ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

หลังเลิกเรียน เอเดนกำลังขับรถกลับคอนโด ทว่าเขาต้องชะลอความเร็วลง เมื่อสายตาคมกริบเหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นเคยยืนอยู่ตรงหน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ เธอยิ้มกว้างพลางโบกมือให้กับผู้ชายคนหนึ่ง ใบหน้าสวยเปล่งประกายอย่างไม่ปิดบังมือหนากำแฮนด์บิ๊กไบค์แน่น พลางขบกรามเพื่อระงับอารมณ์คุกรุ่นที่อยู่ภายในอก หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเธอขึ้นรถสปอร์ตคันหรูขับออกไป เขาจึงค่อยๆ ขับตามไปในระยะที่พอเหมาะไม่นานนัก รถทั้งสองคันก็มาถึงคอนโด เอเดนบิดคันเร่งอย่างไม่รีรอ ขับแซงรถสปอร์ตของเธอด้วยความเร็วสูง ก่อนจะหักเลี้ยวเข้าไปจอดในโซนสำหรับมอเตอร์ไซค์เขาถอดหมวกกันน็อควางไว้บนเบาะอย่างช้าๆ พลางยืนมองรถของตัวเองอยู่พักหนึ่งเพื่อรอใครบางคน แต่แล้ว…กลับไม่มีวี่แววที่เธอจะก้าวลงมาจากรถสปอร์ตเลยไม่รอช้า เอเดนเดินตรงไปหาเธอทันที มือหนาเคาะลงตรงบานกระจกฝั่งคนขับสองสามครั้ง แต่เธอยังคงนิ่ง ไม่ยอมลดกระจกมาคุยกัน หนำซ้ำเขาพยายามจะมองลอดเข้าไปยังด้านใน กลับพบแต่ความมืดมิด เพราะรถของเธอติดฟิล์มดำรอบคันในตอนนี้ใจแกร่งเริ่มกระวนกระวาย มือหนาเคาะกระจกรถของเธออีกครั้งอย่างระรัว พร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อเธอไปด้วย“วีว่า

ตกดึกภายในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ เสียงเอฟเฟกต์จากภาพยนตร์สยองขวัญจากโทรทัศน์ตรงเบื้องหน้า สร้างบรรยากาศที่วังเวงและชวนให้ขนลุกเป็นอย่างมากคนตัวเล็กนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา ดวงตาจดจ่ออยู่กับหน้าจออย่างตั้งใจ ถึงแม้ใบหน้าของเธอจะพยายามนิ่ง แต่แววตากลับฉายถึงความลุ้นระทึกและตื่นกลัว มือเล็กทั้งสองข้างบีบเข้าหากันแน่น ก่อนจะเผลอยกขึ้นมากัดเล็บอย่างลืมตัวด้วยความหวาดระแวง โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าคนที่นั่งข้างๆ เอาแต่จ้องมองเธออย่างเงียบๆทันใดนั้น เอเดนก็เอื้อมมือมากุมมือของเธอไปวางไว้บนหน้าขาของเขาทันทีวีว่าหันขวับมามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้างุนงง คิ้วเรียวขมวดขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ“พี่จับมือเค้าทำไม...”เขาหันมามองหน้าเธอ ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ“กลัวไม่ใช่หรือไง ถึงได้กัดเล็บตัวเอง”“ก็กลัว...แต่พี่ไม่ต้องจับมือเค้าก็ได้” เธอพึมพำเบาๆ พลางพยายามดึงมือกลับทว่าเอเดนกลับไม่ยอมปล่อยมือของเธอ พร้อมกับเอ่ยเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย“หยุดพูด! รีบดูไป”วีว่าได้แต่แอบยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอปล่อยให้เขาจับมืออยู่อย่างนั้น จนกระทั่ง...หนังจบลงด้วยดีเมื่อหันไปมองคนข้างๆ อีกครั้ง กลับพบว่าเขานอนหลับตาพ

