All Chapters of พิศวาสฆาตกรรม: Chapter 31 - Chapter 40

อีกด้านหนึ่งในค่ำคืนเดียวกันนั้น ที่โรงแรมระดับห้าดดาว แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟระย้าคริสตัลภายในห้องแกรนด์สวีทของโรงแรมหรู ส่องกระทบเครื่องเรือนบุผ้ากำมะหยี่สีเข้ม ขับเน้นให้บรรยากาศรอบเตียงคิงไซส์หลังใหญ่ดูหรูหราทว่าเต็มไปด้วยความลึกลับและเย้ายวนกลิ่นน้ำหอมอโรม่าจาง ๆ อบอวลอยู่ในอากาศ ช่วยกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเสี่ยตือที่กำลังนั่งอยู่ปลายเตียงให้พุ่งสูงขึ้นอย่างระงับไม่อยู่ เสี่ยตือมองตามร่างระหงของเจี๊ยบตาไม่กะพริบ หญิงสาวรุ่นลูกคนนี้ยังเด็กกว่ารัตนาภรรยาของเขาอยู่มากโข ผิวพรรณของหล่อนขาวเนียนละเอียดตึงกระชับไปทุกสัดส่วน และที่ทำเอาเสี่ยเฒ่าแทบคลั่งคือรูปร่างทรวดทรงนาฬิกาทรายที่สมบูรณ์แบบ อกเป็นอก เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมกลึง ยามที่หล่อนก้าวเดินด้วยท่วงท่าอ่อนช้อย มันช่างดูยั่วยวนตาจนใจของคนมองสั่นสะท้านเจี๊ยบรู้ดีว่าอาวุธของหล่อนร้ายกาจแค่ไหน หล่อนเริ่มเดินเกมแต้มเสน่หาเต็มพิกัดทันที นิ้วมือเรียวยาวเอื้อมไปปลดซิบด้านหลังชุดเดรสรัดรูปอย่างช้า ๆ พลางส่งสายตาหวานเชื่อมสบตาเสี่ยตืออย่างท้าทาย ชุดตัวสวยร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น พลันปรากฏร่างในชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิทที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วน

ภายในห้องสวีทหรูที่เปิดแอร์จนเย็นฉ่ำ นัยน์ตาของเสี่ยตือแดงก่ำด้วยเพลิงราคะที่ลุกโชนอย่างหนัก ยิ่งเห็นอาการตื่นเต้นเหมือนเด็กของเสี่ยเฒ่า เจี๊ยบยิ่งได้ใจ หล่อนเริ่มขยับร่างกายพลิกซ้ายทีขวาทีโชว์สัดส่วนนาฬิกาทรายอย่างต่อเนื่อง มือบางเอื้อมไปปลดกางเกงในตัวจิ๋วชิ้นสุดท้ายออกอย่างแช่มช้าและยั่วยวน"เสี่ยขา... มองเจี๊ยบแบบนี้ เจี๊ยบก็เขินแย่สิคะ"เจี๊ยบแสร้งทำเสียงกระซิบกระซาบพล่าปรกระเส่า บิดกายไปมาอย่างมีจริตบนเตียงนุ่มเมื่อเจอมือหนาของเสี่ยเค้นขยำเพื่อทอดสะพานเต็มพิกัด"เขินทำไมกันจ๊ะหนูเจี๊ยบ... สวยขนาดนี้ เสี่ยใจจะขาดรอนๆ แล้ว"เสี่ยตือพึมพำเสียงสั่นสะท้าน ลมหายใจหอบถี่จนแทบเป็นเสียงกระเส่าหนุ่มรุ่นพ่อไม่ยอมเสียเวลาอีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปไล่จับ ลูบคลำ และเคล้นบีบเค้นลงบนร่างกายของเด็กสาวอย่างหนักหน่วงระบายอารมณ์ดิบที่ไม่ได้ปลดปล่อยหยอกล้อตามใจปรารถนามาเนิ่นนาน ทันทีที่ฝ่ามือขยำลงบนสะโพกผายกลมกลึงและหน้าท้องตึงกระชับเนียนละเอียด เสี่ยตือถึงกับซี้ดปากออกมาด้วยความรัญจวนใจ"อืมม์... แน่นไปทั้งตัวเลยอีหนูเอ๊ย ของจริงใช่ไหมเนี่ย ตรงเนียะ!" เสี่ยตือละล่ำละลักถาม ปนเสียงหัวเราะแบบหยอกล้อ“กำ

เมื่อได้ยินคำร้องขออันสั่นพร่าของเจี๊ยบ เสี่ยตือผู้กำลังถือไพ่เหนือกว่าก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ ชายหนุ่มรุ่นพ่อจับความแข็งขึงอันใหญ่โตจ่อเข้าที่ปากทางสว่าง ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะดันส่งมันเข้าด้ายเข้าเข็ม ร่างระหงทรวดทรงนาฬิกาทรายกลับร่อนสะโพกผายหลบหนีไปอย่างมีจริต หล่อนแกล้งขยับตัวหยอกล้อบิดเร้าสายตาเพื่อดึงเกม ยามเห็นว่าเสี่ยเฒ่ากำลังหน้ามืดตามัวและคิดวาตนเองกำลังเป็นผู้คุมเกม"เสี่ยขา... อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ เจี๊ยบมีเรื่องสำคัญจะบอก...”เจี๊ยบแสร้งทำเสียงกระซิบออดอ้อน ช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองเพื่อใช้มารยาต่อรองในวินาทีวิกฤตเสี่ยตือชะงักไปเล็กน้อย แต่ด้วยประสบการณ์และพลังกายที่ยังคงอึดทนเกินวัย เขาไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดจนเสียอารมณ์ “...ตอนนี้เจี๊ยบกำลังเดือดร้อนเรื่องเงินมาก ๆ อย่างที่บอกไปแล้ว เจี๊ยบย้ำเสี่ยอีกรอบ”“คุยกันเรื่องเกมอึดของเราสองคนดีไหม เรื่องอื่นเอาไส้ก่อนเถอะน่า...” ชายวัยกลางคนใช้ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างตะโบมจับหมับเข้าที่สะโพกมน“ไม่ได้หรอกค่ะเดี๋ยวเสี่ยลืม...”เขาตรึงร่างของหล่อนเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนไกล ขณะเดียวกันก็ขยับนิ้วแกร่งลงไปปัดป่ายจงอยเนื้อในร่องหลืบที่ฉ่ำชื้นของหล่อ

