Semua Bab เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง: Bab 51 - Bab 60

เมื่อทั้งสามคนกลับขึ้นไปบนห้องของเซียวอวี้ตงอีกครั้ง คราวนี้เพ่ยหยูเป็นคนแนะนำหวังหมิงทงเกี่ยวกับโค้ดของเขาตั้งแต่ต้น เธออยากให้เขาสร้างโค้ดที่สามารถเก็บข้อมูลขนาดใหญ่ได้และสามารถเชื่อมต่อข้อมูลเข้ากับคอมพิวเตอร์เครื่องอื่น ความรู้เหล่านี้เป็นสิ่งที่เพ่ยหยูนั้นอ่านมาจากหนังสือที่ซื้อมาจากมหาวิทยาลัย เธอจึงมีความเข้าใจในการพลิกแพลงโค้ดมากกว่าเซียวอวี้ตงกับหวังหมิงทง“แบบนี้จะใช้ได้จริงเหรอเพ่ยหยู ข้อมูลใหญ่ขนาดนั้นเราจะเก็บเอาไว้ในฐานข้อมูลได้ยังไงกัน ฉันกลัวว่าคอมพิวเตอร์จะไม่สามารถเก็บมันได้น่ะสิ” เซียวอวี้ตงรู้ดีว่าคอมพิวเตอร์ของเขามีความสามารถแค่ไหนจึงอดกังวลไม่ได้“อืม...นั่นมันก็จริงอยู่ น่าเสียดายที่เราไม่มีฮาร์ดแวร์ที่ดีกว่านี้ ถ้าอย่างนั้นลองดูว่าจะสามารถเก็บข้อมูลในคอมพิวเตอร์ได้สักกี่ส่วนก่อนดีกว่านะ นี่เป็นโค้ดที่ฉันปรับปรุงมา

“ได้สิ ที่ห้องฉันมีแผ่นสำรองอีกหลายแผ่นเลย” เซียวอวี้ตงยิ้มกว้างตอบ“เอาล่ะ ๆ อย่ามัวแต่คุยกันเลย รีบกินข้าวเถอะ” เผยหลานเห็นเด็ก ๆ ยังคงคุยกันเรื่องงานอยู่ก็กลัวว่าพวกเขาจะหิวกันจึงชวนทุกคนกินข้าวระหว่างกินข้าว เซียวจิงหรานยังสอบถามความต้องการของหวังหมิงทงเรื่องค่าลิขสิทธิ์โปรแกรมของเขาเพิ่มเติมด้วย เพ่ยหยูคิดว่าหากหวังหมิงทงขายสิทธิ์ขาดไปคงไม่ได้อะไรมากนัก เธอคิดว่าโปรแกรมของเขาจะต้องแพร่หลายไปทั่วประเทศได้แน่ เพ่ยหยูจึงเสนอให้เซียวจิงหรานแบ่งเปอร์เซนต์การขายให้กับหวังหมิงทงแทน“อืม...ความคิดของเพ่ยหยูไม่เลว แบบนี้น้องชายหวังก็จะได้รับเงินจากการขายโปรแกรมจากบริษัทเป็นรอบ ๆ แทนการรับเงินก้อนเดียว คุณพ่อคิดยังไงครับ” เซียวจิงหรานไม่คิดเลยว่าเพ่ยหยูจะสามารถคิ

