All Chapters of หงส์ขย่มมังกร 3P: Chapter 151 - Chapter 160

บทรักของเควิลทำให้วันเวลาที่ได้อยู่กับเขาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สองวันสองคืนที่ทั้งคู่ใช้เวลาเสพสุขด้วยกันทำให้นาชาที่พยายามหักห้ามใจตัวเองเป็นอย่างยิ่งทุกครั้งที่ได้สัมผัสเขาทำให้นาชามีความสุขอย่างประหลาดนอกจากเซ็กส์แล้วยังมีความล้ำลึกซาบซ่านในใจที่นาชาไม่สามารถบอกเขาไปได้เหมือนว่าตัวเองจะตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง กระทั่งเขาพาเธอกลับบ้านและหายหน้าไปได้สองสามวันแล้ว เขาไม่บอกกระทั่งว่าจะไปไหนและนาชาก็ไม่กล้าถามเขาหญิงสาวหยิบหวีขึ้นมาแล้วหวีผมช้า ๆ สองคืนที่อยู่กับเขาเธอมีความสุขจนแทบสำลัก แต่วันนี้กลับนั่งเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่ในห้องเพียงลำพังคนเดียวคนคนนั้นหายไปราวกับว่าไม่เคยมีความเกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อยเสียงข้อความเข้ามานาชารีบเดินมาหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงดูด้วยความตื่นเต้น เผื่อเป็นเควิลที่จะคิดถึงเธอบ้างไลน์มา แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครนาชาก็ได้แต่ถอนหายใจ หญิงสาวเอนตัวลงนอนแล้วกดโทรหากุ๊กไก่ด้วยความอ่อนล้า"ว่าไงแก""ทำไมเสียงเป็นแบบนี้วะ""เสียงยังไง" นาชาถามเพื่อนเนือยๆ"ก็เสียงแบบนี้ไง เหมือนเบื่อเหมือนเซ็งทำไมหายไปกับผู้ชายสองวันสองคืนติดใจเขาล่ะสิ หล่อขนาดนั้นไม่ติดใจก็แป

ในงานเลี้ยงคืนนี้นาชาควงแขนเควิลออกงานด้วยใบหน้ายิ้มระรื่น นาชารู้มาจากป้าเอ็มมี่ว่าเควิลเป็นประธานบริหารบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่เกี่ยวกับพวกกองทุน การเงิน และหุ้น แห่งหนึ่งเธอไม่ได้อยู่ในแวดวงนี้จึงไม่ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไหร่ แต่จากการที่เธออยู่ในงานนี้ทำให้นาชาได้รับรู้ถึงสังคมอีกระดับชั้นที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เควิลคนนี้เป็นมหาเศรษฐีหมื่นล้านตัวจริงมิน่าเล่าเขาถึงได้ยอมจ่ายเงินล้านซื้อความบริสุทธิ์ของเธอเลยไม่เสียดายเลยแม้แต่น้อย แค่นั่งเล่นอยู่หน้าจอไม่กี่วินาทีเขาก็สามารถทำเงินสิบล้านร้อยล้านได้แล้วกระทั่งผู้ที่มาเปิดงานในวันนี้ยังเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงการคลังซึ่งควงคู่มาพร้อมกับลูกสาวที่มีดีกรีเป็นรองประธานบริษัทเงินทุนแห่งหนึ่งเช่นกัน เพราะแบบนี้เควิลถึงอยากได้แฟนตัวปลอมมาแสดงให้ผู้หญิงคนนั้นได้เห็นผู้หญิงคนนั้นเป็นคนมีระดับถึงเธอจะชอบเควิลขนาดไหนแต่เมื่อเห็นว่าเควิลมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วอีกทั้งยังดูรักและหวงนาชาเป็นอย่างมาก เธอก็ดูจะยอมถอยแต่โดยดี"ความจริงพี่ไม่อยากพานาชามาเลยค่ะ""ทำไมคะถ้าไม่พามาแผนของพี่ก็ไม่สำเร็จนะคะ นาชารู้ว่าสายตาของคุณคนนั้นที่มองพี่น่ะดู

วันต่อมานาชารู้ว่าเควิลเลื่อนไฟล์บินไปอังกฤษโดยไม่มีกำหนดเพื่อดูแลเธอรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก วันนี้ยัยกุ๊กไก่หอบกระเช้ามาเยี่ยมนาชาถึงบ้าน ยิ่งเห็นเควิลใกล้ ๆ ยัยกุ๊กไก่ยิ่งดี๊ด๊าและชื่นชอบในความหล่อของเขาตอนนี้เหมือนเธอจะไม่ค่อยเจ็บแล้วแต่เพราะเพื่อนอย่างยัยกุ๊กไก่บอกว่าห้ามหายเพื่ออ้อนผู้ชายให้เขาดูแล นาชาจึงสำออยแกล้งเจ็บขาต่อและเควิลก็ดูแลเธออย่างดีจริงๆกระทั่งเขาออกไปจากห้อง ให้สองสาวได้คุยกันอย่างเต็มที่ ยัยกุ๊กไก่ก็หัวเราะอย่างสนุกสนานที่เห็นว่าเพื่อนรักมีผู้ชายหล่อ ๆ มาคอยดูแล"เขาดีขนาดนี้มองแกตาเชื่อมขนาดนั้นแกยังจะบอกว่าเขาไม่ได้รักเหรอ""ฉันไม่อยากเข้าข้างตัวเองว่ะ""ทำไมวะ""ก็เขาเป็นคนตาหวานอยู่แล้วนี่แก มองใครก็หวานไปหมดขนาดมองแม่บ้านยังหวานเชื่อมเลยฉันเลยไม่กล้าคิดไปไกล""เออว่ะ คนห่าอะไรตาหวานขนาดนั้นวะ เมื่อกี้มองฉันก็ทำเอาฉันเคลิ้มเลยเกือบคิดว่าเขาชอบฉันแล้วสิ""นั่นน่ะสิแกอย่าว่าแต่คนเลย เขามองถังขยะยังตาเชื่อมจะให้ฉันคิดอะไร ปกติเขาก็ดูแลเทคแคร์ดีแต่ปากเขาก็บอกไม่คิดอะไร ยังมาบอกว่าเป็นการสร้างความทรงจำก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีก แกจะให้ฉันทำยังไง""แกก็สารภาพเลยสิ

