Library

Search

Home / Romance / Goodbye, Ex! Hello Billionaire, Husband / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of Goodbye, Ex! Hello Billionaire, Husband: Chapter 31 - Chapter 40

43 Chapters

Chapter 30

Giovanni’s POVNakatayo pa rin ako sa harap ni Marielle, halos magkadikit ang aming mga katawan, nang biglang tumunog ang telepono sa ibabaw ng mesa. Ang tunog nito ay tila biglang pumutol sa tahimik at mainit na sandali sa pagitan namin. Agad akong humakbang nang kaunti palayo, kahit na labag sa loob kong matapos ang ganitong lapit sa kanya.“Sandali lang, mahal,” paalam ko habang inaabot ang telepono. “Malamang ay tungkol lang ito sa trabaho.”Ngunit sa sandaling marinig ko ang boses sa kabilang linya, nanigas ang aking buong katawan. Hindi ito galing sa laboratoryo gaya ng inaasahan ko, kundi mula sa aking abogado. Ang mga salitang binitawan niya ay parang malamig na tubig na ibinuhos sa aking pagkatao.“Sir Giovanni, kailangan ninyong malaman agad. Dumating na si Miranda Bellini kaninang madaling araw sa bansa. Ipinapahayag niya sa publiko at sa korte na hindi niya kinikilala ang desisyon ng diborsyo na inaprubahan sa Italy noong nakaraang buwan. Sinasabi niyang hindi ito wasto, a

Chapter 31

Giovanni’s POVIsang araw matapos ang tawag ng aking abogado, dumating siya—si Miranda Bellini. Nakatayo siya sa tapat ng pinto ng aking opisina, suot ang mamahaling damit na tila nagpapaalala sa kanyang dating katayuan, ngunit ang tingin sa kanyang mga mata ay puno ng galit at matinding pagnanais na makontrol ang lahat.Pumasok siya nang walang paalam, isinara ang pinto nang malakas, at hinarap ako na parang wala pang pitong taon na lumipas mula noong huli kaming nagkita.“Giovanni,” panimula niya, ang boses ay malamig ngunit puno ng diin. “Do you really think everything ends with just a piece of paper from Italy? Hindi ako papayag na itapon mo lang ako nang ganoon kadali.”Nakatayo ako sa likod ng aking mesa, nananatiling kalmado sa kabila ng bigat ng kanyang presensya. “Wala ka nang karapatan dito, Miranda. The divorce is legally approved. Matagal na tayong tapos. You have no place left in my life.”Ngumisi siya nang mapakla, lumapit nang kaunti habang nakatitig nang masama. “Ganya

Chapter 32

Marielle’s POVAkala ko kilala ko na nang lubusan si Giovanni. Kilala ko siya bilang lalaking maunawain, mapag-aruga, at handang ibigay ang lahat para sa aming kapakanan. Ngunit sa gabing iyon, nakita ko ang ibang mukha niya—isang madilim, mapanganib, at walang takot na panig na hindi ko inakalang umiiral pa.Naglalakad lang kami pauwi galing sa pagbisita sa kaibigan ko nang biglang humarang ang isang lalaking nakatalukbong ang mukha. Madilim ang paligid, at tanging liwanag lang ng poste ang nagsisilbing gabay sa amin. Bago pa man ako makasigaw, mabilis niyang hinawakan ang braso ko at itinutok ang isang matalim na bagay sa aking tagiliran.“Huwag kang gagalaw,” banta ng lalaki, magaspang ang kanyang boses. “Ibigay mo ang lahat ng dala mo, o may mangyayaring masama sa’yo.”Nanlamig ang buong katawan ko. Ang tibok ng puso ko ay tila sasabog sa sobrang takot, at halos hindi ako makahinga. Ngunit bago pa man ako makapagsalita, naramdaman ko ang biglaang pagbabago sa kilos ni Giovanni sa

