All Chapters of คลั่งรักยัยคู่หมั้นนายมาเฟีย: Chapter 121 - Chapter 129

ร่างเล็กที่เหนื่อยหอบจนหมดเเรงที่จะทำอะไรต่อ ได้เเต่นั่งซบอยู่บนอกเเกร่งของคนพี่ ที่ขอนั่งทำงานต่ออีกซักหน่อย เพราะไหนๆก็เข้ามาที่นี่เเล้ว ไม่อยากให้ลูกน้องดูเเคลนว่าเขาเป็นคนไม่เอาไหนได้ ช่วงบนของเอิงเอยถูกคลุมด้วยเสื้อโคชตัวเดิมเพื่อบดบังรอยรักจากสายตาของลูกน้งบางคนที่ต้องเข้ามาพูดคุยเรื่องงานกับเขา จนเธอเผลอกลับไปเพราะความเหนื่อย จนเกือบได้เวลาที่คาสิโนเเห่งนี้ต้องปิดร่างสูงลุกขึ้น อุ้มร่างเล็กของเอิงเอยไปปที่รถอยากเพื่อกลับไปพักผ่อนกันต่อที่คฤหาสน์หลังเดิม .. อื้อ....หนาวจัง เสียงเธอพึมพำออกมาเนื่องจากอากาศที่อังกฤษช่วงลางคืนจะมีหิมะตกเยอะกว่าปกติ ทำให้คนที่มาจากจต่างถิ่นเเบบเธอคงรุ้สึกหนาวเกินไป เขากระชับอ้อมเเขบให้เเน่นเเละอุ่นขึ้นใช้รีโมตปรับฮีตเตอร์ให้อุณภูมิลดลง จนอุ่น เเล้วก็นอนหลับไปด้วยควมเหนื่อยล้าเช่นกัน จนถึงเช้าวันใหม่วายุที่ตื่นก่อนเเล้วเพราะนิสัยของมาเฟีย ไม่นอนตื่นสาย เพียงเเต่เขาไม่ลุกขึ้นไปไหน กำลังมองเมียเด็กคนสวยของเขาอยู่ต่างหาก ปลายนิ้วยาวเขี่ยปอบผมสีน้ำตาลเบาๆออกจากเเก้มสวย จนเธอรู้สึกตัวตื่น . อือ... "เช้าเเล้วหรอคะ ? หนาวจังเลย " ดวงตาส

"เเล้วงานเลี้ยงของพี่มีตรีมไหมคะ? หรือว่าใส่ชุดอะไรก็ได้" ที่เธอถามเพราะไม่งั้นคงเเต่งตัวหลุดตรีมหรือไม่ไม่เข้าพวกอีกเเน่ๆ "มีครับ ปกติจะใส่สีเเดงหรือสีเขียวทุกปี เเต่ปีนี้มีเเต่งคอสเพลย์เกี่ยวกับวันคริสมาสด้วย เราอยากเเต่งเป็นอะไรครับ พี่ให้คนหาชุดมาให้ " อืม..."อยากเป็นเเซนดี้คะ ได้ไหมคะ ?" "ได้ครับ งั้นพี่ก็จะเป็นซานต้า คู่กับเเซนนดี้คนสวยละกัน" "หือ..เเล้วเเบบนี้ใครจะชนะละคะ? เอิงอยากลงประกวดกับเขาด้วยนะ" "ทำไมต้องประกวด ?" "เเล้วทำไมพี่ชอบห้ามจังเลยคะ" "เราเเต่งตัวสวยๆนั่งดูเฉยๆกับพี่ก็พอเเล้วครับ " -_- (หน้าของเอิงเอย) เธอไม่เข้าใจทำไมพี่วายุต้องห้ามด้วย เเค่ประกวดชุดเเข่งกับลูกน้องของเขา มันจะอะไรกันขนาดนั้น "นะครับ .. ฟังพี่นะเด็กดี วันนี้มีอะไรให้เราทำอีกเยอะ" "ก็ได้คะ?เอิงยอมก็ได้ เเต่คืนนี้เรางดเรื่องอย่างว่ากันนะคะ เพราะพี่ขัดใจเอิง" "โอเค งดก็ได้ครับ " คนตัวสูงตกลง ทันที่รถขับเข้ามาในเขตรังมาเฟีย เอิงเอยก็ต้องตาลุกวาวอีกครั้งเพราะ ที่เเห่งนี้ถูกตกเเต่งไปด้วยสัญลักษณ์ของวันคริสมาส ไปจนทั่วบริเวณ ไม่เว้นเเม่กระทั่งบนตึก เเละยังมีต้นสนขนาดใหญ่ที่วางอย

