All Chapters of Sa Piling Ng Pilyong Bilyonaryo: Chapter 71 - Chapter 80

Nakatitig lang ako sa kawalan habang nakaupo sa balkonahe ng condo ko. Gabi na at medyo malamig ang hangin, pero mas pinili kong manatili rito para makapag-isip nang maayos. Katatapos lang ng tawag ni Ms. Karen kanina, kinukumpirma na unti-unti nang babaguhin ng agency ang PR strategy namin ni Asher hanggang sa tuluyan nang matapos ang aming fake dating campaign, eksakto sa napag-usapan namin ni Asher noong isang araw. I finally started reflecting honestly, nang walang halong galit, pride, o takot. Tiningnan ko ang madilim na kalsada sa ibaba kung saan madalas nakapark ang kotse ni Jeriel. Wala siya roon ngayon. Inisip ko ang lahat ng mga nangyari simula nung nalaman ko ang tungkol sa pustahan ng mga bilyonaryong magkakaibigan na 'yon sa Maynila. Sinira ni Jeriel ang tiwala ko. He betrayed me, and that was a painful fact na hinding-hindi na mabubura ng kahit anong sorry. But what about everything after? Naisip ko ang kaniyang mukha noong sinundan niya ako sa France, ang mga ma

Jeriel Ford Severin POV Nakatayo ako sa harap ng salamin sa holding room ng Severin Group headquarters, inaayos ang kwelyo ng suit ko. Ngayong hapon, may nakatandang live broadcast exclusive interview ako sa isa sa pinakamalaking business at entertainment networks sa bansa. Sabi ng PR team ko, formal product at corporate announcement lang daw ito, pero iba ang plano ko. Gagawa ako ng sarili kong desisyon para tuluyan nang isara ang bawat butas ng nakaraan. I am going to close every remaining loophole. Bumukas ang pinto at pumasok sina Roman at Jeremiah, parehong may hawak na phone at mukhang kanina pa hindi mapakali. "Bro, seryoso ka ba talaga sa ipinasok mong dagdag sa script ng statement mo?" tanong ni Roman, bakas ang matinding kaba sa boses niya habang lumalapit sa akin. "The media team is panicking backstage." "Oo nga naman, boss," singit ni Jeremiah, na halatang nakalimutan nang magbiro ngayon. "This is live television. Walang filter, walang edit. Kapag binitawan mo 'yan

Matapos ang sunod-sunod na malalaking balita at ang matinding gulo sa media, nagulat ako nang mag-text muli si Jeriel para mag-aya ng isa pang pag-uusap. Akala ko magiging heavy na naman ang usapan o kaya ay puro business consequences ang maririnig ko, pero iba ang naging set-up namin ngayon. Narito kami sa isang maliit, tago, at medyo lumang coffee shop sa Quezon City kung saan walang masyadong nakakakilala sa amin. Ang nakakabigla pa, everything felt different today. Mas naging comfortable ang kapaligiran. Umorder lang kami ng pastries at kape, at pinalipas ang unang bente minutos sa isang napaka-normal na usapan. "So, seryoso ba 'yan? Akala ko talaga nung high school, ikaw 'yung pinakasikat na varsity player na walang inatupag kundi mag-rebelde," natatawa kong wika habang hinahati ang binili kong croissant gamit ang tinidor. "Grabe ka naman sa rebelde, Shan," iling ni Jeriel sabay higop sa kaniyang americano. "I was just overly confident back then. Pero alam mo ba kung anong pin

Jeriel Ford Severin POV Nangako ako sa sarili ko pagkatapos ng gabing iyon sa studio na hinding-hindi ko na uulitin ang mga pagkakamali ko noon. No pressure. No manipulation. No chasing. Hindi ko na siya pipilitin sa mga bagay na hindi pa niya gustong ibigay, at hindi ko na gagamitin ang kapangyarihan o pera ko para lang kontrolin ang sitwasyon. Ang tanging kaya kong ihandog ngayon ay consistency, ang panatilihin ang pangako kong andito lang ako para sa kaniya, kahit bilang isang silent partner na lang sa career niya. Nasa opisina ako ng production set kinabukasan nang marinig ko ang malakas na boses ng creative director sa labas. Mukhang may malaking problema. Mabilis akong lumabas at nakita ko si Shanaia na nakatayo sa gitna ng wardrobe room, kausap ang tatlong head stylists. Halatang stress na stress siya, hawak ang kaniyang tablet habang pabalik-balik ang lakad. "Anong nangyayari rito?" tanong ko habang lumalapit sa kanila, pinapanatiling kalmado ang aking boses. "Jeriel, we

Jeriel Ford Severin POV Puno ng tensyon ang buong dining hall ng mga Severin ngayong gabi. Isang pormal na family dinner ang ipinatawag ng lolo ko, ang chairman ng Severin Group, at andito ang halos lahat ng mga kamag-anak ko. Simula nung live interview ko kung saan inamin ko ang tungkol sa pusta, hindi na ako tinigilan ng pamilya ko. Para sa kanila, malaking mantsa sa pangalan namin ang ginawa kong pag-amin. "You risked the company's integrity for a girl, Jeriel," malamig na wika ng tito ko habang hinihiwa ang kaniyang steak. "The board is still uneasy. We are talking about billions in investments, tapos magpapa-pressure ka sa isang showbiz scandal?" "It wasn't just a scandal, tito. It was the truth," seryoso kong sagot habang pinapanatili ang tuwid na upo. "Truth doesn't run a conglomerate, Jeriel," singit naman ng lolo ko mula sa kabisera ng lamesa, ang kaniyang boses ay puno ng awtoridad. "Ang kailangan ng kumpanya ngayon ay stability. We've been talking with the Valderama fam