Semua Bab ALIN ang MASARAP ... Luto Ko O Ako ?: Bab 21 - Bab 30

“Cris… okay lang ako. Nag-worry ka ba masyado? Sorry kung biglaan pag-alis ko ha… message lang muna tayo, I can’t call, baka marinig ako ni erpats ko… grounded nila ako…” Napahinto si Cris sa pag-aayos ng sirang mesa sa likod ng bodega. Mabilis siyang nag-type ng reply. “Syempre naman nag-worry ako… pero salamat at nag-reply ka na. I understand… sana maayos mo na yung misunderstandings mo sa parents mo kung ano man ‘yan…” Hindi siya umalis sa screen. Nakatitig lang siya, naghihintay. Pagkatapos ng ilang segundo… may reply. “Hindi ba masyado abala diyan… nawalan ka pa naman ng magandang cashier… hay… ano ba ‘yan… wala pa nga 24 hours, miss na kita…” Napangiti si Cris, napailing habang napapakamot sa ulo. “Miss din kita… kulang ang araw dito sa karinderya kung wala ka. Pero hindi kami nagbukas ngayon… may hangover din kasi ang lahat kaya pinagpahinga ko na lang muna sila…” Mabilis ang reply ni Sol.

“Sol… gising ka pa ba…?” pabulong na tanong ni Cris. Hindi na siya nasagot ni Sol. Napangiti na lang siya habang pinagmamasdan si Sol na tuluyan nang nakatulog sa tabi niya at nakasandal pa rin sa braso niyang nangangawit na. Mahimbing at payapa na nakatulog si Sol sa ilalim ng malamig na hangin sa rooftop katabi ng kanyang minamahal. “Napagod ka siguro sa biyahe…” bulong niya habang marahang inaayos ang buhok ni Sol na tumatama sa mukha nito. Maingat niya itong binuhat. “Ang gaan mo lang…” mahina niyang biro habang dahan-dahang bumababa ng hagdan, iniiwasang magising si Sol. Pagdating sa kwarto, inilapag niya si Sol sa kama, inayos ang pagkakahiga nito at marahang kinumutan. Saglit siyang napatingin dito at hinalikan niya sa noo. Bahagyang gumalaw si Sol. “Dito ka muna matulog… doon na ako sa sala. Goodmornight… babe…” bulong niya bago siya tumalikod, pinatay ang ilaw at lumabas ng kwarto. … “Arf… arf… arf…” “Hmm…” napakunot ang noo ni Sol habang nararamdaman niya na may hum

Dahil ayaw ni Sol na nakabuntot na naman sa kanya ang mga bodyguards buong araw dahil hindi siya sinundo ni Eugene, hindi na siya pumasok sa office ng kumpanya nila sa Manila sa araw na iyon. “Dianne… sobra na ’ko nag-aalala, hindi pa rin nagpaparamdam si Cris?” hinaing ni Sol sa kaibigan sa video call habang nasa loob siya ng workout room niya sa mansion sa San Andres. “Girl, kung may alam ako sinabi ko na sana agad…” sagot ni Dianne mula sa video call. “Pero kanina pumunta si Nanay sa karinderya para bumili sana ng ulam… sarado daw.” Huminto si Sol sa treadmill at agad pinunasan ang pawis sa noo. “Sarado…?” “Oo… tapos wala rin daw yung kambal kasi mukhang pumasok na sa school. Mukhang umalis din si Cris.” Napabuntong-hininga si Sol, bumaba sa treadmill at naupo sa yoga mat. Buong araw na siyang balisa at bagot na bagot. Mula umaga hanggang tanghali, wala ni isang message si Cris. Hindi rin niya ma-contact at offline din ito. Una inisip niyang baka lowbat lang, pero habang tum

Pagkauwi ni Cris galing Maynila, deretso siya sa kwarto niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang bag sa gilid ng kama bago umupo sa gilid nito..Napatingin siya sa suot niyang red string bracelet sa pulso. Yung twinning bracelet nila ni Sol..Matagal niya iyong tinitigan habang bumabalik ang masasayang alaala nila ni Sol. Naalala niya kung gaano kasaya si Sol sa beach nung ipinilit nitong isuot iyon sa kanya habang nagtatago sila sa likod ng souvenir shop. “Huwag mong iwawala ’yan ha… lagi mong isusuot. Meron din ako…” “Ang sweet mo naman…” Napapikit siya sandali saka marahang hinubad iyon mula sa braso niya. Pagkatapos, binuksan niya ang bedside drawer. Kasama ng bracelet, inilagay rin niya doon ang mga folders at calling card na bigay ni Eugene. Marahan niyang isinara ang drawer. At sa unang pagkakataon matapos ang magulong araw na iyon sa Manila, napahiga siya sa kanyang kama at tumitig sa kisame. Pero kahit anong pilit niyang huwag isipin si Sol… Mukha pa rin nito ang laman ng is

“Miss… okay lang po ba kayo?” Napalingon si Sol sa saleslady habang hawak ang isang set ng ceramic plates sa department store. Mugto pa rin ang mata niya at halatang wala pa rin sa sarili. “Okay lang…kunin ko lahat 'to” mahina niyang sagot kahit hindi naman talaga. Hindi lang dalawang dosenang plato ang binili niya kundi pati mga mangkok, baso at kubyertos. Nang mabayaran gamit ang black card niya, nag-request pa siya ng special delivery at ipinadeliver lahat sa Karinderya sa Kanto. Pagkatapos noon, dumiretso siya sa fast food para kumain dahil noon lang niya naalala na hindi pa pala siya nagla-lunch. Pagkatapos kumain, nanood naman siya ng sine nang mag-isa. Comedy movie ang pinili niya para sana malibang. Pero habang nagtatawanan ang buong sinehan… tahimik namang tumutulo ang luha ni Sol na kanina pa niya pinipigilan. Maya-maya, dumating ang delivery sa karinderya. “Huy may delivery!” sabi ni Tim. Napalingon sina Nilo at Gemma nang may dalawang delivery crew na may bitb