All Chapters of THE HARD-HEARTED BILLIONAIRE IS MY BABY DADDY: Chapter 31 - Chapter 40

NAGPALINGA linga si Kenna at nakita niya kaagad ang walang ekspresyon na mukha ng isang lalaking nasa mid fifties. Nakaupo ito sa isang upuan kung saan ay may mga tauhan itong nakatayo sa likod nito na para bang nagbabantay. Hindi ito ang unang beses na makita niya ito dahil ilang beses na itong nagpunta sa hotel.Kaagad siyang yumuko. “Good afternoon sir.” bati niya rito at alanganing ngumiti. Malakas ang kabog ng kanyang dibdib. Hindi niya alam kung saan nito nakuha ang kanyang number at kung bakit siya nito ipinatawag. Hindi ito sumagot sa halip ay itinuro nito ang upuan sa harapan niya kaya siya umupo. Kumaway ito sa dalawa nitong tauhan kung saan ay kaagad umalis ang mga ito pagkatapos nito ay dumating naman ang pagkain. “Kumain ka muna.” napakalamig ng boses nito kung saan ay halos kilabutan pa siya.Hindi niya alam kung paano kakain ng mga oras na iyon dahil napaka tense ng atmosphere sa pagitan nila. Nanatiling nakayuko siya sa harap ng ama ni Nathan na si Alberto Montefalco.

KUMATOK muna si Kenna bago pumasok sa opisina ni Nathan. Hindi niya alam kung ano ang dahilan kung bakit siya nito ipinatatawag. “May kailangan po ba kayo sir?” magalang na tanong niya rito.Napakunot ang noo nito at napasulyap sa nakasarang pinto. “You don’t have to call me sir lalo na kung tayong dalawa lang ang nandito.” sabi nito sa kaniya. “We need to go to our seminar, required daw iyon para sa kasal.” Natigilan siya. Seminar na kaagad? Tapos na ba ang mga papel nila? Ang bilis naman yata?“Ngayon na ba?” tanong niya ulit na ikinatango nito saka napasulyap sa suot na relo.“Yes. 2:00 pm iyon at mag-aalauna na kaya kailangan na nating umalis.” sabi nito sa kaniya saka tumayo sa kanyang kinuupuan.“Wait for me on the parking lot, magbibihis lang ako sandali.” tumango siya saka tumayo. Bumalik muna siya sa kanyang mesa at tyaka kinuha ang kanyang bag.“May lakad kayo ni sir?” tanong ni Bianca sa kaniya na ikinatango niya lang naman.Hindi niya na sinabi pa rito ang eksaktong lugar

“Kaya huwag kayong magtaka kung malambot ang puso niya sa bata dahil alam niya kung anong nararamdaman ni Cassandra. Alam niya kung gaano kahirap ang lumaking walang ama.” patuloy na sabi niya.Nang lingunin niya ito ay kitang kita niya kung paano nagdilim ang mukha nito. “Hindi niyo siya masisisi para maramdaman iyon. Nandiyan lang kayo, yet hindi niyo ipinaramdam sa kaniya ang pagiging ama niyo sa kaniya.” Ni minsan, hindi niya narinig si Nathan na sumbatan ang kanilang ama. Ni minsan ay hindi ito nagsalita ng masama para sa kanilang ama. Wala siyang narinig mula rito. Pero alam niya na sa pinakasulok ng puso nito ay napakarami nitong hinanakit na pinili na lang ibaon at hindi na muling inungkat pa.Noong bata pa siya, palagi niya itong nakikita na palaging nakatingin sa kanila ng kanyang ama at halata ang inggit sa mga mata kaya alam niya na kaagad na iyon ang nakita niya sa mga mata ni Cassandra.“Please, this time… pwede bang suportahan niyo na lang siya sa gusto niya? Sa mga de

HINDI pa rin mawala sa isip ni Kenna ang sinabi sa kaniya ni Nathan kanina. Pero tama nga ba ang desisyon niya na hindi nagpaliwanag? Sa isan banda ay mas gugustuhin niya na lang na isipin na anak nga ni Ethan si Cassandra kaysa ang maghinala ito sa kaniya. Para sa kaniya ay mas safe na iyon para hindi ito magduda kung sino nga ba talaga ang tunay na ama ni Cassandra.Sa buong pagkain nila ay hindi na sila nag-usap pang dalawa. Hindi na rin siya nagbukas pa ng usapan dahil wala naman siyang alam na pwede nilang pag-usapan. Pagkatapos nilang kumain ay pinauna na siya nitong umuwi dahil may kailangan pa daw itong puntahan.Pagdating niya sa bahay ng lalaki ay dumiretso siya kaagad para hanapin si Cassandra. Naabutan niya ang kanyang anak na nasa kama na noong mga oras na iyon. Kaagad niyang hinalikan ito. “Kumain ka na ba anak?” tumango ito.Nakaupo ito sa kama kung saan ay maingat niyang sinusuklay ang buhok ng anak niya. Nilalaro nito ang isang doll. Kaagad na napakunot ang kanyang no

NASA harap sila ng hapag kainan ng umagang iyon. Sabay-sabay silang tatlo na kumain ng agahan bago sila pumasok sa kumpanya at si Cassandra sa school. Sa totoo lang, alam niya ang mga boss katulad ni Nathan ay tanghali ng pumapasok ngunit hindi niya akalin na maaga itong gigising para lang sabayan si Cassandra sa pagkain. Kahit na ganun ay pilit siyang nag-focus sa kanyang pagkain. Idagdag pa na napakarami niyang iniisip. Hindi niya nga namamalayan na nakatulog na pala siya kagabi. Walang ibang maririnig sa loob ng kainan kundi ang kalansing lang ng mga plato at kutsara.Nakayuko lang siya habang pasulyap-sulyap kay Cassandra na abalang kumakain. Malaki na ito kaya hindi na niya kailangan pang subuan ito ng bigla nilang marinig ang pagtikhim ng lalaki kaya nag-angat sila ng tingin pareho ng anak niya at lumingon dito.Nakatingin ito kay Cassandra ng mga oras na iyon. “I heard from your Tita Via that you want to go to Disneyland?” ang mga mata nito ay amuse na nakatingin sa anak niya.