All Chapters of Judge Me Now. My Billionaire Husband: Chapter 51 - Chapter 60

Chapter 50Claudia’s POVSa engrandeng welcome party na ginanap sa Leon Amores Conference Hall, halos wala nang bakanteng upuan. Kumikinang ang mga crystal chandeliers sa kisame habang ang malalaking LED screens ay nagpapakita ng kasaysayan at mga tagumpay ng Amores Group.Naroon ang lahat—mga executives, shareholders, managers, empleyado, media personalities, at ilang kilalang personalidad sa industriya. Masayang nag-uusap ang mga tao habang hinihintay ang pangunahing bahagi ng programa.Ngunit may isang bagay na kapansin-pansin.Wala pa rin si Gabriel.Nagkatinginan na lamang kami ni Van habang nakaupo sa VIP table.“Nasaan ang anak mo?” mahinang tanong niya habang kunwari'y nakangiti sa mga bisitang bumabati sa amin.Napailing ako.“At kahit ako hindi ko rin alam.”Napabuntong-hininga si Van.“Saan kaya nagsusuot ang batang iyon?”Natawa ako.“Baka may nadiskubre na namang bagong planeta sa daan.”“Hindi ako magtataka.”“Explorer mo rin naman iyan.”“Explorer na sakit sa ulo,” nata

Claudia’s POVGaya ni Van, bumalik na rin ako sa pagtatrabaho. Araw-araw ay umiikot ako sa iba’t ibang branches ng aming negosyo na patuloy pang lumalawak sa iba’t ibang lugar. Sa totoo lang, hindi ko na rin mabilang kung ilang bagong branch ang naidagdag namin nitong mga nakaraang taon.Bukod pa roon, naglunsad din ako ng sarili kong brand ng 24-hour convenience stores, inspirasyon mula sa mga sikat na tindahan sa Amerika. Noon pa man ay pangarap ko nang magkaroon ng negosyong bukas anumang oras para makatulong sa mga taong nangangailangan ng mabilis at maaasahang serbisyo.Hindi naging madali ang lahat.Maraming gabi ang halos hindi ako natutulog. Maraming meeting, maraming biyahe, at hindi mabilang na problema ang kinailangan kong harapin.Pero kakaiba ang pakiramdam kapag nakikita mong unti-unting natutupad ang mga pangarap mo.Pagod ako.Pero masaya.At higit sa lahat, kuntento.Isa sa pinakamagandang desisyon na ginawa ko ay ang pagtatalaga kay Rommel bilang isa sa mga pangunahi

Chapter 54Claudia’s POVPagkatapos ng funeral at cremation ni Tatay, nagdesisyon na lamang kami ni Van na dalhin ang kanyang abo sa Maynila. Doon namin ito ilalagay sa ipinagawa naming mausoleo, katabi ng kanyang ama. Pakiramdam ko iyon na ang pinakatamang lugar—isang tahanang walang hanggan para sa dalawang lalaking naging haligi ng aming mga pamilya.Tahimik ang buong biyahe namin.Walang gustong magsalita.Parang bawat salita ay may kasamang panibagong sakit na ayaw naming galawin.Nang makarating kami sa mausoleo, magkatabi naming inilapag ang dalawang urn sa harapan namin. Ilang sandali kaming nakatayo roon, walang imik.Napakabigat ng damdamin namin ni Van habang pinagmamasdan ang mga iyon.Dalawang urn.Dalawang ama.Dalawang taong minsang naging pinakamalakas na sandalan sa aming buhay.Naalala ko ang lahat ng sakripisyo ni Tatay para sa amin. Ang kanyang mga payo, ang kanyang mga sermon kapag may nagagawa akong mali, ang kanyang walang sawang pagsuporta sa bawat pangarap ko.

Chapter 56Claudia’s POV“Hello Ana, andyan ba si Judge Amores?”“Yes, Ma’am Claudia, may kausap lang pong mga tao ngayon. Mukhang seryoso po sila, Ma’am.”“Ah, ganoon ba? Kilala mo ba kung sino?”“Mga Montecillo po, Ma’am Claudia.”“Oh, sige. Pakisabi na lang sa kanya na tawagan ako agad sa store kapag tapos na siya ha.”“Sige po, Ma’am.”Pagkababa ko ng telepono ay napaisip ako.“Montecillo?”Parang ngayon ko lang narinig ang apelyidong iyon sa opisina ni Van. Karaniwan kasi, ang mga kliyente nila ay tungkol sa mga properties, hatian ng mana, tax disputes, at iba pang usaping pinansyal. Kilala ang pamilya Amores sa pagiging eksperto sa mga komplikadong kaso tungkol sa yaman at ari-arian.Kaya naman nagtaka ako.“Bagong kliyente kaya?”“O may malaking problema?”Hindi ko na masyadong inisip iyon dahil marami rin akong inaasikaso sa store. Ngunit hindi pa man lumilipas ang ilang minuto ay tumawag agad si Van.“Hello, honey.”“Honey, bakit ngayon ka lang sumagot? Kanina pa kita tinataw

Chapter 58Claudia’s POV“Mr. Former President, ngayong pong lumabas na ang katotohanan, ano po ang masasabi ninyo sa madlang mamamayan na nakatutok sa ₱10 Billion Scam na ito?” tanong ng isang reporter habang nakatutok sa kanya ang halos lahat ng kamera ng media.Tahimik munang tumingin si Van sa mga mamamahayag. Hindi siya nagmamadaling sumagot. Kilala ko ang asawa ko—kapag seryoso ang usapan, bawat salitang bibitawan niya ay pinag-iisipan niyang mabuti.Nang magsalita siya, kalmado ang kanyang tinig ngunit ramdam ang bigat ng bawat salita.“Huwag tayong basta-basta maniwala sa mga nakikita, naririnig, at sinasabi ng mga tao sa ating paligid. Ang ating mga paniniwala ay dapat nakabatay sa katotohanan at sa mga ebidensiyang nakalap. Huwag tayong humatol, dahil hindi pa tapos ang laban. Ang korte ang magdedesisyon kung ang isang tao ay inosente o may sala. Maniwala tayo sa hustisya ng ating bansa. Buhay ang katarungan.”Pagkatapos niyang magsalita ay nagsunod-sunod na naman ang tanong