Evil Minds

Chapter 60Claudia’s POV“Van, mamaya magkita tayo sa restaurant ha. Mag-bonding naman tayong pamilya,” nakangiting sabi ko habang inaayos ang kurbata niya. Maingat kong pinantay ang pagkakatali nito at pinahiran ng kaunting himulmol ang balikat ng kanyang coat.Napangiti siya habang pinagmamasdan ako.“Sure, sure, honey. I won't miss it.”“Huwag kang malalate.”“Opo, mahal ko,” sagot niya na tila isang masunuring bata.Napailing na lang ako. Kahit ilang taon na kaming mag-asawa, hindi pa rin nawawala ang pagiging sweet niya. Sa bawat umaga, para bang bagong kasal pa rin kami.“Gabriel, halika na! Mahuhuli na tayo!” sigaw ni Van.“Coming!”Napabuntong-hininga ako.“Talaga itong batang ito. Napakabagal kumilos kahit kailan,” pagrereklamo ko habang nakapamaywang.Makalipas ang ilang segundo ay lumabas na rin si Gabriel mula sa kanyang kuwarto.Pareho kaming natigilan ni Van.Pagkatapos ay sabay kaming nagtawanan.“Ano ba iyang hitsura mo, anak?” natatawang sabi ko. “Hindi ka na nga nag-

Tears

Chapter 61Claudia’s POVHalos gumuho ang mundo ko nang mag-critical si Van.Pakiramdam ko ay huminto ang pag-ikot ng oras sa mismong sandaling sinabi ng doktor ang kalagayan niya. Hindi ko na marinig nang malinaw ang mga sumunod niyang paliwanag. Ang tanging tumatak lang sa isip ko ay ang salitang critical.Isang salitang kayang wasakin ang buong pagkatao ng isang taong mahal na mahal ang nakahiga sa hospital bed.Hindi ko alam kung paano pa namin haharapin ang bawat araw kung sakaling hindi siya lumaban.Hindi ko kayang isipin ang buhay na wala siya.Mula nang ilipat siya sa ICU ay hindi ko siya iniwan kahit isang segundo. Nakaupo lang ako sa tabi niya, mahigpit na hawak ang malamig niyang kamay habang pinagmamasdan ang mga monitor na walang tigil sa pag-beep.Bawat tunog ng makina ay parang nagpapaalala sa akin na nakikipaglaban pa rin siya.Paminsan-minsan ay hinahaplos ko ang kanyang noo."Van..." mahina kong bulong. "Naririto lang ako. Huwag mo akong iiwan."Umaasa akong kahit w

Wake Up

Chapter 62Claudia’s POVHindi ko namalayang nakatulog ako.Nakasubsob ang ulo ko sa gilid ng kama kung saan nakahiga si Van. Hindi ko na maalala kung ilang gabi na akong halos walang maayos na tulog. Sa tuwing pipikit ako, natatakot akong baka paggising ko ay may masamang balitang naghihintay sa akin.Kaya kahit ilang beses akong pinilit nina Gabriel at ng mga doktor na magpahinga, hindi ko magawa.Gusto kong ako ang unang taong makita ni Van kapag nagising siya.Gusto kong marinig niya agad ang boses ko.At gusto kong malaman niyang hindi ko siya iniwan kahit isang segundo.Habang mahimbing akong nakatulog, bigla kong naramdaman ang isang marahang haplos sa buhok ko.Napakagaan.Napakapamilyar.Parang isang haplos na ilang linggo kong pinangarap na maramdaman muli.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.Malabo pa ang paningin ko sa una.Pero nang luminaw ang lahat...Nanlaki ang mga mata ko.“Hon…”Mahina ang boses.Halos pabulong.Pero sapat na iyon para mapuno ng pag-asa ang pus

Safe

Chapter 63Claudia’s POVIlang linggo matapos magkamalay si Van ay tuluyan na rin siyang pinayagang makauwi sa bahay.Napakalaking ginhawa ang balitang iyon para sa aming lahat.Ayon sa mga doktor, mabilis ang naging recovery niya. Wala na raw siyang agarang panganib at maaari na siyang magpagaling sa loob ng aming tahanan basta't tuloy-tuloy ang kanyang gamot, therapy, at regular check-up.Para bang muling nabuhay ang aming buong pamilya.Hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko habang pinagmamasdan siyang muli na nakangiti. Ilang linggo lang ang nakalipas ay halos mawalan na ako ng pag-asa. Ngayon, unti-unti na siyang bumabalik sa dating Vanruth Amores—ang lalaking matatag, matalino, at walang kinatatakutan.Alam kong hindi pa siya ganap na magaling.May mga pagkakataon pa ring sumasakit ang kanyang tagiliran at kailangan niyang magpahinga agad.Pero hindi mo iyon mapapansin kung pagmamasdan mo siya.Parang walang nangyaring trahedya.Parang walang bala na muntik nang kumitil sa ka

Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 64

Evil Minds

Tears

Wake Up

Safe