Hindi kailanman nagreklamo si Naya kaya akala ni Kael, maayos ang pagtrato niya rito.Ngayon lamang niya napagtanto na napakarami na palang sakit ang tahimik na tiniis ni Naya.At ni minsan, hindi niya iyon napansin. Mas lalong hindi niya sinubukang intindihin."Ni minsan ay hindi mo pinag-isipan ang lahat ng ito, Naya."Napatingin si Naya sa duguang pulso ni Kael at mapait na napatawa."Siguro sa paningin mo, isa lang akong empleyadong puwede mong utusan anumang oras. Isang gamit para masunod ang gusto mo. Isang tao na puwede mong kontrolin. Isang babaeng binuntis mo para magkaanak ka. Pero kailanman hindi mo ako itinuring na asawa.”Huminto saglit si Naya at nagpatuloy. “Tao rin ako napapagod, nasasaktan, at may damdamin, Kael.”Itinaas niya ang utility knife. Diretso niya itong itinapat sa mukha ni Kael at malamig niyang tiningnan ito."Iyang sugat mo, iyang kaunting dugo? Alam mo bang muntik na akong mamatay nang ipanganak ko ang anak natin?"Nanigas si Kael ngunit nagpatuloy lang
Magbasa pa