“อีหนูเอ๊ย...หนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง ๆ”สองมือหนาของเสี่ยเฒ่าเอื้อมขึ้นไปขยุ้มหน้าอกนุ่มหยุ่นคู่โตของหล่อน บีบเคล้นสลับบิดคลึงแรง ๆ ไปมาตามอารมณ์เสียวซ่านที่พุ่งทะลุเพดาน ร่างกายของเสี่ยเฒ่าบิดเร่าส่ายสู้ลิ้นของเด็กสาวอย่างลืมตัว“เสี่ยก็เหมือนกันนะคะ...เจ๊ยบก็เพ่งเคยเจอและโดนใจที่สุดค่ะ”เจี๊ยบซ่อนรอยยิ้มแสยะเจ้าเล่ห์ไว้ในใจเมื่อเห็นเสือเฒ่าสิ้นลาย หล่อนผละริมฝีปากออกขยับตัวขึ้นนั่งคร่อมทับบนหน้าขาแกร่งของเขา ค่อย ๆ กดเน้นให้ตรงเนินเนื้อนุ่มหยุ่นและฉ่ำเยิ้มของหล่อนบดเบียดสัมผัสครูดไปมากับอาวุธที่แข็งกร้าวร้อนผ่าวของเสี่ยตือ ชวนให้กระสันเสียวจนแทบคลั่งทั้งคู่“หนูนี่เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ที่หาคนจับยาก นะรู้ไหม?”เสี่ยตือทนไม่ไหวรีบยื่นมือหนาข้างหนึ่งลงไปจับอาวุธร้ายของตัวเองตั้งตรึงไว้กับที่ ส่วนมืออีกข้างเอื้อมไปเกาะหมับเข้าที่สะโพกผายคอดกิ่วของเจี๊ยบ ออกแรงบังคับกดสะโพกของเด็กสาวให้ค่อย ๆ ทิ้งน้ำหนักสอดประสานกลืนกินความแข็งขึงลงมาทีละนิด... ทีละนิดจนมิดลำ"โอ แน่นเหลือเกินหนูเจี๊ยบ... " เสี่ยตือครางเสียงสั่นระรัว"เสี่ยขา... อ๊ะ...ขี่บีเอ็มมันยังไม่เท่เท่าไหร่...ขอเงินสดติดบัญชีไว้ชอ

ภายในบ้านหลังใหญ่ของแม่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัดดึงเครียด รัตนา เดินทางมาปรึกษาเรื่องร้อนใจที่บ้านของแม่ โดยมี รุ่งรัตนา ผู้เป็นน้องสาว และ ฟ้ารุ่ง นั่งล้อมวงอยู่เคียงข้างคอยรับฟังและช่วยคิดหาทางออก"ฉันมั่นใจ! เงินในบัญชีร้านมันรั่วไหลไปเป็นแสนเป็นล้านก็เพราะอีเด็กที่ชื่อเจี๊ยบนั่นแหละ!"รัตนาระเบิดอารมณ์ออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลนองหน้า ทุบโต๊ะกระจกตรงหน้าจนถ้วยชาไหวระริก"เด็กร้านฝั่งตรงข้ามแท้ ๆ เพิ่งมาทำงานได้ไม่เท่าไหร่ เสี่ยก็หลงมันจนโงหัวไม่ขึ้น”“พี่รัตมั่นใจใช่ไหม?”รุ่งรัตนาถามย้ำ“มั่นใจสิ เพียงแต่ยังไม่มีหลักฐานคาตา “"ใจเย็นๆ ก่อนค่ะพี่รัตน์ รุ่งเข้าใจว่าพี่โกรธ แต่เราจะวู่วามเดินไปตบมันถึงร้านไม่ได้นะ หน้าตาทางสังคมและการบริหารร้านของเราจะเสียหายหมด"“เมื่อก่อนเสี่ยตือไม่เคยเป็นคนมือเติบขี้เปย์ขนาดนี้มาก่อนเลยนะรุ่ง มันต้องเอาเงินไปปรนเปรอมันแน่ ๆ!"รุ่งรัตนาขยับเข้าไปใกล้พี่สาวพลางลูบหลังปลอบใจ"จริงค่ะพี่รัตน์"ฟ้ารุ่งเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ท่าทีสุขุมนุมลึก"ฟ้าว่าตอนนี้เราต้องนิ่งไว้ก่อน อย่าเพิ่งกระโตกกระตากให้เสี่ยตือรู้ตัวเด็ดขาด ถ้ารู้ว่าถูกจับตาจับตาดูอยู่ แ