Makalipas ang kalahating oras.Sa second floor ng Starbucks Coffee, kumalat sa hangin ang mabangong amoy ng bagong roast na coffee beans.Itinulak ni Naya ang pinto. Pagpasok pa lang niya, agad niyang nakita ang lalaking nakaupo nang tuwid sa single sofa sa tabi ng bintana.Nakasuot ito ng linen shirt. Bahagyang nakarolyo ang manggas hanggang sa braso, kita ang makinis at magandang hugis ng pulso nito. May suot siyang sandalwood beads—simple, pero may tahimik na dating ng pagiging elegante.Nang marinig nitong bumukas ang pinto, dahan-dahan itong nag-angat ng tingin.Sa sandaling iyon, pakiramdam ni Naya ay parang unti-unting natunaw ang lamig sa puso niya.Napakalinaw at napakagaan tingnan ng mga mata nito. Mahinahon ang titig, pero may taglay pa ring kakaibang karangyaan na hindi madaling balewalain.Malalim ang hubog ng mukha niya, pero hindi ito mukhang matalim o nakakatakot. Sa halip, maaliwalas at maayos ang itsura niya. Maganda ang ayos ng kilay, tuwid ang ilong, at ang labi ni
Read more