Semua Bab ALIN ang MASARAP ... Luto Ko O Ako ?: Bab 31 - Bab 40

Hinihingal sila nang sandaling naghiwalay ang kanilang mga labi. Mahinang napahampas si Sol sa dibdib ni Cris gamit ang dalawang kamay niya. “Ang daya mo... tagal mo hindi nagparamdam. Paano mo ako natiis?” Napabuntong-hininga si Cris habang nakahawak sa bewang niya. “I’m really sorry. Akala ko sobrang galit ka na sa akin... kasi hindi ka na rin nagparamdam. Kinapalan ko na mukha ko at humingi na ng tulong kay Eugene.” “You broke up with me... umasa ka pa na hahabulin pa rin kita?” napailing si Sol. “I’m not that stupid para ipagpilitan ko sarili ko sa taong ayaw sakin.” “Kaya nga nagsosorry na ako eh...” bahagyang natawa si Cris kahit guilty ang mukha. “After that night, akala ko inignore mo na lang lahat ng sinabi ko.” Biglang naalala ni Sol ang gabing iyon. Agad niya tinulak nang bahagya si Cris palayo sa kanya. “Wait... and about that night...” seryosong sabi niya. “Lasing ako and I do not remember anything. Two weeks akong napraning... pinagsamantalahan mo ba ako habang

"Alin ang mas masarap?" inulit niya ang tanong, sabay ikit ng kanyang mga mata. "Bakit parang napakahirap sagutin niyan, ha?"Lumapit si Cris at inangat ang mukha ni Sol gamit ang kanyang daliri sa baba. "Sagutin mo na, babe. Gusto kong malaman ang totoo. Sabihin mo kung alin ang mas gusto mo."Natawa si Sol nang mahina at humigop pa ng kaunting tubig bago sumagot. "Alam mo, Babe... kapag pagkain ang pinag-uusapan, siguradong masarap ang luto mo. Walang makakapantay sa lasa ng luto mo. Pero pagdating sa'yo, ibang usapan na 'yan."Ang lasa mo... ang amoy mo, ang bawat bahagi ng pagkatao mo... lalo na ang mga ginagawa mo sa akin, mas masarap pa 'yan sa anumang putaheng nakalatag sa harapan ko."Nag-init ang pisngi ni Cris sa pakikinig, at hindi napigilang napangisi. Habang ang kamay niya ay dahan-dahang gumapang mula sa tuhod paakyat sa kanyang hita sa ilalim ng laylayan ng t-shirt na suot nito, napakagat-labi si Sol sa pananabik."Ganoon ba? ... Tapos ka na ba kumain?""Hmmm.. I'm done

Pagbukas ng arrival gate sa airport agad sinalubong ni Sol at Eugene sina Don Salvador at Senyora Divina Madrigal.“Mom! Dad!” masayang bati ni Sol kahit halatang pagod ang kanyang galaw.Agad siyang niyakap nang mahigpit ng kanyang mommy. “I missed you, hija! ”“Ayos lang po ba ang byahe ninyo?...” malambing na sagot ni Sol habang pilit inaayos ang kanyang sarili.Ngunit agad ding napakunot-noo si Divina nang mapansin ang anak.“Why do you look so tired?” tanong nito habang hinahawakan ang mukha ni Sol at tinitigang mabuti. “At bakit parang hirap kang maglakad? Are you not feeling well?”Napakamot si Sol sa batok at pilit na tumawa. “Wala ‘to, Mom... napagod lang siguro ako kakagala, alam mo naman ako.”“Gala lang ba talaga?” taas-kilay na tanong ng kanyang mommy na parang may binabasa sa mukha niya.Tahimik lamang si Eugene sa tabi nila habang pinagmamasdan si Sol. Alam niyang hindi simpleng pagod lang ang dahilan kung bakit paika-ika itong maglakad. Ngunit pinili niyang huwag magsa

Bandang alas-kuwatro ng hapon sa isang pribadong ospital sa Maynila, kakalabas pa lamang ni Dr. Liam Montero mula sa emergency room matapos ang mahaba at nakakapagod na duty.“Doc, sa wakas off-duty ka na rin,” biro ng isang nurse habang nag-aabot ng chart.Napatawa si Liam habang pinupunasan ang pawis sa kanyang noo.“Akala ko nga dito na ako matutulog sa sobrang dami ng pasyente.”“Hindi pwede. May buhay ka rin sa labas ng ospital.”“Debatable.”Nagtawanan sila bago siya tuluyang nagtungo sa doctors' lounge.Pagbukas niya ng locker ay agad niyang isinabit ang stethoscope at hinubad ang mabigat na puting coat. Habang nagpapalit ng komportableng damit ay biglang nag-vibrate ang cellphone niya sa ibabaw ng istante.Napangiti agad siya nang makita kung sino ang nag-message." Off mo na ba? Maaga ako nag-out sa hotel. I'll get you in 5 minutes. Naghihintay na sa atin ang bata. "Mabilis siyang nag-type ng sagot." Yes. Palabas na ako. "Ibinulsa niya ang cellphone at maingat na isinuot a

“Eugene...” mahinang sabi niya. “Bakit Daddy ang tawag sa'yo ng bata?”Parang biglang natigil ang mundo ni Sol. “Sol...” “Magpapaliwanag ako. I've been planning to tell you this soon. Since nakita mo na, I will tell you now. But not here.. Let's talk somewhere more private. ” " Okay.. " Pumayag si Sol, hindi na nagtanong pa. “ Chloe,.would you stay here with your Daddy Liam muna ha. May pupuntahan lang kame saglit ni Tita Sol.” “Okay,” agad na sagot ng bata. Nagpaalam din siya kay Liam. " Bhe... saglit lang ha.. " Tumango si Liam. " Go ahead, maghihintay lang kami ni Chloe dito. Gawin mo na ang dapat.. Take your time. " Lumabas sina Eugene at Sol sa fast-food chain. Sumusunod si Sol habang sinusubukang iproseso ang lahat ng nakita niya. Pagdating nila sa mas tahimik na bahagi ng mall ay agad siyang humarap kay Eugene. "Okay na siguro dito ta