Semua Bab หงส์ขย่มมังกร 3P: Bab 161 - Bab 170

วันต่อมาที่ร้านกาแฟ Coffee Friends ในวันต่อมานาชา กุ๊กไก่ และ ลูกเกดมาถึงร้านแต่เช้าเป็นเพราะเมื่อวานที่เป็นวันเปิดร้านวันแรกดันมีแขกวีไอพีที่มาสั่งกาแฟถึงห้าร้อยแก้วทั้งสามคนในฐานะเจ้าของกิจการหมาด ๆ จึงขอต่อรองเขาเนื่องจากเด็กที่ร้านของเธอเพิ่งมาใหม่ยังไม่สามารถจัดการกับกาแฟห้าร้อยแก้วและลูกค้าที่เต็มร้านได้ในตอนนั้นโชคดีที่ทักษะการเจรจาของลูกเกดนั้นยอดเยี่ยมพวกเธอจึงได้ออร์เดอร์ห้าร้อยแก้วในเช้าวันต่อมา และอีกทั้งลูกค้าคนนั้นทั้งลูกเกดและกุ๊กไก่ก็ฟันธงแล้วว่าจะสืบว่าเขาโสดหรือไม่ ถ้าโสดเธอทั้งสองจะจีบให้ยัยนาชาเอง ในวันนี้พวกเธอจึงมาเตรียมความพร้อมแต่เช้ามืดอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนด้วยความตื่นเต้นกระทั่งยอมจ่ายเงินล่วงเวลาให้เด็กในร้านเพิ่มเพื่อให้พนักงานมาทำงานก่อนเวลาเพื่อเตรียมกาแฟให้พร้อมในเวลาแปดโมงเช้ากระทั่งกาแฟทั้งห้าร้อยแก้วถูกจัดวางอย่างเรียบร้อยหน้าร้านโดยพนักงานทยอยมารับเพียงแสดงบัตรพนักงานของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ KWI เมื่อแจกจ่ายขนมและกาแฟจนหมดแก้วสุดท้ายหนุ่มหล่อคนนั้นที่เพื่อนสาวหวังจีบให้นาชาก็โผล่มาจ่ายเงิน"ฉันรู้มาจากพนักงานว่าคุณมีตำแหน่งเป็นถึงผอ.บริหารทำไ

ด้านลูเซียโน่ก็ไม่ได้กดดันนาชาถึงเขาจะเปิดเผยว่าคิดกับเธอยังไงก็ตามเธอจึงรู้สึกสบายใจที่ได้พูดคุยกับเขาในทุก ๆ วัน"ชาเห็นพี่โน่สั่งเยอะ ยังคิดว่าพี่โน่มีเพื่อนมาอีกค่ะ ปกติเห็นทานชิ้นเดียว""อื้อ ใช่นาชาเดาถูกแล้ว เพื่อนพี่กำลังมา น่าจะลงมาจากออฟฟิศแล้วล่ะ""มิน่าล่ะ แล้วจะรับอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ"ลูเซียโน่ยิ้มตอบเสียงทุ้ม"เอาน้ำเปล่าก็พอค่ะ ช่วงเช้าทานกันไม่ค่อยเยอะ""โอเคค่ะแป๊บนะคะชาไปหยิบให้ค่ะ"เขาพยักหน้าพลางขอบคุณเธอนาชาเดินไปหยิบน้ำเปล่าพร้อมกับแก้วสองใบใส่น้ำแข็งเล็กน้อย เธอพูดคุยกับพนักงานอีกสองสามคำ พนักงานในร้านส่งนามบัตรที่หนุ่ม ๆ ฝากไว้ให้นาชาและยังมีช่อดอกช่อใหญ่ให้เธอ"ใครเหรอ""ไม่รู้ค่ะมาเมื่อเช้านี้พี่ยังไม่ถึงร้านหนูลืมเอาให้พี่เพิ่งนึกได้เขาไม่ได้บอกชื่อค่ะ"พนักงานชื่อติ๊กบอกพลางเกาหัว นาชาจึงวางช่อดอกไม้ไว้ข้างหลังแล้วสั่งให้เด็กถ้าว่างก็เอาใส่แจกันโดยไม่ได้สนใจอีกนาชาหันมาเห็นลูกค้าสาว ๆ ในร้านส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมสะกิดกันเบา ๆ หลายคนถึงกับยกมือถือขึ้นมาแอบถ่ายกล้องโทรศัพท์ของพวกเธอหันไปยังมุมที่ลูเซียโน่นั่งอยู่นาชาอดยิ้มไม่ได้รู้สึกดีเป็นอย่างยิ่ง เ

"พี่เล็กแวะไปซูเปอร์ก่อนเข้าบ้านนะคะ นาชาจะซื้ออะไรสักหน่อย"นาชาบอกบอดี้การ์ดแล้วทิ้งตัวลงบนเบาะรถด้านหลังด้วยความเหนื่อยอ่อน หลังจากสองหนุ่มไปแล้วนาชาก็ไม่มีเวลาให้มานั่งคิดถึงเรื่องความเก่าความหลังเป็นเพราะลูกค้าเยอะเป็นพิเศษเนื่องจากเห็นว่าบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในตึกของเธอมีพนักงานมาอบรมจากต่างจังหวัดเป็นพันคนนาชาจึงได้รับออร์เดอร์จนล้นมือ ทั้งเธอและลูกเกดจึงไม่มีเวลาแม้แต่จะกินข้าวกลางวันนาชาดูนาฬิกาข้อมือตอนนี้ห้าโมงกว่าแล้วนับว่าเป็นครั้งแรกที่เธออยู่ที่ร้านจนเกือบร้านปิดนาชาคิดถึงกำไรที่ทำได้วันนี้พลันหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งรู้สึกร่างกายคึกคักขึ้นมา"รออะไรคะพี่เล็กทำไมไม่ออกรถ"นาชาแปลกใจเมื่อคนขับยังคงนิ่ง บอดี้การ์ดชื่อเล็กแต่ตัวโตของนาชาที่เธอคุ้นเคยจนสนิทสนมมองนาชาผ่านทางกระจกหลังแล้วตอบเสียงนุ่มนิ่มตามสไตล์ของเขา"รอนายครับ"นาชายังไม่ทันจะได้อ้าปากถามประตูด้านข้างของเธอก็ถูกเปิดออก บุคคลที่มาใหม่นั่งอย่างเรียบร้อยพร้อมกับบอกพี่เล็กร่างโตทันที"ออกรถ"พี่เล็กได้ร้บคำสั่งจาก "นาย" ของเขาแล้วออกรถอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นเต็มตาว่าเป็นใครที่ทำให้รถคันใหญ่คันนี้ดูเล็กแคบไปถนัดตา

