All Chapters of หงส์ขย่มมังกร 3P: Chapter 171 - Chapter 180

นาชาพยายามเก็บข่มความรู้สึกไม่ให้หลุดรอดว่าตัวเองกำลังระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา เขาก้มลงจูบเธออย่างอ่อนโยนสลายอารมณ์โกรธกรุ่นในใจของนาชาให้ค่อย ๆ หายไปนาชาต่อสู้กับอารมณ์ของตัวเองอย่างหนัก ที่ผ่านมากว่าเธอจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้มันสุดแสนจะทรมาน เธอร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอเป็นเดือน ๆ คงจะไร้ความหมายหากวันนี้เพียงแค่เขาเข้ามาแล้วบอกว่า ชอบเธอ แล้วเธอจะยกโทษให้ทันทีเหมือนผู้หญิงง่าย ๆ คนหนึ่งอย่างนั้นหรือนาชายกมือขึ้นปล่อยให้เควิลซุกไซร้ซอกคอของเธออย่างกระหาย หญิงสาวลูบใบหน้าของเขาไปจนถึงใบหูแดงก่ำ บนใบหน้าของนาชามีรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม หลังจากนั้นเธอออกแรงสุดชีวิตเพื่อดึงเนื้อที่งอกออกมาเป็นใบหูของเขาทั้งสองข้าง"โอ๊ย นาชาทำอะไรปล่อยพี่"ด้วยแรงที่นาชาใส่ลงมาจนสุดทำให้เควิลถึงกับร้องโวยวายออกมา เขาอยากจะผลักเธอออกแรง ๆ แต่ก็กลัวเธอจะเจ็บจึงได้แต่ปล่อยให้หญิงสาวบิดหูตัวเองทั้งอ้อนวอน"จะหยุดรังแกฉันได้หรือยัง""หยุดแล้ว หยุดแล้วปล่อยหูพี่ก่อน""สัญญาว่าจะไม่ทำอีก""สัญญา พี่เจ็บจะแย่แล้วนาชาปล่อยพี่"เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจครั้นเห็นหน้าของเควิลที่บิดเบี้ยวขนาดนั้นจึงปล่อยเขาและแอบหัวเราะในใจ ห

เย็นวันต่อมาวันนี้นาชาไม่ได้เข้าร้านเพราะมีงานทั้งวันในขณะที่เควิลก็ยุ่งอยู่กับงานของเขาเอง เขาส่งข้อความมาบอกเธอว่าตอนเย็นจะมารับไปทานข้าวนาชาจึงส่งข้อความกลับไปว่าเธอมีนัดแล้วหลังจากนั้นเขาก็เงียบไปหญิงสาวยอมรับว่าทุกข้อความของเขาทำให้เธอหวั่นไหวอยู่ไม่น้อย คิดว่าถ้าเขารักเธอจริงคงต้องมีความพยายามมากกว่าเดิม นาชาไม่ใช่ผู้หญิงบ้าคนเดิมแล้วกระทั่งไปถึงที่นัดหมาย คู่นัดของเธอคุณประมุข มารอตามนัดอยู่แล้วเขายื่นกุหลาบช่อหนึ่งให้เธอพาไปนั่งในมุมที่โรแมนติกที่สุดในร้าน หลังจากนั้นก็สั่งไวน์และให้เธอสั่งอาหารคงเป็นเพราะนาชาใจไม่ค่อยสงบจึงค่อนข้างนิ่งขรึมคุณประมุขพยายามชวนคุยนาชาก็เหมือนจะถามคำตอบคำ"คุณนาชาดูซึม ๆ เหมือนไม่ค่อยสบายนะครับ""วันนี้เหนื่อยน่ะค่ะทำงานทั้งวันขอโทษด้วยนะคะทำคุณไม่สนุกเลย""ไม่เป็นไรครับผมเข้าใจความจริงผมไม่อยากให้คุณนาชาเหนื่อยแบบนี้แล้ว ถ้าคุณจะให้โอกาสผม""เราค่อย ๆ ดูกันไปดีกว่าค่ะ" นาชาพูดเบา ๆ ประมุขยิ้มกว้างอย่างดีใจ"หมายถึงว่าคุณนาชาจะให้โอกาสผมแล้วใช่หรือเปล่าครับ"นาชามองเขาเห็นเขาดีใจแบบนั้นก็อดสงสารไม่ได้ผ่านมาหลายเดือนแล้วไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะยั

เควิลพานาชาเข้าไปในห้องนอนห้องหนึ่งอีกทั้งยังทำท่าว่าจะถอดเสื้อผ้าให้เธอ นาชาร้องห้ามเขาเสียงหลงอีกทั้งยังกอดอกตัวเองแน่น"พี่เคนนาชาทำเองค่ะ""อย่าดื้อสิ นาชาเจ็บขนาดนี้จะอาบน้ำเองได้ยังไงเร็วเข้าเดี๋ยวไม่สบาย"เขาดุเธอเสียงเขียว อีกทั้งยังจับแขนของเธอให้แยกออกนาชาสังเกตสีหน้าเควิลเห็นว่ายังคงเคร่งเครียดและเธอก็เป็นห่วงแผลของเขามาก เขาถูกยิงยังจะมาดูแลเธออีก"พี่ถูกยิงนะคะ""แค่เฉี่ยวไกลหัวใจ""พี่เคนคะ ชาทำเองได้ขอร้องพี่ดูแลตัวเองเถอะค่ะ"เขาจับหน้านาชาลูบเบา ๆ ท่าทางของเขาเจ็บปวดมากเมื่อเห็นสภาพของนาชาในตอนนี้ ผมเผ้าของหญิงสาวยุ่งเหยิงขาของเธอบวมแดงจนช้ำ ร่างกายของนาชาจับตรงไหนก็เหมือนเธอจะเจ็บไปหมดแล้วเขาจะมาห่วงตัวเองได้ยังไง"พี่ทำนาชาเจ็บอย่าดื้อจนพี่รู้สึกผิดมากไปกว่านี้อีกเลยนะ ให้พี่ดูแลนาชาจนวางใจเถอะ"นาชานิ่งอึ้งเห็นท่าทางที่น่าสงสารของเควิลก็รู้สึกเห็นใจเขาขึ้นมา เธอจึงปล่อยให้เขาดูแลในขณะที่ตัวเองจ้องมองแผลบนแขนของเขาอย่างเหม่อลอย เลือดของเขาที่ไหลซึมออกมาทำให้นาชาเริ่มใจไม่ดีกลัวเขาจะเป็นอะไรไปเควิลถอดเสื้อผ้าให้นาชาอย่างรวดเร็วอีกทั้งยังเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ดตัวให้เ

