Semua Bab Sa Piling Ng Pilyong Bilyonaryo: Bab 91 - Bab 100

Pagkalapag na pagkalapag ng private plane namin sa Maynila, agad kaming sinalubong ng pamilyar na ingay at siksikan ng siyudad. Parang isang panaginip lang 'yung tatlong araw namin sa pribadong isla sa Palawan. Ang bilis bumalik ng totoong buhay. Habang naglalakad kami sa loob ng hangar terminal, busy na naman si Jeriel sa pagsagot ng mga tawag sa kaniyang phone, habang ang kaniyang mukha ay unt-unti na namang nagiging seryoso at pormal. "Yes, Roman. Tell the legal team to prepare the compliance documents for the board meeting tomorrow at nine," wika ni Jeriel sa kaniyang bluetooth earpiece habang naglalakad sa tabi ko, bitbit ang kaniyang laptop bag. Nang matapos ang kaniyang tawag, bumaling siya sa akin at medyo lumambot ang kaniyang ekspresyon. "Shan, my driver will take you and Denise straight to your condo. I have to drop by the headquarters dahil may urgent meeting kasama si lolo." "It's okay, Jeriel. Huwag mo na kaming alalahanin, kaya naman namin mag-Grab ni Denise," sagot

Hindi ko binitawan ang braso ni Jeriel habang nakatayo kami sa may exit ng studio. Tinitigan ko siya nang mariin, hinahayaan siyang makita ang tindi ng determinasyon sa aking mga mata. Ang lalaking ito, akala niya palaging siya lang ang may karapatang magsakripisyo o magdesisyon para sa aming dalawa. "Shan, please understand," pabulong niyang pakiusap, pilit na inaalis ang kamay ko pero mas lalo ko itong hinigpitan. "Ayoko lang na maging target ka ng pamilya ko. My grandfather can ruin your career in a heartbeat kung gugustuhin niya." "I don't care about your grandfather, Jeriel," diretso kong sagot habang pinapapahid ang kaunting luha sa pisngi ko gamit ang kabilang kamay. "Hindi ako natatakot sa kumpanya niyo. Ang kinatatakutan ko lang ay ang tuluyan kang mawala dahil sa maling akala." Binitawan ko ang braso niya at humarap nang buong-buo sa kaniya. "Humarap ka sa akin at pakinggan mo 'to nang mabuti. I am giving you another chance. Hindi dahil nakalimutan ko na ang lahat ng panl

Hindi ko akalain na makikita ko ang isang Jeriel Ford Severin na nakatayo sa gilid ng kalsada sa may isang sikat na street food park sa Quezon City. Nakasuot siya ng simpleng tsinelas, black shorts, at plain white t-shirt. Pero kahit anong pilit niyang magmukhang normal, ang lakas pa rin ng aura niya. Halatang hindi siya sanay sa ganitong ingay, usok, at dami ng tao."Are you sure dito mo gustong kumain, Shan?" tanong niya habang palingon-lingon sa paligid, medyo alerto ang kaniyang mga abong mata na parang may nagbabantay na sniper. "I mean, look at that grill. Ligtas ba 'yung isaw na 'yan?""Grabe ka naman sa isaw, Jeriel. Masarap 'yan, no," natatawa kong sagot habang hinihila siya sa braso para lumapit sa isang stall. "Sabi mo gusto mo akong ligawan nang tama? Ito ang gusto ko. No luxury, no flexing, at walang limang bituin na restaurant kung saan kailangan nating magsuot ng formal attire.""Okay, okay. Sabi ko nga, adjust ako," bulong niya habang pinupunasan ang kaniyang noo gamit

Kahit sinabi ko sa sarili ko na handa na ako sa kahit anong haharapin namin ni Jeriel, hindi ko pa rin maiwasang kabahan habang naglalakad kami papasok sa isang private dining room ng isang sikat na limang bituing hotel sa Bonifacio Global City. Jeriel wanted me to meet some select members of his family, partikular ang kaniyang mga pinsan at ang kaniyang Tita Victoria, ang nakababatang kapatid ng kaniyang ama na kilala sa pagiging matapang at tradisyonal pagdating sa estado sa buhay. Inayos ni Jeriel ang kaniyang pagkakahawak sa kamay ko, pinisil niya ito nang bahagya para pakalmahin ako. "Hey, look at me. You look stunning tonight, Shan. Don't let them intimidate you, okay? I am right here beside you." "Salamat, medyo nanlalamig lang talaga ang mga kamay ko," pabulong kong sagot bago tuluyang binuksan ng waiter ang pinto. Nakatira sa dulo ng mahabang lamesa si Tita Victoria, nakasuot ng isang mamahaling tiffany blue na kasuotan habang may hawak na baso ng alak. Kasama niya ang dal

Jeriel Ford Severin POVAlas siyete pa lang ng umaga nung magising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa glass window ng sala. Nakatulog pala ako dito sa sofa pagkatapos ng matinding self control test kagabi. Hinding-hindi ko makakalimutan kung paano ko pinigilan ang sarili ko na halikan siya nang mas malalim nung mapansin kong dahan-dahan nang pumipikit ang kaniyang mga mata dahil sa sobrang pagod.Tumayo ako at naglakad patungo sa kusina para magtimpla ng kape. Habang naghihintay na mag-brew ang espresso machine, nakarinig ako ng maliliit na hakbang mula sa hallway ng master bedroom.Si Shanaia, naglalakad habang nagkukuskos ng kaniyang mga mata gamit ang likod ng kaniyang kamay. Her hair was completely messy, nakatayo ang ilang hibla sa itaas ng kaniyang ulo, at wala siyang kahit anong makeup sa kaniyang bare face. Suot pa rin niya 'yung oversized gray t-shirt ko na abot hanggang tuhod niya."Good morning," pabulong niyang bati, ang boses niya ay medyo paos pa