All Chapters of คลั่งรักยัยคู่หมั้นนายมาเฟีย: Chapter 101 - Chapter 110

เขาตอบหน้าตาย โดยไม่สนซักนิดว่าเอิงเอยเเละเพื่อนจยิ้มเเก้มปริกันขนาดไหน "เพื่อนเรามาเเล้วงั้นพี่กลับก่อนนะครับ ไว้ตอนเย็นจะมารับนะ " คนตัวสุงยืนขึ้นเเล้วก้มลงหอมหัวน้องเบาๆ โชว์ความหวานซักหน่อย "อ๊าย.. พ่อไมโครเวฟของอีเอยมันจึ้ง " พราวฟ้ากรี๊ดกร๊าดเบาาๆ ให้กับความคลั่งรักของมาเฟียหนุ่มเเฟนขอเพื่อนสาว พอดีกันพี่เเกก็โชว์หวานไปหนึ่งกรุป "เเกจะกรี้ดทำไมยัยฟ้า หาเเฟนเข้าซักคนดี่" ของขวัญส่ายฟหหัวให้เพื่อนอย่างเอือมระอา "ป้ะ ไปรวมกันได้เเล้ว เดี๋ยวสายอีก" เอิงเอยเอ่ยช่วนเพื่อนสาวที่ทั้งสองไปรวมเพื่อทำกิจกรรมรับน้องกันส่วนร่างสูงที่เดินออกมาจากตัวอาคารได้ไม่ไกลเขาก้เจอกับนักศึกษาสาวคนนึงมายืนขวางเอาไว้ "อ้ะ พี่คะ พอดีเห็นพี่มาส่งรุ่นน้องที่คณะอะคะ พี่หล่อมาก สนใจมาเป็นพาร์ทเนอร์กับเรามั้ยคะ?" หญิงสาวยื่นมือถือส่งให้เขาหวังจะได้เเลกเบอร์เเลกไลน์กัน วายุมองดูนตรงหน้าด้วยสายตาที่น่ากลัว "ขอโทษครับ ผมมีเเฟนเล้ว เเละผมก็รักเขามากด้วย " เขาปฎิเสธเเบบสุภาพเเม้ว่าในใจจะรุ้สึกขยะขเเยงผู้หญิงเเบบนี้มากๆก็ตาม เเต่เพราะที่นี่คือที่สารธารณะ เเละเขาเอิงก็เเมนพอที่จะไม่ทำร้ายผุ้หญิง

จริงสินะ เขาควรคิดให้มันรอบคอบกว่านี้ "อืม. งั้นกุไปรับเอิงเอยก่อนบ่ายสามเล้ว เดี๋ยวค่อยหาทางบอกเธอ "เเต่สุดท้ายเเล้วก้คิดหนักมาตลอดทางที่ขับรถมายังมหาลัยของเอิงเอย " บอกหรือไม่บอกดีวะ? " ร่างสุงที่นั่งหลังพวงมาลัยรถเมอซิเดสเบนซ์ตบลงบนพวงมาลัยอย่างคนคิดหนัก จนขับมาถึงหน้าคณะบัญชีที่คนตัวเล็กของเขาเรียนอยู่ เเละผุ้หญิงคนนั้นก็เรียนที่นี่ด้วยเช่นกัน ปึ่ก !!วายุลงจากรถเเล้วปิดประตูเบาๆ ลงมานั่งคอยเอิงเอยไกล้ๆที่เดิมที่เขาจอดส่งเธอเมื่อเช้า ก่อนจะส่งเเชตไปบอกเธอว่าเขามารอที่เดิม PART: เอิงเอย บ่ายสามโมงครึ่งเเล้วรุ่นพี่ก็ปล่อยรุ่นน้องปีหนึ่งทยอยกลับบ้าน เพราะหมดเวลารับน้องของวันนี้เเล้ว เธอหยิบมือถือขึ้นมาอ่าน เห็นเเชตที่เขาส่งมาเมื่อห้านาทีที่เเล้วว่ารออยุ่ที่เดิม คงจะเป็นที่จอดส่งเธอเมื่อเช้าสินะ เอิงเอยของขวัญเเละพราวฟ้า จึงเดอนมาด้วยกัน "ยัยฟ้าฉันกลับด้วยสิ วันนี้พี่ชายฉันติดประชุมอะ " ของขวัญบอกกับเพื่อนสาว "เเล้วเเกอะเอิงเอย พี่วายุมารับเหรอ?" พราวฟ้าถามเธอบ้าง "อื้อ. พี่วายุทักมาบอกำเเล้วอะ ว่าคอยอยุ่เเถวลานจอดรถที่เดิมเมื่อเช้า " อ้ะ.. พอดีเลย รถฉันก็จอด

