All Chapters of The Ex I Could Never Forget: Chapter 61 - Chapter 70

Kung may isang bagay na hindi dapat minamaliit, iyon ay ang determinasyon ng isang batang may plano.At sa kaso ni Oliver, mayroon siyang napakalaking plano.Sa loob ng ilang linggo, paulit-ulit niyang naririnig ang Sir sa bahay.Minsan ay hindi sinasadya.Minsan ay dahil siya mismo ang nagbabanggit.At sa opisina naman, base sa mga kuwento ni Sir, alam niyang madalas din nitong marinig ang tungkol sa mommy niya.Kaya para kay Oliver, may isang malaking tanong.Kung pareho naman nilang kilala ang pangalan ng isa't isa...bakit hindi pa rin sila nagkikita?Hindi niya talaga maintindihan.At kapag may bagay na hindi maintindihan si Oliver, ginagawa niya itong proyekto.Kaya isang Sabado ng umaga, habang umiinom ng gatas sa mesa, bigla niyang inilapag ang baso at tumingin kay Leila.Sobrang seryoso ng mukha.Tipong parang may board meeting."Mommy.""Hm?""Dapat may meeting tayo."Napahinto si Leila sa paghihiwa ng sibuyas."Ano?""Meeting.""Bakit parang manager ka?""Important po."Nap

Pagod ngunit masaya ang tatlo habang naglalakad palabas ng amusement park.Nagsisimula nang lumamlam ang liwanag ng hapon. Ang dating maingay na paligid ay unti-unti nang humuhupa habang isa-isang umuuwi ang mga pamilya.Sa gitna nila, masayang-masaya si Oliver.Hawak nito ang kamay ni Leila sa isang tabi at ang kamay naman ni Dylan sa kabila.Parang wala itong balak pakawalan ang dalawa.At sa totoo lang, wala ring gustong bumitaw.Hindi lang nila inaamin."Best day ever!" masayang anunsyo ni Oliver.Napatawa si Dylan."Pang-ilang best day ever mo na 'yan?""Top three.""Top three lang?""Opo.""Ano yung number one?""Nung natuto akong mag-bike."Napangiti si Dylan."Fair.""Tapos number two yung birthday ko.""Tama.""Tapos ito."Napailing si Leila."Mabuti naman at pasok tayo sa ranking."Ngumisi si Oliver."Siyempre."Ilang sandali silang naglakad nang tahimik.Komportable.Magaan.Parang matagal nang magkakilala.Hanggang sa biglang nagsalita si Dylan.Hindi niya iyon pinag-isipa

Hindi naman talaga planong masaktan ni Oliver.Sa katunayan, nagsimula ang lahat sa isang simpleng laro sa school playground.Recess time noon.Masayang tumatakbo ang mga bata sa ilalim ng sikat ng araw habang naglalaro ng habulan.At gaya ng dati, isa si Oliver sa pinakamakulit."Bilisan mo!""Hindi mo ako mahuhuli!"Tawa nang tawa ang bata habang tumatakbo.Ngunit sa pagmamadali niyang umiwas sa kaklase, hindi niya napansin ang nakausling bahagi ng semento malapit sa pathway.Natisod siya.At bumagsak.Hindi naman malakas.Hindi rin delikado.Ngunit sapat para magasgasan ang tuhod at siko niya.Agad siyang napangiwi.At pagkaraan ng ilang segundo ay nagsimula nang umiyak.Hindi dahil sa sakit.Kundi dahil nagulat siya.Dinala siya agad ng guro sa clinic.Nilinis ang sugat.Nilagyan ng antiseptic.At matapos ang ilang minuto ay humupa na rin ang pag-iyak niya.Gayunpaman, protocol pa rin ng school na tawagan ang guardian.Mabilis na tinawagan ng school nurse si Leila.Ngunit walang s

Kung may isang bagay na hindi inaasahan ni Dylan Reyes sa buhay niya, iyon ay ang ma-blacklist ng isang pitong taong gulang.At hindi lang basta ma-blacklist.Talagang cancelled.Tatlong araw na ang nakalipas mula nang matuklasan ni Oliver na si Dylan pala ang boss ni Leila.Tatlong araw na rin siyang hindi pinapansin ng bata.Sa unang araw, inisip ni Dylan na lilipas din iyon.Sa ikalawang araw, nagsimula na siyang magtanong.Sa ikatlong araw, medyo desperate na siya.At kitang-kita iyon ni Leila.Nagsimula ang lahat noong umagang iyon.Tahimik na nagtatrabaho si Leila sa mesa niya nang may aninong huminto sa harapan niya.Hindi na niya kailangang tumingala.Kilalang-kilala na niya kung sino iyon."Good morning, Sir.""Morning."Tahimik.Tatlong segundo.Apat.Lima.At eksaktong gaya ng inaasahan niya—"Galit pa rin ba si Oliver?"Napakagat labi si Leila para hindi matawa.Ayan na.Napatingala siya."Sir.""Leila.""What?""Answer the question."Tuluyan na siyang napatawa."Oo."Agad

Maaga pa lamang ay abala na ang buong opisina.Ngayong taon kasi ay sa isang lumang bayan sa probinsya gaganapin ang company outreach at team-building event. Bukod sa pagtulong sa komunidad, layunin din nitong palakasin ang samahan ng mga empleyado.Punuan ang bus ng tawanan at kuwentuhan.Nasa gitna si Marco kasama ang ilang katrabaho habang nasa unahang bahagi naman si Leila.Si Dylan ay tahimik na nakaupo sa tabi ng bintana.Mula nang magkausap sila ni Marco ilang araw na ang nakalipas, mas naging determinado siya sa nararamdaman niya para kay Leila. Ngunit kasabay noon ay ang lumalalim na kaguluhan sa kanyang isipan.Parami nang parami ang mga bagay na hindi niya maipaliwanag.Mga pakiramdam.Mga larawang bigla na lamang sumusulpot sa isip niya.Mga pamilyar na lugar na hindi naman niya dapat kilala.Habang umaandar ang bus ay nakatingin lamang siya sa tanawin.Hanggang sa bigla siyang napaupo nang tuwid.“Dylan?”Napalingon si Leila mula sa kabilang upuan.“Ayos ka lang?”Hindi a