Chapter 33

Giovanni’s POVSa loob ng ilang oras matapos ang pangyayari sa kalsada, iisa lang ang tanong na paulit-ulit na umiikot sa isip ko: Paano kung tuluyan na siyang matakot sa akin?Nakatayo ako sa may bintana ng aming kwarto, nakatanaw sa madilim na langit, habang ang imahe ng takot sa mga mata ni Marielle ay tila nakaukit na sa aking alaala. Ilang taon ko itong itinago — ang katotohanang hindi lang ako basta bilyonaryo, kundi ang pinuno ng isang makapangyarihang organisasyon na kayang gumawa ng mga bagay na labag sa batas at sa kalooban ng karaniwang tao. Ayaw kong makita niya ang bahaging ito ng pagkatao ko, dahil alam kong kapag nalaman niya ang buong katotohanan, baka isipin niyang halimaw ang kanyang minamahal.At ang tanging paraan para maprotektahan siya — hindi lang mula sa mga kaaway ko, kundi pati na rin sa sarili kong madilim na mundo — ay ang lumayo. Kahit na parang pinipunit ang puso ko sa bawat hakbang na gagawin ko.Nang marinig ko ang pagbukas ng pinto, dahan-dahan akong l

Chapter 34

Marielle’s POVNang isara ni Giovanni ang pinto at tuluyan na siyang umalis, parang may mabigat na bato ang dumagan sa aking dibdib. Nakatayo lang ako sa gitna ng kwarto, nanlalamig ang mga kamay, habang ang mga salitang binitawan niya ay paulit-ulit na umuugong sa aking isipan.Para sa kaligtasan ninyo… Huwag mo akong hanapin.Ano ba talaga ang mundo ng lalaking mahal ko? Ang nakita ko kanina ay sapat na para ipakita sa akin na hindi siya ang karaniwang tao. Pero ang pag-alis niya nang biglaan—parang may tinatago siyang higit pa sa kanyang pagiging makapangyarihan.Lumapit ako sa bintana at sumilip. Nakita ko ang kanyang itim na sasakyan na mabilis na humiwalay sa kalsada hanggang sa mawala sa paningin ko. Sa bawat segundong lumilipas, lalong lumalakas ang kaba sa aking puso.“Ma?”Napalingon ako nang marinig ang mahinang boses ni Mikayla. Nakatayo siya sa may pinto, nakakamot pa sa mata, halatang kagigising lang. Agad kong pinunasan ang mga luhang tumutulo sa aking pisngi at pilit n

Chapter 35

Marielle’s POVTatlong araw na lumipas — parang isang mahaba, walang‑katapusang gabi. Walang tawag, walang mensahe, walang kahit anong palatandaan kung buhay pa ba o nasaan si Giovanni. Paulit‑ulit sa isip ko ang mga salitang iniwan ni Miranda — matulis, mabigat, tila unti‑unting gumuguho sa pundasyon ng tiwala ko. Halimaw. Puno ng dugo. Panganib.Nakaupo ako sa gilid ng kama habang pinagmamasdan si Mikayla na mahimbing na natutulog. Mahina ang kanyang paghinga, payapa ang mukha — at sa bawat sandaling tumitig ako sa kanya, lalong tumitindi ang takot at pangamba. Paano kung tama si Miranda? Paano kung ang pagmamahal ko kay Giovanni ang maging dahilan ng kapahamakan ng anak ko? Kusa ko bang inilalagay sa panganib ang buhay na ito?Kinuha ko ang lumang cellphone sa ibabaw ng mesa — ang numerong matagal ko nang hindi tinatawagan, pero laging nakaukit sa alaala ko. Kay Ryan. Ang ama ni Mikayla. Ang lalaking nagbigay ng pangalan sa anak ko, pero tinalikuran kami noon… hanggang sa muling na

Chapter 36

Marielle’s POVDahan‑dahan kaming humiwalay sa isa’t isa, pero parang nakadikit pa rin ang diwa namin — ang init, ang bigat, at ‘yung pangakong hindi pa lubusang nasasabi, pero ngayon lang talaga nagsimulang mabuo. Tahimik ang gabi sa labas, pero sa loob ng kwarto, parang may bagyong naghahandang sumalubong.Hinawakan ni Giovanni ang kamay ko — mahigpit pero marahan — at dinala ako palayo sa pinto, palayo sa higaan ni Mikayla, papunta sa sulok kung saan hindi kami makagigising sa bata. Umupo siya sa gilid ng sofa at hinila akong umupo sa tabi niya — sapat ang lapit para damhin ko bawat pagtaas‑baba ng dibdib niya, bawat galaw ng kalamnan.“Sabi ko… wala nang itatago,” panimula niya, mababa at seryoso ang boses, parang binubuksan ang pinto ng nakaraang matagal nang nakasara. “Pero kapag narinig mo na ang lahat, hindi mo na ‘yan mababawi. At magiging mas mahirap ang buhay — para sa’yo, at lalo na kay Mikayla.”Napalunok ako at lalong hinigpitan ang hawak sa kamay niya. “Handa na ako. Ka

