Chapter 111:

Ang lobby ng Vladefiero ay parang arena ng mga leon. Ang Chairman ay mukhang sasabog na sa galit habang si Zian ay nakatayo lang, walang emosyon, habang si Zion ay patuloy sa paglalabas ng mga dokumento.“These are the medical records,” giit ni Zion. “Signed by doctors who treated him years ago.”“Are you done, brother?” boses ni Zian. Ang boses niya ay mababa, paos, at nakakamatay. “Are you done embarrassing yourself?”“Embarrassing? I'm exposing the truth!” sigaw ni Zion.“Cyra, tell them again! Tell them kung ano ang pinagawa ni Dr. Sarmiento sa iyo bilang bahagi ng treatment sa impotent na lalaking ito!”Humarap si Cyra sa mic, pero bago pa siya makapagsalita, isang malakas na tunog ng stilettos ang bumasag sa tensyon.Nilingon ng lahat ang main staircase.Bumaba ako. Suot ko ang pinakamahal na cocktail, pula, hapit, at may slit sa binti. Ang buhok ko ay nakalugay, ang lipstick ko ay kasing-pula ng dugo.Zian froze. Ang kaniyang mga mata ay sumunod sa bawat hakbang ko.Nakita ko a

Chapter 112:

Ang kadiliman ay dahan-dahang napalitan ng nakakapasong liwanag at mahinang tunog ng mga makina.Pilit kong iminulat ang aking mga mata.Mabigat ang mga talukap ko.Ang unang pumasok sa aking pandama ay ang malamig na hangin at ang pamilyar na amoy ng antiseptic.Ospital.Iginalaw ko ng bahagya ang aking mga daliri.Naramdaman ko ang isang malaki at magaspang na kamay na mahigpit na nakabalot sa kamay ko. Mainit iyon, at medyo mahigpit animo’y ayaw akong pakawalan.Dahan-dahan kong inilipat ang paningin ko sa gilid ng kama.Parang huminto ang pagtibok ng puso ko sa nakita ko.Si Zian.Nakasubsob ang mukha sa gilid ng kama ko. Ang kaniyang malapad na balikat ay bahagyang nanginginig.Ang pormal niyang suit na suot pa kanina sa press conference ay gusot-gusot na, at ang kaniyang necktie ay maluwag na nakasabit sa kaniyang leeg.“Z-Zian...” paos at mahinang tawag ko.Mabilis siyang nag-angat ng tingin.Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga mata niya, na palaging nagliliyab sa awtoridad at pagn

Chapter 113:

“I’m going to be a father. I... we are actually having a child, Hyacinth.”Napahagulhol ako, hindi ko alam kung an oba talaga ang nararamdaman ko nang mga oras na ito. Ang bawat salita niya ay tumagos sa mismong kaluluwa ko.Ito ang pinakamalaking patunay. Hindi na siya impotent. Gumaling na siya nang tuluyan, at ako… ang magbibigay sa kaniya ng anak na pinapangarap niya.“Z-Zian...” Naiyak na rin ako habang ginugulo ko ang buhok niya. “B-buntis ako...”Inangat niya ang mukha niya. Mapupula pa rin ang kan’yang mga mata, pero ang ngiti sa kaniyang mga labi ay ang pinakamaganda at pinakamasayang ngiti na nakita ko sa buong buhay ko.Tumayo siya at walang sabi-sabing niyakap ako nang sobrang higpit, tila natatakot na baka isang panaginip lang ang lahat ng ito.“I love you,” madiin, direkta, at walang pag-aalinlangang bulong niya sa tainga ko. “I love you, Hyacinth. And I will protect you and our baby with everything I have.”Hindi na ako nakasagot. Ibinaon ko ang mukha ko sa leeg niya a

Chapter 114:

Napasinghap ako.Real wedding.Ang mga salitang iyon ay paulit-ulit na umalingawngaw sa loob ng tahimik na VIP room.Tila may mainit na boltahe ng kuryente na dumaloy mula sa aking mga ugat patungo sa aking puso.Tinitigan ko si Zian.Hindi siya nagbibiro! Alam kong hindi siya nagbibiro.Walang bahid ng pag-aalinlangan ang mga mata niya.Punong-puno iyon ng awtoridad at isang malalim na pag-aangkin na nagpapanginig sa aking mga tuhod kahit nakahiga ako.“A real wedding,” pag-uulit ng Chairman. Tumango ang matanda, pormal na inaayos ang kaniyang tungkod.“Make it the grandest wedding of the decade. The Vladefiero name has been dragged through the mud today by that bastard Zion. A wedding and a legitimate heir will wipe all of that away.”“It’s already done, Dad,” malamig na tugon ni Zian. Ang kaniyang boses ay tila bakal na hindi kayang baluktutin. “I will handle everything from here. You can return to the main estate.”Tumango ang Chairman. Bago ito tuluyang tumalikod, muli itong lumi

Chapter 115:

Mahal ko siya.Oh God. Mahal ko na nga ang pasyente ko.Nang ihiwalay niya ang kaniyang mga labi, pareho kaming naghahabol ng hininga.Tinitigan niya ako. Ang kaniyang hinlalaki ay marahang pinunasan ang basa sa aking ibabang labi.“You’re mine, Hyacinth,” deklarasyon niya. “Walang kontrata. Walang deal. Walang therapy. Mula ngayon, magiging asawa kita. At sisiguraduhin kong walang sinumang demonyo ang makakalapit sa inyo ng anak ko.”Kinabukasan, nai-discharge ako mula sa ospital.Hindi parin ako makapaniwalang buntis ako!Nabuntis ako ng pasyente kong may Erectile Dysfunction!At ngayon, kakaibang pag-iingat lang ang ginawa ng mga doktor dahil sa kasaysayan ng pamilya Vladefiero, at siyempre, dahil na rin sa nagbabantang aura ni Zian na parang handang pumatay kung may mangyari sa aming masama.Nang makarating kami sa penthouse, agad akong sinalubong ng nakakabinging katahimikan ng lugar.Ngunit hindi na ito ang malamig at malungkot na penthouse na una kong kinagisnan noong una akong

Chapter 116:

“Paano si Cyra?”Nag-igting ang panga ni Zian nang marinig ang pangalan ng babaeng iyon.“Marco took care of her. Binigyan na rin siya ng restraining order. Kung susubukan niyang lumapit sa'yo o magsalita sa media, she will rot in jail for corporate espionage and defamation.”Wala nang magtatangkang sirain siya… o sirain ang buhay na binubuo namin.Hanggang ngayon ay hindi ko parin lubos maisip na talagang magiging totoo ang kontratang napagkasunduan namin… ang tanging plano ko lang ay pagalingin siya, umalis at magpakalayo.Pero ngayon…Hindi ko alam kung kaya ko pa bang umalis… o papayagan niya ba akong umalis.Dahil sa totoo lang, wala ng pumipigil saking mahalin ang pasyente ko. Ang ama ng buhay sa sinapupunanan ko.Ipinatong ko ang aking ulo sa kaniyang balikat.Naramdaman ko ang pag-ikot ng kaniyang braso sa aking bewang, mahigpit akong kinukulong sa kaniyang init.“Are you okay?” malambing na bulong niya sa aking buhok bago iyon hinalikan.“Hmm,” tumango ako. “Pakiramdam ko, na