เอิงเอยตกใจมากกับสิ่งที่เธอได้ยินจากปากรุ่นพี่สาว เพราะเธอมั่นใจมากว่าตัวเองไมเคยไปมีเรื่องกับใครทั้งนั้น "เเต่..เอิงไม่เคยไปทำอะไรให้พี่นะ " เธอเอ่ยออ่กมาด้วยน้ำเสียงสั่นเท่า กล้าๆกลัวๆ " ใช่.. เธอไม่เคยทำอะไรให้ฉัน.." แอบเปิ้ลเอ่ยอย่างเยือกเย็น "เเกไม่เคยทำหรอเอิงเอย เเต่เเฟนเเกอะมันทำ" " ..พี่วายุหรอ ?? เขาไปทำให้อะไรให้พี่คะ " "ทำเเน่ เเต่ยังไม่ถึงเวลาที่เเกต้องรุ้ตอนนี้หรอก เดินออกไปกับฉันเเล้วอย่าตุกติก " เเอปเปิ้ลลดมีดลง มาจี้ที่ข้างหลังของเอิงเอยเเล้วใช้กระเป๋าใบใหญ๋ของเธอเเทน เดินออกมาถึงข้างหน้าห้องน้ำเธอเห็นคริสพอดี ก็เลยส่งสายตาให้ช่วย ด้านคริสเองเห้เมียของเจ้านายเขาเดินออกมากับเป้าหมายก็เข้าใจทันทีเลยว่า เธอพลาดท่าให้อีกฝ่ายเเล้ว เขาขยิบตาให้เธอเล่นตามน้ำไปก่อน ก่อนจะให้ลูกน้องสองคนไปตามเจ้านายหนุ่มที่นั่งอยุ่ที่ร้านชาบู ส่วนเขาก็จะตามเธอกับเเอปเปิ้ลไปเอง "อย่ามาตุกติกนะนั่งเด็กบ้า ฉันเห็นนะเเกมองตาผุ้ชายคนนั้นคิดจะขอความช่วยเหรอ? อยากเป็นผีเฝ้าห้างรึไง ?" เเอปเปิ้ลขู่เธอ ทำให้เอิงเอยจำใจต้องเดิ้นออกไปกับเธอ ออกมาข้างนอก บนิเวณลานจอดรถชั้นวีไอพีขอ

วายุขับรถออกจากโกดังโดยไม่ได้สนใจเรื่องของเเอปเปิ้ลเเม้เเต่น้อย เขาขับมุ่งตรงไปร้านขนมที่คนตัวเล็กชอบทานซึ่งอยู่ไกลพอสมควร เกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะมาถึง หวังว่าทาร์ตรวมผลไม้ที่เอิงเอยชอบคงยังไม่หมดนะ เขาลงจากรถเเล้วรีบก้าวเข้ามาในร้าน ร่างสูงใหญ่ของเขาในชุดสบายๆ ยืนอยุ่หน้าเคาน์เตอร์ร้าาน ท่ามกลางสายตาคนในร้านที่มองมาที่เขา มาเฟียหนุ่มที่สูงหล่อ ผิวขาว เสปคสาวๆหลายๆคน "สวัสดีคะ ลูกค้ารับอะไรดีคะ " "ผมเหมาทาร์ตผลไม้ทั้งหมด ใส่กล่องกลับบ้าน " เขาเอ่ยขึ้นมา ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เพราะไม่ชอบที่สาวๆมองเขา "ได้คะ ทาร์ตผลไม้ตอนนี้มี 20ชิ้น รับหมดเลยะนะคะ " พนักงานสาวทวนออเดอร์อีกครั้ง วายุพยักหน้า "ทั้งหมด 1200บาทคะ " เขาคว้าเเบงค์พันสองใบขึ้นมาจ่าย เเล้วรอรับเงินทอน "ลูกค้านั่งรอใส่กล่องซักครู่นะคะ " เขาเดินไปหาโต้ะนั่งไม่ไกล พลางกดโทรศัพท์หาเอิงเอยเพื่อที่จะถามว่า เธอเป็นยังไงบ้างเเละอยากกทานอะไรเพิ่มอีกไหม ? เรียกสายได้ไม่นานเอิงเอยกดรับสายของเขาทันที ราวกับเธอรอสาของเขาอยู่อย่างงั้นเเหละ "คะ พี่วายุมีอะไรหรอคะ " เสียงหวานเจี้อยเเจ้วลอดมาทางสาย "เปล่า

มาเฟียฟหนุ่มจับล้อคเอวบางเเน่น เเล้วกระเเทกตัวตนใหญ่ เเรงๆจนร่างของเอิงเอยสั่นคลอนไปตามเเรงกระเเทกของเขา "อ๊าา... อ๊าา.. พี่วายุเอาเอิงเเรงไปเเล้วคะ อื้อ.. เสียวจนจะเเตกเเล้ว " คนตัวเล็กหวีดร้องด้วยความเสียวซ่าน ที่คนพี่จัดหนักให้เธอ เธอเสร้จสมได้เยอะมากครั้งนี้ เช่นเดียวกับวายุ ที่ปลดปล่อยน้ำรักมาเต็มร่องสาวขาวเนียนของเมียเด็ก อ่าส์ อ่าส์.. "อีกรอบไหวไหมครับบตัวเล็ก ""อื้อ.. ไหวคะ เเต่ไปที่ห้องเราได้ไหมคะ กลัวลูกน้องพี่เข้ามาเห็นเอิงอายนะ " เสียงหวานเอ่ยออกมา น้ำเสียงปนความหอบเหนื่อยจากการร่วมรักกับเขาเมื่อครู่ "งั้นพี่อุ้มไปครับ รีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยเถอะ "เขาเอ่ย .. เพราะเขาเองก้รรีบใส่เสื้อผ้าเช่นกัน ก่อนออกจากห้องวายุเอากระดาษชำระเช็ดคราบน้ำรักบนโซฟาเรียบร้อย ไม่ให้เหลือร่องรอย ให้ลูกน้องเห็น "เหนื่อยจังเลย คะ "เอิงเอยเอ่ยขึ้นมาในขณะที่วายุกำลังเเบกร่างอยุ่บนหลังกว้าง "เหนื่อยอะไรหื้ม.. "ฌเขาหันมาถามเธอกลับ "เอากับพี่วายุไงคะ เอิงเหนื่อยมากเลย ""เราครางอย่างเดียวเหนื่อยเเล้วหรอครับ พี่คนกระเเทกเรายังไม่เหนื่อยเลย นะ