamagitan ng makapal na makeup, sinubukan kong itago ang labis na pamumutla ng aking mukha at ang pamamaga ng aking mga mata mula sa walang humpay na pag-iyak ko kagabi.Nang ibaba ko nang bahagya ang kwelyo ng aking damit upang suriin ang sarili, awtomatikong napapikit ako sa pait. Ang mga marka na iniwan ng marahas at mapusok na pag-angkin ni Gale kagabi ay naroon pa rin sa aking balat—matingkad at tila nanunumbat. Mabilis kong kinuha ang concealer at mariin iyong idiniin sa aking leeg, sinisiguradong natatakpan ang bawat bakas bago ko tuluyang isinuot ang isang high-neck dress.Ang kabang nararamdaman ko ay mas nadadagdagan tuwing pumapatak ang bawat segundo. Pakiramdam ko, unti-unti akong kinakain ng takot. Natatakot ako sa maaaring gawin ni Mike. Natatakot ako na siya ang m

Ang boses ni Gale ay yumanig sa buong sulok ng kusina, tila isang kulog na nagdala ng matinding bagyo. Halos mapatalon ako sa takot at awtomatikong nabitiwan ko ang basong hawak ko. Lumikha iyon ng matalim na tunog nang mabasag sa sahig, kasabay ng pagsabog ng tubig sa paligid ng aming mga paa.Mabilis na bumaba ang mga kamay ni Mike mula sa aking balikat. Hinarap niya si Gale na ngayon ay mabibigat ang hakbang na lumalapit sa amin. Nanlilisik ang mga mata ng aking asawa, umigting ang panga, at ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit na tila ba handang pumatay anumang oras."G-Gale..." kinakabahang untag ko nang tuluyan siyang makalapit sa amin. Halos magbuhol ang aking dila sa tindi ng kaba habang nakatitig sa nagbabago niyang anyo.Sininghap ko ang natitirang hangin sa aking baga nang bigla niyang ipulupot ang kaniyang bisig sa aking baywang—isang marahas at biglang pagkabig na walang kahit anong bahid ng lambing. Pagmamay-ari. Iyon ang isinisigaw ng kaniyang hawak. Halos