สองสามวันมานี้เอิงเอยเเละวายุยังคงอยู่ที่ลอนดอน เพราะเขายังคงไม่เสร็จธุระเลย คืนนี้เป็นวันที่ 31ธันวาเเล้ว พี่วายุของเธอยังพาเธอไปออกงานเลี้ยงที่สถานทูตอยู่เลย จนงานเลี้ยงจบลง ระหว่างทางกลับมาคฤหาสน์ มีผู้คนมากมายออกมายืนรอเฉลิมฉลองปีใหม่กันที่ลานกว้างหน้าหอนาฬิกาบิ้กเบน เอิงเอยเองก็อยากเเวะที่นี่บ้าง เธออยากสัมผัสบรรยากาศปีใหม่ที่นี่อีกซักครั้ง เเต่ไม่กล้าขอให้เขาเเวะ จึงได้เเต่นั่งทำหน้าเงียบๆ ไว้ มองไปตลอดทาง จนถึงคฤหาสน์ ส่วนวายุเขารู้ว่าเธออยากเเวะที้นั่น เเต่ เขาอยากพาเธอกลับไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยก่อน เพราะเธออยู่ในชุดราตรียาว รองเท้าสูงปรี้ด ถ้าให้ไปยืนรอเวลาเที่ยงคืนคงจะหนาวเเละปวดข้อเท้ามากเเน่ๆ เขาตั้งใจจะพาเธออกมากันเเค่สองคน ทันทีที่รถจอดลง เรื่องยนต์ดับสนิท เอิงเอยพยายามทำตัวปกติ เดินขึ้นไปข้างบนกับเขา จนถึงห้องนอนของวายุ เธอเดินตรงเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลาที่นี่เพิ่งจะสี่ทุ่ม เเต่ถึงเธอไม่ง่วงก็อยากนอนมากกว่าอยากลงไปฉลองกับญาติๆ เเละของเขาด้านล่าง สำลีเเฝ่นบางถูหยิบขึ้นมาพร้อมกับคลีนซิ่ง เธอจะล้างหน้าที่ช่างเเต่งออกก่อนไปอาบน้ำ เเต่.. "รีบล้างทำไมครับ " เสี

เวลาผ่านไปเพียงสัปดาห์กว่าๆ แต่สำหรับมาเฟียหนุ่มอย่างวายุ มันยาวนานราวกับเป็นปี และแล้ววันที่เขารอคอยมากที่สุดในชีวิตก็มาถึง... วันมงคลสมรสระหว่างวายุและเอิงเอยแสงแดดอ่อนๆพิธีเช้าถูกจัดขึ้นี่บ้านของเอิงเอย บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นของสองตระกูลใหญ่ เเขกเหรื่อมากมากพอสมควร ในห้องแต่งตัวฝั่งเจ้าสาว..."ตื่นเต้นเหรอยัยเอิง. . มือเย็นเชียว" พราวฟ้าพื่อนสาวคนสนิททักขึ้น ขณะช่วยปรับแต่งจับจีบผ้านุ่งชุดไทยศิวาลัยสีทองโบราณปักดิ้นทองคำแท้ให้กับเอิงเอย"ตื่นเต้นสิพราวมันเร็วมากเลยนะ อาทิตย์ก่อนยังอยู่ลอนดอนอยู่เลย วันนี้กลายเป็นเจ้าสาวแล้ว" เอิงเอยส่องกระจกมองตัวเองในชุดไทยตระการตา ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มอย่างงดงามจนละสายตาไม่ได้"โอ๊ยแก... พี่วายุเขาหลงแกจะตาย ไม่เร็วหรอกเนี่ย ป่านนี้ขบวนขันหมากโห่ฮิ้วไปสามบ้านแปดบ้านแล้วมั้ง"ของขวั เพื่อนสาวสายลุยอีกคนหัวเราะร่า พร้อมกับถือสายกั้นประตูเงินประตูทองเดินเข้ามาในห้อง "พร้อมนะเพื่อนรัก วันนี้ฉันกับพราวจะรีดซองประตูเงินประตูทองจากแก๊งมาเฟียให้กรามค้างไปเลย "เสียงโห่ขันหมากดังขึ้นที่ด้านล่าง นำโดย ไฟ และมาร์ตินสองเพื่อนสนิทของวายุที่วัน