All Chapters of The Abandoned Wife's Bold Revenge Shocks the Billionaire CEO: Chapter 71 - Chapter 80

Kabanata 72“Stop talking nonsense,” malamig na sabi ni Dawen sa kabilang linya. “You better bring that one hundred million to me personally tonight. Kapag hindi, bukas nasa buong Manila na ang mga litrato mo.”Huminto ito sandali bago muling tumawa.“I’ll wait for you tonight.”At pagkatapos noon, pinatay na nito ang tawag.Nanatiling hawak ni Marian ang cellphone niya kahit tapos na ang usapan. Mahigpit ang pagkakahawak niya rito na para bang doon niya inilalabas ang galit at pagkasuklam na pilit niyang kinokontrol. Pakiramdam niya ay muli siyang ibinabalik sa madilim na bahagi ng buhay niya.‘Yung bahagi na matagal na niyang pilit nililibing.“Are you talking to your adoptive father?”Bigla siyang napalingon. Nakatayo si Arturo sa may pintuan ng kuwarto. Hindi niya napansing nakabalik na pala ito.Nakasuot pa rin ito ng white shirt na bahagyang nakabukas sa leeg, habang ang isang kamay ay nasa bulsa ng pantalon niya. Tahimik siyang nakatingin kay Marian, pero ramdam ang bigat ng tin

Kabanata 74 Hindi agad nag-angat ng tingin si Arturo mula sa dokumentong hawak niya. “Speak.” Tahimik ang buong opisina, pero mabigat ang atmosphere. Nakaupo si Arturo sa likod ng malaking mesa niya habang nakakunot ang noo, tila pilit pa ring inaalis sa isip ang naging pag-uusap nila ni Marian kanina. Huminga nang malalim si Secretary Max bago nagsalita. “Ten years ago, Dawen was imprisoned for child molestation, physical abuse, and attempted rape.” Biglang tumigil ang dulo ng fountain pen ni Arturo sa papel. Nanahimik ang buong opisina. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin. Parang hindi niya agad naintindihan ang narinig. “Ano’ng sabi mo?” Mababa ang boses niya. Delikado. Tumigas ang ekspresyon ni Secretary Max. “Madam was the victim.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Arturo. Napatayo siya mula sa upuan. “That person… was Marian?” Tumango si Secretary Max. “Yes, President.” Nagpatuloy ito matapos mag-atubili sandali. “Dawen is a pervert. A

Kabanata 76Isang malakas na punit ang narinig sa loob ng madilim na kuweba.Napasinghap si Marian nang marahas na hilahin ni Dawen ang kuwelyo ng suot niya. Bumungad agad ang maputi niyang balat sa malamig na hangin. Nanigas ang buong katawan niya habang unti-unting bumabalik ang bangungot na pilit niyang kinalimutan sa loob ng maraming taon.Parehong kuweba.Parehong amoy ng alak, pawis, at dumi.Parehong lalaki.Biglang naghalo ang nakaraan at kasalukuyan sa isip niya. Para siyang bumalik sa gabing iyon noong bata pa siya, nang idiin siya ni Dawen sa lupa habang umiiyak at nagsusumamo siyang tigilan siya. Noon, wala siyang kalaban-laban. Noon, wala siyang makapitan kundi ang pag-asang may darating para iligtas siya.At hanggang ngayon, ganoon pa rin.Parang may mabigat na bato sa dibdib niya habang pilit niyang itinataboy ang panic na unti-unting sumasakal sa kaniya. Nanginginig ang mga kamay niya. Humigpit ang kapit niya sa damuhan sa ilalim niya habang nakatitig sa madilim na kisa

Kabanata 78Iniabot ng landlady kay Arturo ang susi ng kwarto habang nakangiti pa rin ito.“Pogi, room 305 kayo.” Bahagya pa itong kumindat. “By the way, ‘yong mga nasa bedside table, chargeable ‘yon. Naka-list naman ang prices.”Tumango lang si Arturo bilang sagot bago niya hinawakan ang maleta nila at inakay si Marian paakyat.Tahimik na sumunod si Marian pero hindi mawala sa isip niya ang sinabi ng landlady.Pagkapasok nila sa elevator, hindi na niya napigilang magtanong.“Mr. Mendoza…”Napalingon si Arturo.“What?”Nag-aalangan si Marian na magsalita.“‘Yong sinabi ni Ate kanina… ano ‘yong chargeable?”Bahagyang napatingin si Arturo sa kaniya.Kitang-kita sa mukha ng babae ang inosenteng pagtataka. Malalaki ang mga mata nitong puno ng curiosity, na parang seryoso talaga itong walang ideya.Sandaling natahimik si Arturo. Pagkatapos ay diretsong umiwas siya ng tingin.“Nothing.”Hindi na siya nagpaliwanag pa.Mas lalo tuloy nagtaka si Marian.Bakit parang ang weird ng reaction nito?

Kabanata 80Kahit humina sandali ang ingay sa katabing kwarto, hindi rin iyon nagtagal.Makalipas lang ang ilang minuto, nagsimula na naman ang mga kaluskos. Mas malakas pa kaysa kanina. May tunog ng umuugong na kama, kasabay ng pinipigilang ungol ng babae at mababang halakhak ng lalaki.Sa maliit na guesthouse na iyon, halos walang silbi ang soundproofing. At sa ganoong klase ng katahimikan sa gabi, lalong malinaw ang bawat tunog.Tahimik na nakahiga si Arturo habang nakapikit. Pero imposibleng makatulog siya.Mahigpit ang pagkakasara ng mga mata niya habang pilit binabalewala ang ingay sa kabilang kwarto. Ngunit habang tumatagal, mas lalong nagiging restless ang katawan niya.Mainit ang hangin sa loob ng silid. At mas lalo pang nakakagulo sa isip niya ang presensya ni Marian sa tabi niya.Naamoy niya ang mahina at matamis na scent nito. Ramdam din niya ang init ng maliit nitong katawan kahit hindi naman sila magkadikit.Hindi niya napigilang maalala ang gabing nasa master bedroom sil