All Chapters of Goodbye, Ex! Hello Billionaire, Husband: Chapter 21 - Chapter 30

Giovanni’s POVNakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa aking opisina, hawak ang selyadong sobre na iniabot ng aking pinakamatapat na tauhan. Sa loob nito ay ang opisyal na abiso galing mismo sa Mafia Council. Wala na silang tiwala sa akin. Tama ang hinala nila: napansin nila ang pagbabago ng aking ugali, kung paano ko inuuna ang kaligtasan ng mag-ina kaysa sa mga usaping negosyo at kapangyarihan. At bilang tugon sa kanilang pagdududa, naglagay sila ng presyo sa buhay ni Marielle—isang halagang sapat upang pukawin ang kasakiman ng sinumang miyembro ng organisasyon.“She is your weakness, Giovanni. And weakness must be eliminated.”—iyan ang nakasulat sa huling bahagi ng mensahe.Isang malamig na ngiti ang gumuhit sa aking mga labi, ngunit sa kaibuturan ko ay kumukulo ang matinding galit. Nagkakamali sila. Hindi kahinaan ang magkaroon ng dahilan upang lumaban. Ang pagkakaroon nina Marielle at Mikayla ang nagbigay sa akin ng lakas na hindi ko pa naramdaman noon. At sinumang magtatang

Giovanni’s POVNakatitig ako sa kanya habang unti-unting humupa ang kanyang mga luha, at alam kong oras na para sabihin ang buong katotohanan—hindi lang ang bahagi ng kasal, kundi ang kwentong matagal na palang nag-uugnay sa amin. Hinawakan ko nang mahigpit ang kanyang mga kamay, ramdam ko pa rin ang bahagyang panginginig nito dulot ng takot at pagdududa.“Marielle, makinig ka nang mabuti. Totoo ang nakasulat sa papel—kasal kami ni Miranda pitong taon na ang nakalilipas. Ngunit sa loob ng mahabang panahon, wala itong ibang kahulugan kundi isang kasunduan lamang. Walang pagmamahalan, walang tunay na samahan, at lalong walang katapatan sa isa’t isa.”Umiling siya, tila nahihirapang tanggapin ang aking sinabi. “Kung ganoon, bakit hindi mo pa ito tuluyang winakasan? Bakit hanggang ngayon ay nakatali ka pa rin sa kanya?”“Dahil ang mundong ginagalawan ko ay hindi basta-basta sumusunod sa kagustuhan ng puso,” seryoso kong sagot. “Ilang beses ko na itong sinubukang ipawalang-bisa, ngunit ang

Giovanni’s POVHindi ko na maikakaila pa—ang pagnanais ko kay Marielle ay lumalampas na sa mga tuntunin ng aming kontrata. Ang dati ay simpleng kasunduan lamang para matugunan ang pangangailangan ng bawat isa, ngayon ay naging matinding pagkahumaling na tila isang lason na unti-unting kumakalat sa aking sistema. Gusto kong malaman ang bawat galaw niya, ang bawat iniisip niya, at higit sa lahat—nais kong siguraduhin na walang sinuman ang makasasakit sa kanya. Sinumang magtangkang gumawa nito ay tiyak na makakatikim ng aking galit.Kabilang na doon si Ryan.Nakatitig ako sa mga ulat na nakakalat sa ibabaw ng aking mesa—mga numero, transaksyon, at mga detalyadong impormasyon tungkol sa mga operasyon ng kumpanyang pag-aari ng lalaking iyon. Ang pagtataksil niya kay Marielle, ang pag-iwan sa kanya nang walang katiyakan habang siya ay nagdurusa, ay sapat na dahilan upang wasakin ko ang kanyang buong kinabukasan. Para sa akin, hindi ito simpleng paghihiganti lamang; ito ay paglilinis ng land

Giovanni’s POVNakatitig ako nang matagal sa mga dokumentong inilatag sa ibabaw ng aking mesa—mga kopya ng kontrata, kasulatan ng pagmamay-ari, at mga ebidensyang maingat na nakalap ng aking mga tauhan. Ang bawat linya ay nagsisiwalat ng kasinungalingang binuo nang may malisyosong layunin. Hindi lang simpleng panloloko ang ginawa ni Ryan; lumampas pa siya sa hangganan ng katapatan at batas.“Kumpirmado na po ito, Sir. Lahat ng pirma at petsa sa mga papeles na inaangkin niyang pamana ni Marielle ay peke. Binago niya ang mga detalye upang ipakitang siya ang may karapatang humawak at gamitin ang mga ari-arian na dapat ay para lamang sa kanya,” paliwanag ni Luca, seryoso ang mukha habang nakatayo sa tapat ko.Isang matalim at malamig na ngiti ang gumuhit sa aking mga labi. Ramdam ko ang pag-iinit ng galit na unti-unting kumakalat sa aking mga ugat. Akala ko ay sapat na ang pagbagsak ng kanyang negosyo upang maramdaman niya ang bigat ng kanyang mga kasalanan, ngunit nagkamali ako. Mas mala

Marielle’s POVSa loob ng mga nakaraang araw, may kakaibang bagay na talagang napapansin ko kay Giovanni—isang uri ng pagmamahal at atensyon na ibinibigay niya kay Mikayla na higit pa sa inaasahan ko. Hindi lang ito basta pagiging mabait o maunawain bilang kasama ko; parang may espesyal at malalim na ugnayan na unti-unting nabubuo sa pagitan nila—isang bagay na mahirap kong ipaliwanag sa mga salita.Tuwing umaga, siya pa ang naunang pumupunta sa kwarto ng bata upang dahan-dahan itong gisingin. Siya pa rin ang naghahanda ng paborito nitong almusal, makikipaglaro nang matagal, at makikinig nang buong atensyon kahit paulit-ulit na ang mga kwentong ikinukuwento ni Mikayla. Minsan, nahuhuli ko silang nagtitinginan, at sa tuwing tititigan ni Giovanni ang mukha ng aking anak, may kakaibang ningning sa kanyang mga mata—isang halo ng lambing, pagkamangha, at pagmamahal na tila hindi lang basta pang-isang kaibigan.“Ma, look! Daddy Giovanni helped me build this tall tower!” masiglang sigaw ni M