All Chapters of เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง: Chapter 151 - Chapter 156

หลังเพ่ยหยูปิดร้านแล้ว พวกเขาก็เดินไปยังร้านบะหมี่และนั่งกินจนเสร็จ ก่อนจะพากันขึ้นรถและขับไปยังห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเพื่อช่วยกันออกแบบร้านใหม่“เพ่ยหยู ฉันว่าตรงนี้เราตั้งทีวีเอาไว้ให้ลูกค้าดูด้วยดีไหม” หวังหมิงทงชี้ไปที่มุมหนึ่งของร้านซึ่งเพ่ยหยูกำลังวาดแบบคร่าว ๆ ของร้านภายในอยู่“จะดีเหรอหมิงทง ฉันว่าเราเปิดแผ่นเสียงเพลงเบา ๆ เพื่อให้บรรยากาศดีและผ่อนคลายไม่ดีกว่าเหรอ ถ้าเปิดทีวีที่มีแต่ข่าวทางการ ฉันคิดว่าร้านเรามันจะดูเคร่งเครียดเกินไป” เซียวอวี้ตงเอ่ยขึ้นหลังจากคิดอยู่พักหนึ่ง เขาอยากให้ที่ร้านมีลูกค้ามานั่งเล่นกันเยอะ ๆ มากกว่าจะปล่อยให้ร้านร้าง ถึงแม้จะขายได้น้อยก็ไม่เป็นไร เซียวอวี้ตงเชื่อว่าถ้าคนพูดกันปากต่อปากเรื่องร้านของพวกเขา ต่อไปจะต้องมีลูกค้ามาใช้บริการเป็นจำนวนมากแน่“อืม

ลูกค้าใหม่ที่เข้าร้านมาต่างหาที่นั่งสงบ ๆ ของตัวเองและดื่มด่ำกับบรรยากาศดี ๆ ภายในร้านอย่างมีความสุข กว่าที่พวกเพ่ยหยูจะเดินทางกลับบ้าน เวลาก็ล่วงเข้าช่วงเย็นแล้ว พนักงานในร้านห้าคนมีที่พักซึ่งฉินจ้วงเช่าเอาไว้ให้ในหมู่บ้าน พวกเขาจึงอยู่ทำงานต่อจนกระทั่งถึงเวลาร้านปิดตอนหนึ่งทุ่ม หวังหมิงทงเองก็กลับบ้านไปพร้อมกับเซียวอวี้ตงเช่นกัน ช่วงปิดเทอมนี้พวกเขาต่างไม่อยากอุดอู้อยู่ในมหาวิทยาลัย เด็กหนุ่มสองคนจึงพากันกลับบ้านตระกูลเซียวและนัดกับเพ่ยหยูเอาไว้ว่าจะเข้าไปดูร้านกันสัปดาห์ละครั้งข่าวที่มีร้านไอศกรีมน่านั่งแพร่กระจายไปในเวลาไม่ถึงสามวัน ราคาของในร้านก็ไม่ได้ถือว่าแพงมากนัก นักวิจัยและนักศึกษาที่พอจะมีเงินเก็บอยู่บ้างต่างแวะเวียนมาใช้บริการกันแทบทุกวัน กิจการของร้านนับวันก็ยิ่งดีวันดีคืน พวกเพ่ยหยูที่เข้าร้านมาสัปดาห์ละครั้งก็ยังนึกไม่ถึงว่าร้านของพวกเธอจะได้รับความนิยมมากจนแทบไม่มีที่นั่งเลยทีเดียว“

ช่วงหนึ่งปีมานี้เพ่ยหยูกับเพื่อน ๆ ดูแลร้านไอศกรีมได้เป็นอย่างดี ผลกำไรที่ได้รับมายังเพิ่มขึ้นทุกเดือนอย่างไม่น่าเชื่อ คงเพราะแถวนั้นไม่มีร้านน่านั่งพักผ่อนเหมือนกับที่ร้านของพวกเพ่ยหยู พอมีลูกค้ามามากขึ้น ที่ร้านต้องตั้งกฎไม่ให้ลูกค้านั่งนานเกินสองชั่วโมง เพื่อเปิดโอกาสให้ลูกค้าคนอื่นที่อยากเข้ามาใช้บริการได้มีที่นั่งด้วย ซึ่งตอนแรก ๆ ก็วุ่นวายกันอยู่มากพอสมควร กระทั่งเหล่าลูกค้าเองก็เข้าใจดีว่าทุกคนต่างอยากมาพักผ่อนที่ร้านเหมือนกัน ลูกค้าที่เข้ามาจึงแบ่งปันที่นั่งและไม่ได้นั่งแช่ครึ่งค่อนวันกันอีกต่อไปเพ่ยหยูกับเพื่อนเคยคิดจะขยายร้านอยู่ครั้งหนึ่ง เพียงแต่พวกเขามองว่าไม่อยากขยายร้านเร็วเกินไปทั้งที่ผลกำไรยังไม่เพียงพอ ทั้งสามจึงตกลงกันว่าหากเมื่อไหร่ที่กำไรนั้นสามารถเช่าห้องและตกแต่งเพิ่มได้จึงจะลงมือขยายร้านงานปีใหม่ที่ผ่านมา เพ่ยหยูก็เข้าร่วมกับสี่ตระกูลใหญ่และห้าตระกูลรองเช่นกัน เธอแปลกใจมากที่ปีนี่