สายฝนปรอยๆ ด้านนอกหน้าต่างไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในโซนพักอาศัยส่วนตัวของร้าน TIME TO BAKE เย็นลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน อุณหภูมิมันกลับร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ที่พวกเขาจัดการอาหารมื้อค่ำกันเสร็จหลังจากบะหมี่แห้งต้มยำชามโตหมดเกลี้ยง มนต์วธูก็รับหน้าที่เป็นลูกมือช่วยคุณเชฟล้างจานชามและทำความสะอาดครัว R&D อย่างแข็งขัน ภาพของคนสองคนที่ยืนเบียดกันอยู่หน้าซิงก์ล้างจาน ผลัดกันส่งฟองน้ำและล้างน้ำเปล่า มันดูเป็นธรรมชาติและอบอุ่นราวกับคู่สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานปีแต่ความอบอุ่นแบบครอบครัวนั้น อยู่ได้ไม่ถึงสิบนาทีหรอก...เมื่อจานใบสุดท้ายถูกคว่ำลงบนชั้นพัก วันนับร้อยก็ดึงผ้าขนหนูมาเช็ดมือจนแห้งสนิท ชายหนุ่มไม่ได้เดินกลับไปที่หน้าร้าน แต่เขากลับหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวที่กำลังยืนล้างมืออยู่สัญชาตญาณความอันตรายบางอย่าง ทำเอามนต์วธูถึงกับขนลุกซู่ หญิงสาวหันไปมอง ก่อนจะพบกับนัยน์ตาสีนิลที่ทอประกายวาวโรจน์ราวกับหมาป่าที่จ้องตะครุบเหยื่อ"พะ... พี่ไทม์ มองอะไรคะ ครัวสะอาดเนียบแล้วนะ" เธอถามเสียงสั่น ถอยหลังไปชิดขอบซิงก์โดยอัตโนมัติ"ครัวน่ะ สะอาดแล้วครับ..."เสียงทุ้มต่ำ
Read More
Se connecter