เควิลหายหน้าไปสองสามวันแล้วหลังจากที่ตามวอแวนาชามาหลายวัน หญิงสาวจึงรู้สึกว่าตัวเองพอจะหายใจหายคอได้บ้างหลังจากทำบัญชีของที่ร้านเสร็จเวลาก็ล่วงมาจนเกือบจะบ่ายสามแล้ว ลูเซียโน่โทรหานาชาเย็นนี้เขาขอพาเธอไปดินเนอร์นาชาตอบรับโดยไม่คิดอะไรมากหญิงสาวรีบกลับบ้านทันทีอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วไม่นานลูเซียโน่ก็มารับถึงหน้าบ้านตามโลเคชันที่เธอส่งให้เขา"บ้านนาชาร่มรื่นจัง""ค่ะ แต่บางทีก็อดเหงาไม่ได้"ลูเซียโน่ชี้ไปที่บ้านหลังเล็กท้ายสวนที่ถูกออกแบบอย่างประณีตก็ยิ้มออกมา"นั่นบ้านเล็กของเคนใช่หรือเปล่าคะ""ค่ะ พี่โน่รู้ได้ยังไงคะ""เคนมันเอารูปให้ดูหลายครั้งแล้วแต่ไม่ได้มีโอกาสมาสักที""อ้อ ค่ะ"หลังจากนั้นนาชาก็ไม่พูดอะไรต่อ และลูเซียโน่ก็ไม่ถามเช่นกัน"พี่โน่คะไปกันเถอะค่ะ นาชาเริ่มหิวแล้ว"ลูเซียโน่ยิ้มสดใสเขาเปิดประตูรถให้เธอพร้อมกับโค้งตัว "เชิญครับคุณผู้หญิง"นาชายิ้มให้เขาก้าวขาขึ้นรถอย่างระมัดระวัง วันนี้เธอแต่งตัวด้วยชุดเดรสรัดรูปสีขาวกระโปรงยาวถึงเข่า ช่วงคอเป็นตัววีเว้าลึกลงมาเปิดเผยหน้าอกหน้าใจเล็กน้อย ดูสวยสง่าเซ็กซี่จนลูเซียโน่หายใจติดขัด เขาพาเธอมายังร้านอาหารริมน้ำเจ้าพ

หลายวันต่อมา"ไหนเล่ามาซิ ตกลงเป็นแฟนกับพี่สมชายแล้วเหรอ"กุ๊กไก่วางกระเป๋าไว้บนโต๊ะแล้วนั่งไขว่ห้างอย่างสบาย สามสาวนั่งคุยกันในร้านกาแฟของพวกเธอ"ไม่รู้ว่ะ จากการที่ไปเที่ยวด้วยกันฉันก็สนุกนะแต่ไม่ได้รู้สึกแบบพิเศษมากกว่าเพื่อนเลย""เฮ้ยไรวะ เขาก็ดีไม่ใช่เหรอ""เออดิ เพราะเขาดีมากถึงได้น้ำท่วมปากอยู่แบบนี้"ยัยลูกเกดพูดขึ้นตากลมโตของเธอลุกวาวเมื่อพนักงานนำเค้กหลายชนิดที่ลูกเกดซื้อมาวางตรงหน้า"ไอ้เกดแกจะทำร้ายเพื่อนไปถึงไหน รู้ไหมนี่มันกี่แคลอรีแบบนี้ก็แย่ดิวะ"กุ๊กไก่หันไปต่อว่าลูกเกดทันทีอดจ้องเค้กส้มของโปรดของตัวเองไม่ได้"เฮ้ยนี่ก็สั่งแต่ของที่พวกแกชอบ คราวหลังก็หัดออกกำลังกายสิ ไม่ใช่แชร์แต่คลิปออกกำลังกายเต็มหน้าเฟสแต่ไม่เคยคิดจะขยับตัวเลย ดีแต่สร้างภาพไปวัน ๆ""แชร์สร้างกำลังใจไว้ก่อนไง" กุ๊กไก่พูดขึ้น"เออ ชุดพวกนั้นอีกสารพัดจะซื้อมาสุดท้ายก็ยังไม่เอาออกจากถุง" ลูกเกดทำหน้าเอือมระอา"ก็ชุดออกกำลังกายมันคือแรงบันดาลใจอย่างหนึ่งของฉันแกจะมาอะไรกับฉันวะ" กุ๊กไก่แหวออกมาบ้างนาชามองสองเพื่อนรักแล้วกอดอก"สรุปว่าพวกแกยังสนใจเรื่องของฉันไหม ถ้าไม่สนใจจะไม่เล่าแล้ว"สองสาวหันมามองพร