Alle Kapitel von ล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด: Kapitel 81 – Kapitel 90

“อืม เสียวหัว…ฉิบหาย”เขาร้องครางออกมาเสียงสั่นอย่างไม่อาจห้ามได้ เมื่อเธอดูดดุนปลายหัวหยักซ้ำๆ อีกทั้งยังตวัดลิ้นหยอกล้อไปมาจนลมหายใจของเขาติดขัดเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำสีหน้าเหยเกและเริ่มเกร็งกระตุกขึ้น ลิ้นเล็กจึงโลมเลียสองก้อนข้างล่างอย่างยั่วยวน ส่งผลให้เขาเสียดเสียวจนแทบทนไม่ไหว“อ่าา~ อยากจับกระแทกจนจมเตียงจริงๆ”ยิ่งเขาพูดจาลามกใส่กัน กลับยิ่งทำให้เธอมีอารมณ์มากยิ่งขึ้นมือเล็กชักรูดท่อนเอ็นในส่วนที่ริมฝีปากบางครอบงำไม่ถึง ก่อนจะผงกหัวไปพร้อมๆ กันอย่างเป็นจังหวะเอเดนสูดปากแล้วสูดปากเล่าเพื่อข่มอารมณ์เอาไว้ไม่ให้เสร็จไว แต่แล้วมันก็ต้องพังทลายลง เมื่อเธอดูดดุนปลายหัวหยักของเขาซ้ำๆ“เบาหน่อย พี่เสียว อ่าา~”น้ำเสียงแหบพร่าพูดบอกให้เธอเบาแรงลง แต่มือหนาดันจับกลุ่มผมของเธอขยับขึ้นลงถี่ๆซึ่งคนตัวเล็กก็ไม่ได้ฟังคำของเขาเลยแม้แต่น้อย เธอเร่งจังหวะดูดดุนท่อนเอ็นอย่างเอาเป็นเอาตาย“อ่าา แม่งเอ๊ย จะแตก ซี๊ดดด~”บ๊วบ!มือหนารีบรั้งใบหน้าของเธอให้หลุดออกจากแก่นกายของเขาจนเกิดเสียงดังของสุญญากาศทันใดนั้น น้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งขึ้นมาเฉียดแก้มเนียนเล็กน้อย และไม่นานมันก็เลอะเปรอะไปทั่วเตียงนอนวีว

มือเล็กดันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายเริ่มกระแทกแก่นกายเข้าใส่รูคับแคบอย่างระรัวทว่าเอเดนกลับไม่ฟังเสียงเอ่ยห้ามของเธอเลยแม้แต่น้อย เขารวบสองแขนเล็กด้วยมือข้างเดียวของเขาขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ ก่อนจะก้มลงไปจูบเธออย่างดูดดื่มด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านส่วนเอวสอบยังคงทำหน้าที่กระแทกกระทั้นได้เป็นอย่างดีไม่ขาดตกบกพร่อง จนวีว่าร้องครวญครางออกมาแทบไม่เป็นภาษา“อ๊ะ! อ๊าา เสียว อื้อ~”“อืม…อ่าา~”มือหนาเอื้อมไปบีบขยำสองเต้านุ่มนิ่มที่สั่นกระเพื่อมตรงหน้า ก่อนจะก้มลงไปขบเม้มเบาๆ อย่างมันเขี้ยวกัน“อื้อ~ เจ็บนะ นี่มันจุกนมเค้า พี่จะกัดให้ขาดเลยหรือยังไงเนี่ย...” เธอแหวเสียงใส่เขา เมื่อริมฝีปากหยักดูดดึงจุกสีระเรื่อ พลางขบกัดจนเธอเบ้หน้าเล็กน้อยทว่าเขากลับช้อนสายตาขึ้นมองกัน ก่อนจะตอบเสียงเรียบอย่างไม่สะทกสะท้าน“จะกัดขาดได้ไงล่ะ เดี๋ยวไม่มีดูด” พูดจบ ก็ก้มลงไปขบเม้มเต้าสวยของเธออีกครั้ง“อ๊าา งั้นก็เบากับเค้าหน่อย เจ็บไปหมดแล้วนะ”“พี่ซาดิสม์อ่ะ ชอบเอาแรงๆ ทนหน่อยละกัน”เขายัดตัวลุกขึ้นนั่ง พลางจับล็อกเอวบางเอาไว้แน่น แล้วสวนแก่นกายเข้าใส่รูคับแคบถี่ยิบตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!“อื้อ~ แต่นี่มันคร