Chapter 37

Giovanni’s POVBumaba ako ng hagdan nang mabilis, mahigpit ang hawak sa telepono — ang balitang kakarating lang ay parang naglagablab ng apoy sa bawat ugat ko. Ryan. Ang pangalang ayaw ko nang marinig, pero ngayon ay naging banta na mismo sa tahanan namin. Kilalang‑kilala ko ang klase ng lalaking ‘yon — mahina, sakim, at handang gamitin kahit sariling dugo, basta makuha lang ang gusto niya.“Nasa labas na sila, Boss. Dalawang sasakyan, nakapwesto sa likod ng bakod,” ulat ni Luca mula sa radyo. “At may kasama silang babae — sigurado kami, kasabwat ni Miranda.”Napakuyom ang kamao ko. Hindi nila ako mapipigilan.Pumasok ako sa kwarto ni Mikayla at doon ko nakita si Marielle, nakaupo sa gilid ng higaan habang inaayos ang kumot sa anak. Napakaganda niya kahit sa simpleng suot lang — mahaba ang buhok, malambot ang mukha, pero halatang may dinadalang pang‑amba sa bawat galaw. Sa tuwing nakikita ko silang dalawa, mas lalong nararamdaman ko kung gaano kalaki ang mawawala sa akin kapag nabigo

Chapter 38

Marielle’s POVTuloy‑tuloy ang takbo ng sasakyan, halos wala nang pakialam si Giovanni sa mga kurba at lubak. Sa likuran, rinig pa rin namin ang mga putok ng baril, pero habang lumalayo kami, unti‑unting humina ang ingay. Mahigpit ang yakap ko kay Mikayla — mahimbing pa rin siyang natutulog sa kandungan ko, parang walang kaalam‑alam na nasa gitna kami ng panganib.Makalipas ang halos isang oras, huminto kami sa tapat ng isang bahay na gawa sa bato at kahoy — nakatago sa likod ng matatayog na puno, nakaharap mismo sa dagat. Napakatahimik dito; tanging ang hampas lang ng alon ang naririnig.“Beach house ‘to,” sabi ni Giovanni habang binubuksan niya ang pinto para sa amin. “Pag‑aari ito ng pamilya, ligtas at halos walang nakakaalam. We’ll stay here until it’s safe to move again.”Bumaba ako, medyo nanginginig pa ang mga tuhod. Tinulungan niya akong pumasok, at dahan‑dahan naming inihiga si Mikayla sa kwartong nasa dulo — maluwag, presko, at amoy‑amoy dagat. Nang maisara ko nang dahan‑dah

Chapter 39

Marielle’s POVPagmulat ko ng mata, wala na ang bigat ng kahapon. Sa halip, naamoy ko ang bango ng sinangag at matamis‑maalat na amoy mula sa labas. Bumangon ako nang dahan‑dahan, suot lang ang malaking puting polo ni Giovanni na halos umabot na sa tuhod ko. Tahimik ang bahay; sa kwarto naman ni Mikayla, mahimbing pa rin siyang natutulog.Paglabas ko papunta sa kusina, doon ko siya nakita — si Giovanni, nakatalikod habang naghahalo sa kawali. Nakasuot lang siya ng itim na pantalon, hubad ang itaas, at sa bawat galaw ng braso ay gumagalaw nang hayagan ang matitigas niyang kalamnan. Hindi ko akalain na isang billionaire tulad niya ay marunong ding mag‑timpla ng kape at mag‑prito ng tinapay. He looks so hot… buti na lang at hindi niya nahuli ang matagal kong pagtitig sa kanya.“Gising ka na pala,” bati niya nang hindi man lang lilingon, pero alam kong ramdam niya ang bawat hakbang ko. “Mabuti naman. Breakfast is ready.”Lumapit ako, nakatayo sa pintuan habang patuloy siyang pinagmamasdan

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status