“ฉันตื่นเต้นจังเลยค่ะ ไม่รู้ว่าลูกสาวเราโตมาแล้วหน้าตาจะเป็นยังไงบ้าง บ้านเราก็มีแต่รูปเธอตอนเด็กอยู่เท่านั้น ปีนี้ลูกน่าจะอายุสิบเจ็ดแล้วใช่ไหม” หลงเสวี่ยเวยยิ้มกว้างออกมาพร้อมน้ำตาหยดเล็ก ๆ ที่ไหลลงมาอย่างมีความหวังอีกครั้งหนึ่งหลังจากเสียใจมาหลายปี“ใช่แล้วล่ะ ลูกน่าจะอายุสิบหกย่างสิบเจ็ดปีแล้ว” ฉินเหวินกอดปลอบภรรยา เขาไม่อยากทำให้เธอสะเทือนใจมากเกินไป เพราะหลายครั้งที่เขาเห็นภรรยาแอบร้องไห้คนเดียวบ่อย ๆ“พ่อกับแม่อย่าเพิ่งคิดมากเลยนะครับ ตอนนี้สายมากแล้ว ผมขอตัวไปบริษัทก่อน เย็นนี้ค่อยกลับมาคุยกับทุกคนเรื่องน้องสาวนะครับ” ฉินกวงมองนาฬิกาแล้วก็เห็นว่าเกือบสิบโมงแล้ว เขาไม่เคยเข้าบริษัทสายมากขนาดนี้มาก่อน คงเพราะเรื่องของน้องสาว เขาเลยยอมอยู่ที่บ้านกับครอบครัวนานขึ้นสักหน่อยเพื่อดูแลพวกท่าน“ไปเถอะล

“ขั้นตอนแรกก็ใช้การตรวจสอบกรุ๊ปเลือดเพื่อคัดกรองเบื้องต้นก่อนครับ ถ้าผลยังไม่แน่นอนก็ต้องรอผลตรวจจากแล็บประมาณหนึ่งเดือนครับ” ผอ.พยายามบอกเวลาที่เร็วที่สุดเท่าที่หน่วยงานของเขาจะทำได้แล้ว ต้องรู้ว่าในสถาบันนั้นมีงานมากมายและมีบุคลากรน้อยนิด ทำให้การตรวจสอบดีเอ็นเอต้องใช้เวลานาน หากไม่ใช่คนใหญ่คนโต กว่าจะทราบผลคงต้องใช้เวลาลากยาวไปหลายเดือนเป็นแน่“อืม...นานมากจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นพวกผมรบกวนให้ส่งผลตรวจกลับไปที่บ้านได้หรือเปล่าครับ เพราะสัปดาห์หน้าผมกับภรรยาต้องกลับเข้าสถาบันกันแล้ว” ฉินเหวินเสียดายมากที่ตัวเองไม่สามารถอยู่รอดูผลในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าได้ เพราะภารกิจของประเทศที่มอบให้เขากับภรรยาออกเดินทางไปสำรวจพื้นที่ทางภาคตะวันตกของประเทศนั้นมีคำสั่งลงมาแล้ว“ไม่มีปัญหาครับ ผ

กว่าหนึ่งชั่วโมงที่พวกเพ่ยหยูเข้าไปตรวจด้านใน ผลการตรวจกรุ๊ปเลือดยืนยันว่าเพ่ยหยูน่าจะเป็นคนในครอบครัวเดียวกันกับฉินเหวินและหลงเสวี่ยเวย เพียงแต่ยังต้องรอผลการตรวจดีเอ็นเอเพื่อนำไปใช้ในทางกฎหมายอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า“ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยเป็นธุระเรื่องนี้ให้ พวกเราขอตัวก่อนครับ” ฉินเหวินบอกกับเลขาของ ผอ.สถาบันที่มาคอยดูแลขั้นตอนการตรวจทุกอย่างให้เป็นอย่างดี“เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ ผลตรวจที่แน่นอนจะถูกส่งไปให้ที่ตระกูลฉินตรงเวลาแน่นอนครับ ขอให้อาจารย์ฉินไม่ต้องกังวล” เลขายังคงให้ความเชื่อมั่นว่าเอกสารจะไม่หายไปไหนฉินเหวินพยักหน้ารับคำและชวนภรรยากับเพ่ยหยูกลับไปหาทุกคนที่น่าจะนั่งรอกันอยู่นานมากแล้ว ระหว่างทางเขายังสอบถามเรื่องเรียนกับลูกสาวพร้อมรอยยิ้มบาง