All Chapters of Sa Piling Ng Pilyong Bilyonaryo: Chapter 161 - Chapter 170

Pumasok kami sa penthouse ni Jeriel na tahimik ang buong paligid. I insisted na huwag muna sa condo ko dahil natatakot pa rin ako na baka may nagmamasid doon. Pagkasara ng pinto, ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang mabigat naming paghinga. Umupo ako sa gilid ng malaking leather sofa habang nakatingin sa sahig, nanginginig pa rin ang mga kamay ko sa tindi ng nagdaang mga oras. Huge emotional release. "Shan, drink this first," sabi ni Jeriel habang inilalapag ang isang basong maligamgam na tubig sa coffee table. Umupo siya sa carpet sa mismong harap ko, seryoso at puno ng nag-aalalang tingin ang kaniyang mga mata. "Are you really okay? Masakit pa ba ang braso mo?" "I'm fine, Jeriel. Masakit lang nang kaunti, pero kaya ko naman," pabulong kong sagot habang tinatanaw ang dumi sa kaniyang pisngi. Perfect setup for manual sensual chapter. Huminga ako nang malalim bago magpatuloy. "I was so scared. Akala ko talaga, tuluyan niyo nang mawawala ang lahat dahil

Jeriel Ford Severin POV Hindi ko alam kung paano ko nailagpas ang gabi na ito. Pagkaalis na pagkaalis ni Shanaia sa penthouse ko, hindi na ako mapakali. Sinubukan kong humiga sa kama, sinubukan kong basahin ang mga legal updates na isend ni Damon tungkol sa tuluyang pag-aresto kay Uncle Lucian, pero walang pumapasok sa utak ko. Jeriel barely sleeps. Halos bawat oras ay nakatitig lang ako sa kisame, binibilang ang bawat pag-tick ng oras sa dingding habang hinihintay ang pagdating ng umaga. Buong magdamag kong inisip ang kaniyang huling sinabi bago niya isara ang pinto. He obsessively replays Shanaia’s words sa kaniyang isip. Ang kaniyang boses, ang kaniyang maliit na ngiti, at ang paraan ng pagbulong niya ay paulit-ulit na nag-e-echo sa tenga ko na parang isang magandang kanta na ayaw tumigil. "Come find me tomorrow," pabulong kong pag-uulit sa sinabi niya habang nakatingin sa salamin ng banyo para mag-ahit ng balbas. Ang daling sabihin, pero ang tindi ng kaba na ibinigay nun sa ak

Napatitig ako sa kaniyang mga mata matapos niyang bitawan ang mga salitang iyon. Ang tindi ng sinseridad sa boses ni Jeriel ay direktang bumaon sa puso ko, tinatanggal ang lahat ng natitirang takot na binuo ko noong mga nakaraang linggo. Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata habang ang mga luha ng matinding relief ay unt-unting pumapatak sa aking mga pisngi. Emotional climax. "You really mean it, don't you?" pabulong kong tanong habang nanginginig ang aking boses. "No more lies? No more shielding me from the dark nang mag-isa ka?" "I swear to you, Shan. I’ll let you see everything from now on, kahit ang mga pangit na bahagi ng mundo ko," sagot ni Jeriel, dahan-dahan niyang inabot ang mukha ko gamit ang kaniyang malalaking palad para puyusin ang aking mga luha. "Just don't leave me again. I am nothing without you, baby." Tinitigan ko ang kaniyang mukha, ang kaniyang duguang kamay na may benda pa mula sa nangyari kahapon, at ang kaniyang mga matang nagsasabing handa siyang

Denise's POV Nandito ako sa loob ng luxury private lounge, ito ang tambayan ng buong magbabarkadang bilyonaryo sa Makati, nakakrus ang aking mga binti habang matalim ang titig ko kay Jeriel na nakaupo sa tapat ko. Noong nalaman ko ang buong kuwento tungkol sa nangyari kay Shanaia sa Bulacan, muntik ko nang ipasubsob ang mukha ng bilyonaryong ito sa semento. Denise interrogates Jeriel again, at sisiguraduhin kong sa pagkakataong ito, hindi niya madadaan sa yaman ang clearance ko. "So, let me get this straight, Severin," panimula ko habang tinitignan ang aking bagong gawang kuko. Comedy-heavy. "Inuna mo ang corporate pride mo kaya muntik nang ma-kidnap si Shan ng baliw mong tiyuhin? At ngayon, umaasta ka na parang mabait na golden retriever sa tabi niya?" "Denise, I already fixed everything," sagot ni Jeriel, halatang pinagpapawisan kahit napakalakas ng aircon sa silid. "Lucian is behind bars, at legal teams na ang bahala sa asset redistribution. I am focusing purely on Shanaia's saf

Matapos ang nakakapagod ngunit matagumpay na gabi sa Gala, tahimik na binagtas ng sasakyan ni Jeriel ang pamilyar na daan patungong BGC. Nakasandal ang ulo ko sa bintana habang pinapanood ang mga naglalakihang LED billboards sa gilid ng highway. My mind was drifting back to the red carpet interviews kanina. Ang daming nangyari, ang daming sinabi ng press, pero sa huli, ang pinakamasarap na pakiramdam ay ang katotohanang hindi ko na kailangang magtago. "Hey, are you tired?" pabulong na tanong ni Jeriel habang dahan-dahang hinahawakan ang kamay ko na nakapatong sa aking hita. "Medyo, my heels are killing me, to be honest," natatawa kong sagot habang bahagyang inaayos ang pagkaka-upo sa passenger seat. "Pero it was worth it. Pakiramdam ko, nabawasan ng malaking tinik ang dibdib ko pagkatapos nating harapin ang media." "I'm glad to hear that, baby," sabi niya habang dahan-dahang ipinapasok ang sasakyan sa basement parking ng kaniyang exclusive tower. "Actually, I want to show you so