ในงานเลี้ยงล้วนเป็นผู้บริหารระดับวีไอพีและพวกเขาก็ได้รับการต้อนรับแบบวีไอพีทั้งผู้หญิงและเหล้าอย่างสนุกสนาน ลูกเกดเดินโซซัดโซเซมาจนถึงห้องน้ำ เธอพะอืดพะอมอยากอ้วกเป็นที่สุดสุดท้ายจึงพบโถชักโครกหนทางแห่งสวรรค์ลูกเกดจุ่มหน้าลงไปอ้วกออกมาจนหมดไส้หมดพุงและนั่งพังพาบอยู่ตรงนั้น กระทั่งได้ยินเสียงของคนที่อยู่ในห้องน้ำพูดขึ้น"หึอีลูกเกดมันคงเล่นตัวหวังปีนขึ้นไปเป็นคุณนายพ่อเลี้ยงแน่ ๆ เล่นตัวเรียกความสนใจฉิบหาย""ใช่คิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูมาจากไหน ความจริงก็แค่ลูกเมียน้อยเห็นมันหมั่นหน้าหมั่นโหนกแบบนั้นก็หมั่นไส้ว่ะอยากตบให้หน้าหงาย""เห็นด้วยเลย ขนาดเลิกกันไปแล้วกับมาร์คยังตามมาอ่อยผัวกูไม่เลิก ไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่นก็ยังตกหลุมมันอยู่ตัดมันไม่ได้สักที""ไหน ๆ ได้โอกาสได้ตบมันสักฉาดสองฉาดดีมะ อีนาชากับอีกุ๊กไก่ก็ไม่ได้อยู่คอยช่วยมันแล้วล้างตากันหน่อย"คนที่อยู่ในห้องน้ำดูเหมือนว่าจะโกรธแค้นลูกเกดและเพื่อนเป็นอย่างมาก ลูกเกดยิ้มแล้วหัวเราะออกมาไม่ต้องบอกเธอก็เดาได้ว่าพวกนางเป็นใครทั้งหมดคือคู่อริของลูกเกดและเพื่อนสาวเคยมีเรื่องกันมาหลายครั้งทั้งเรื่องผู้ชายและเรื่องงานที่โดนลูกเกดและเพื่อนตัดห

สองเดือนต่อมาหลังออกจากโรงพยาบาลเควิลก็ไม่ได้พานาชากลับไปที่บ้านสวน เขาให้เธอพักอยู่ที่คอนโดหรูใจกลางกรุงเทพมหานครซึ่งแห่งหนึ่งที่มีระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยมนาชายกกาแฟมาให้เควิลที่ยังเพ่งพินิจพิเคราะห์ตัวเลขอยู่หน้าจอคอม นาชากอดอกถามเขาอย่างจริงจัง"วันนั้นตกลงว่าพี่โน่ทำไรยัยเกดป่ะคะ พี่ได้ถามให้ชาหรือยัง""สมชายมันบอกว่าถ้าอยากรู้ให้ลูกเกดไปถามมันเอง""นี่พี่บอกเพื่อนเหรอคะว่าชาให้มาถาม ชาบอกว่าให้พี่แกล้ง ๆ ถามไงคะ"นาชาทำหน้าเบื่อหน่ายที่เขาเล่นละครไม่เนียนเอาซะเลย"พี่อ้าปากสมชายมันก็รู้หมดล่ะ ไม่ต้องเล่นละคร"เมื่อเรื่องที่เธอฝากให้ทำเควิลก็ทำงานไม่สำเร็จ นาชาจึงรู้สึกโมโหเขาฝากเรื่องนี้กับเควิลไปตั้งหลายรอบเขาก็ลืมทุกทีกระทั่งเมื่อคืนเห็นว่านัดไปดื่มกันเธอจึงไลน์ไปหาเขาย้ำว่าอย่าลืม หลังพูดจบเควิลก็ไม่มีเวลาให้นาชาอีกเขาเอาแต่จ้องหน้าจอคอมดูตัวเลขหุ้นที่แสนน่าเวียนหัวสำหรับนาชาเมื่อเควิลไม่สนใจเธอแล้วนาชาจึงคิดจะไม่สนใจเขาบ้าง เธอรู้สึกเบื่อจึงเดินหนีเขามานั่งลงที่โซฟา หยิบโทรศัพท์มาเล่นเกมที่ตัวเองกำลังติดอย่างหนักนาชาเล่นเกมมาได้ราวชั่วโมงแม่บ้านที่เควิลจ้างมาก็ทำอาหา