เช้าวันนี้หลังจากที่เควิลกลับไปแล้ว กุ๊กไก่และลูกเกดเป็นคนมารับนาชาตั้งแต่เช้าตรู่กุ๊กไก่กับลูกเกดต่างก็ตกใจที่รู้ว่าเควิลกำลังจะเดินทางกลับวันนี้แล้ว“อะไรนะ เขาจะไปวันนี้”“อื้อ ฉันถึงเสียใจอยู่นี่ไง”“บ้าไปแล้ว แล้วแกได้สารภาพรักหรือเปล่า”นาชาส่ายหน้า“เขาบอกว่าสัญญาจบแล้ว เขาต้องไป ฉันพูดไม่ออก เวลาจะพูดก็อยากจะร้องไห้ ฉันอ่อนแอเกินไป”ลูกเกดถาม“แล้วแกคิดว่าเขารักแกหรือเปล่าวะ”นาชาส่ายหน้า“ไม่รู้ว่ะ เหมือนจะรัก แต่ก็เหมือนจะไม่”“คาใจเหรอ”“อื้ม คาใจ”กุ๊กไก่ถอนหายใจยาว“ชา ไปกันไปหาเขากันยังทันนี่ พวกเราไม่ต้องกลับบ้านตรงไปสนามบินเลย ถามเขาว่าเขาคิดยังไงกับแกกันแน่ ถ้ารักจะได้รอ ไม่รักก็แค่ตัดใจไม่ต้องคิดถึงเขาอีก ดีกว่าปล่อยให้คาใจอยู่แบบนี้”ลูกเกดเห็นด้วย“ใช่ ถามเลยแก ฉันรู้ว่าแกมันคนหมกมุ่น ถ้าไม่ถามชาตินี้แกนอนตายตาไม่หลับแน่ ให้มันรู้กันไปเลย”นาชายังไม่ได้ตัดสินใจก็ถูกเพื่อสาวทั้งสองลากมาที่สนามบินแล้วสนามบินสุวรรณภูมิกุ๊กไก่ส่งเสียงดังเมื่อรถของลูกเกดกำลังเลี้ยวเข้าไปด้านหน้าอาคารผู้โดยสารขาออกต่างประเทศ“เกดแกไปจอดรถ ฉันจะพาไอ้ชาไปตามหาพี่เคน น่าจะกำลังเช็คอินอยู

ร้านกาแฟ Coffee friendsแจกันดอกไม้ร่วมแสดงความยินดีวางเรียงรายอยู่จวบจนจะเต็มร้าน กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟรวมทั้งกลิ่นหอมของขนมหวานนานาชนิดและขนมปังที่อบใหม่ออกจากเตาอบอวลชวนลิ้มลองน่ากินภายในร้านกาแฟเล็กๆ แต่ถูกตกแต่งไว้อย่างน่ารักแห่งหนึ่งบรรยากาศอันแสนคึกคักทำให้นาชารู้สึกดีและสดชื่นจนหายเหนื่อยจากการที่หลายเดือนมานี้เธอทำงานอย่างหนักจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน นาชาเงยหน้ามองป้ายชื่อร้านด้วยความภูมิใจ"Coffee Friends"สามสาวพริตตี้แสนสวยอยู่ในชุดเดรสสีขาวเหมือนกันแต่ดูสวยไปคนละแบบที่ยืนรอต้อนรับลูกค้าอีกทั้งเพื่อนสนิทมิตรสหายอยู่ด้านหน้าต่างเรียกลูกค้าได้เป็นอย่างดีร้านกาแฟแห่งนี้เป็นกุ๊กไก่ที่ต้นคิดทั้งหมดก็เพราะต้องการช่วยนาชาไม่ให้ว่างจนคิดเพ้อเจ้อวนเวียนแต่เรื่องที่ตัวเองถูกหักอกกุ๊กไก่หาสถานที่มาหลายวันจนกระทั่งมีคนมาเสนอสถานที่ให้เช่าใต้ตึกใหญ่แห่งหนึ่งกุ๊กไก่จึงรีบรับข้อเสนอทันทีด้วยเหตุผลเดียวคือ"ไอ้ชา ฉันไม่ต้องการให้แกว่างจนเกินไป งานล่าสุดแม่งไปเป็นพิธีกรงานแต่งงานเขาออกจะเปิดเพลงหวานซึ้งมันกลับไปยืนร้องไห้ดีวันนั้นฉันไปด้วยไม่งั้นแย่แน่ๆ วุ่นวายต้องขึ้นไปเป็นพิธีกรแทนอีก"กุ