สองวันต่อมาในขณะที่วีว่าเพิ่งปิดประตูห้องได้ไม่นาน เธอกำลังก้าวเท้าเดินไปยังลิฟต์ พลันได้ยินเสียงประตูอีกบานที่ปิดตามมา พร้อมเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ดังเข้ามาใกล้ร่างบางรีบเดินไปยังลิฟต์อย่างไม่รอช้า ดวงตาคู่สวยหันมามองคนด้านหลังเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่เธอไม่อยากเจอ วีว่าจึงรีบก้าวเท้าเข้าไปด้านในตัวลิฟต์ทันที พลางยื่นมือไปกดปุ่มปิดประตูด้วยความร้อนรนแต่ไม่ว่าจะกดกี่ครั้ง ประตูลิฟต์ก็ยังค้างอยู่เช่นเดิม จนใครคนนั้นเดินเข้ามา…คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอไม่แม้แต่จะหันไปมองเขาหรือพูดทักทายแม้แต่คำเดียว ทำให้บรรยากาศภายในลิฟต์ค่อนข้างอึดอัดเป็นอย่างมากดวงตาคู่สวยจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขชั้นที่เปลี่ยนไปทีละเลขอย่างช้าๆ และในที่สุด ลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้นล่างเมื่อประตูเปิดออกพร้อมเสียงเตือนเบาๆ ร่างบางรีบก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่หันกลับไปมองคนข้างหลังแม้แต่น้อยเอเดนได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็กที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึก ท่าทางของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความเย็นชาและห่างเหิน ขนาดใบหน้าของเขา เธอก็ไม่แม้แต่จะปรายตามามองกันซึ่งมันก็คงจะดี เพราะจะได้ไม่ต้องมีใครมา

หลังจากวันนั้น วีว่าก็ได้พูดคุยกับลภัสคุณแม่ของเธอ เกี่ยวกับเอเดนที่คอยมาเป็นพี่ปกครองดูแลเธอ ซึ่งตอนนั้นคนตัวเล็กเป็นคนร้องขอ เพราะอยากอยู่ใกล้ชิดกับเขา แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องการเขาอีกต่อไปแล้วบทบาทหน้าที่ พี่ปกครอง สำหรับเขา จึงจบลงแค่นี้…@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งช่วงเวลาที่ผ่านมา วีว่าพยายามหลบหน้าเอเดนมาโดยตลอด ซึ่งมันค่อนข้างได้ผล เพราะเธอแทบจะไม่ได้พบเจอกับเขาเลยแต่วันนี้อาจจะแตกต่างออกไป เมื่อเธอเป็นคนสุดท้ายที่เก็บของออกจากห้องเรียน ทำให้ถูกอาจารย์ขอร้องให้ไปส่งแฟ้มเอกสารให้กับอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์เมื่อเดินมาถึงยังหน้าตึก มือเล็กกอดแฟ้มเอกสารเอาไว้แน่น พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สองเท้าค่อยๆ ย่างก้าวเข้าไปอย่างไม่มั่นคงดวงตาคู่สวยกวาดมองไปบริเวณรอบๆ เธอได้แต่ภาวนา ขออย่าให้พบเจอกับใครบางคนเลย จนกระทั่งเดินไปถึงลิฟต์ วีว่าจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะใต้ตึกไม่มีคนคนนั้นอีกฟากฝั่งเอเดนนั่งอยู่ในห้องเรียนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยนักศึกษาจำนวนมาก ทุกสายตาจับจ้องไปยังอาจารย์ที่ยืนสอนอยู่ด้านหน้าห้องอย่างตั้งใจทว่าเขากลับก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา

เอเดนยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียงหลังห้อง เขาสูดสารนิโคตินเข้าปอดอย่างหนัก เพื่อหวังให้ช่วยบรรเทาความเครียดที่อัดแน่นอยู่ภายในอกแต่ไม่ว่าจะทำยังไง ในหัวของเขาก็พลันนึกถึงคำพูดและท่าทางที่ดูห่างเหินของคนตัวเล็ก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมองเขาด้วยแววตาว่างเปล่าเมื่อสูดสารนิโคตินเข้าปอดจนพึงพอใจ เขาจึงพ่นควันสีขาวคละคลุ้งไปทั่วอากาศ ก่อนจะเขี่ยก้นบุหรี่ลงบนแก้วสีใส แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่ออาบน้ำ โดยหวังว่าสายน้ำเย็นจะช่วยปลอบประโลมความร้อนรุ่มที่กำลังก่อตัวอยู่ภายในใจหลังจากที่เอเดนอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เขานอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียงขนาดใหญ่ นิ้วหนาเลื่อนหน้าจอไปมาอยู่พักหนึ่ง ไม่นานเขาก็โยนมันทิ้งลงด้านข้างอย่างเบื่อหน่ายสีหน้าของเขาในตอนนี้ เหมือนคนแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ นัยน์ตาคมจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย พลางยกแขนขึ้นมาก่ายหน้าผากทว่าจู่ๆ ภาพในหัวของเขาก็ผุดขึ้นมาเป็นใบหน้าบึ้งตึงของวีว่า ทำเอาคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างไม่เข้าใจเขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างแทรกซึมเข้ามาในอกข้างซ้าย หน่วงจนยากจะอธิบายซึ่งเขาไม่เข้าใจ...ว่าอะไรคือสิ่งที่ท