“อร้ายย! มืดอ่ะ” วีว่าร้องตะโกนอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ ไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดับลง ทำให้บรรยากาศรอบข้างมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวจากหลอดไฟข้างทางเท่านั้นเอเดนรีบดึงเธอเข้าไปกอดแน่น พลางลูบผมอย่างปลอบประโลม ก่อนจะเอ่ยขึ้นแผ่วเบา“ข้างหน้ามีรีสอร์ต เดินไหวไหม?”“อือ…เค้าไหว” เธอพยักหน้าหงึกๆ ฝืนอดทนเดินต่อไปอีกนิด ก็คงยังดีกว่ายืนอยู่ตรงนี้ ที่ทั้งเปลี่ยวและทั้งมืดจากนั้น เขาก็กุมมือของเธอเอาไว้แน่น แล้วพาเดินไปตามถนนหนทาง จนไปหยุดอยู่ที่ป้ายทางเข้า ‘สวรรค์ม่านรูด’ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นตัวอักษรที่อยู่เหนือป้ายไฟนีออน ข้างหลังเป็นอาคารชั้นเดียวเรียงรายด้วยม่านผ้าทึบสีเข้มที่ปลิวไหวไปตามแรงลมเท้าเล็กชะงักลงอย่างช้าๆ พร้อมกับหันหน้าไปถามคนข้างๆ อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“ม่านรูดเหรอคะ?”“อืม” เขาพยักหน้ารับ พลางจับมือเธอเดินเข้าไปด้านในอย่างไม่รีรอเมื่อเปิดประตูเข้าไปด้านใน พนักงานสาวในชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินก็เดินออกมาต้อนรับพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็กลายเป็นความตกตะลึงในทันทีที่สายตาเธอปะทะกับใบหน้าชายหนุ่ม“สวัสดีค่ะ สวรรค์ม่านรูดยินดีต้อนรับค่ะ….อ้

“เอากันไหมล่ะ” คำถามของเขาทำเอาเธอถึงกับชะงัก นิ่งเงียบไปในทันทีคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันแน่นอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามออกไปเสียงแผ่วเบา“อะ...อะไรนะคะ เค้าฟังผิดไปหรือเปล่า”ทว่าเขากลับไม่พูดอะไรต่อ ทำเพียงโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น จนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ตรงแก้มเนียนคนตัวเล็กขยับถอยหลังอย่างลนลานโดยสัญชาตญาณ จนแผ่นหลังบางแนบลงกับเตียงนอนนุ่ม หัวใจดวงน้อยๆ เต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมาจากอก มือบางรีบยกขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้ทันทีเธอสบสายตากับเขาอยู่ครู่หนึ่ง ซึ่งไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่...ทันใดนั้น เอเดนก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชิดใบหูเล็กอีกครั้ง“พี่เงี่ยนอ่ะ โคตรอยากเอาเธอเลย…เราเอากันไหม?”คำพูดตรงไปตรงมาของเขา ทำเอาใบหน้าสวยแดงระเรื่อในทันที ความเขินอายพุ่งขึ้นมาจนแววตาสั่นระริก เธอเม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“เค้า…เค้า อื้อ~”ไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยค ริมฝีปากหยักก็ประทับลงมาประกบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ววีว่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเล็กขยุมเสื้อคลุมสีขาวตรงอกแกร่งเอาไว้แน่น ความรู้สึกสับ

“อ่าา~ โคตรยั่วเลยว่ะ” เอเดนขบกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์ นัยน์ตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่ดูดนิ้วกันอย่างยั่วยวน พลางเอื้อมมือไปลูบแก้มเนียนเบาๆ“อยากดูดอย่างอื่นที่ใหญ่กว่านิ้วไหม หืม?” เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะถ้าเปลี่ยนจากนิ้วเป็นไอ้นั่นของเขา มันจะรู้สึกดีขนาดไหนกันนะวีว่ามองสบตาเขาอย่างแพรวพราว พร้อมกับพยักหน้ารับหงึกๆ โดยไม่อาย พลางจ้องมองไปยังเจ้ามังกรยักษ์“เค้าอยากสัมผัสไอ่นั่นของพี่”สิ้นเสียงหวาน เอเดนก็หัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะขยับกายพลิกตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียง ทว่าท่วงท่ากลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูด ดวงตาคมยังไม่ละไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว แววตานั้นคุกกรุ่นราวเปลวไฟที่พร้อมจะกลืนกินคนตรงหน้าจนหมอดไหม้ปลายนิ้วยาวเคาะเบาๆ ที่ต้นขาของตัวเอง เพื่อเป็นการเชื้อเชิญและท้าทาย“คลานเข่ามาจับมันดิ” เขาเอ่ยเบาๆ แต่กลับดังก้องอยู่ในอกเธอคนตัวเล็กลุกขึ้นอย่างว่าง่าย พลางถอดชุดคลุมที่หลุดลุ่ยออกจากร่างกาย เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าสะท้อนแสงนวลจากโคมไฟในห้อง ก่อนจะคลานเข่าเข้าไปนั่งตรงหว่างขาของเขา สายตาหยุดนิ่งอยู่ตรงกลางกายขนาดใหญ่เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น หัวใจเต้นกระ