Semua Bab Mrs. Sterling, I Don't Want a Divorce!: Bab 1 - Bab 10

QuinnMarahan kong minulat ang aking mga mata.Dama ko pa ang sakit ng katawan dulot ng nagdaang gabing pag-angkin ni Gavri sa akin.Ngunit sa kabila non ay hindi ko maipaliwanag kung bakit masaya pa rin ako. Alam ko na para sa kanya ay sex lang ang lahat ng ito. Ginagampanan lang namin ang obligasyon bilang mag-asawa.Makailang beses niya akong inangkin kahit na nga lasing siya. Isang bagay na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maintindihan. Ang sabi nila ay nawawala ang pagnanasa ng isang lalaki kapag lasing. Ngunit hindi si Gavri. He’s a beast in bed everytime na aangkinin niya ako dahilan upang mag-iwan siya ng mga marka sa aking buong katawan.“You're awake.”Bigla akong napatingin sa pinanggalingan ng tinig.Nakita ko si Gavri, nakatayo malapit sa may pinto at inaayos ang cufflink ng longsleeve polo na suot niya.Gamit ang kumot ay tinakpan ko ang aking katawan habang bumabangon at nakayuko ang ulo bago nagsalita.“Ipaghahanda kita ng almusal.”“No need,” tugon niyang wala man

QuinnAraw ng first wedding anniversary namin ni Gavri.Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama, hawak ang cellphone habang paulit-ulit na tinititigan ang madilim nitong screen. Halos ilang minuto na rin akong nakatulala roon, umaasang anumang sandali ay sisindi iyon dahil sa isang tawag o mensaheng matagal ko nang hinihintay.Ngayon din ang balik ni Gavri mula sa business trip niya. Bago siya umalis isang buwan na ang nakalipas, malinaw niyang sinabi na may kailangan kaming pag-usapan pagbalik niya. Dahil doon, kahit gaano pa kabigat ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang buwan, pinili kong maghintay.At umaasang baka sa pagkakataong ito, iba na ang kahihinatnan ng pag-uusap naming dalawa.As for the surprise na paulit-ulit na binabanggit ni Lola Neria?Wala akong balak na tanggapin iyon.Hindi ko na kailangan ng kahit anong regalo, mamahaling alahas, bouquet ng bulaklak, o engrandeng anniversary surprise na manggagaling pa kay Gavri. Wala nang halaga ang mga materyal na bagay kun

Quinn"Laree? She's just a tool. When the time comes, we'll eliminate her.""She's nothing but a toy you'll get to play with once she's old enough.""If necessary, we can even send her to another Don's bed in exchange for territory.""Laree knows too much about us. We can't let her live."Napadilat ako nang mariin, kasabay ng isang malalim na paghigop ng hangin na tila ba matagal akong nalunod sa kailaliman ng dagat.Ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisame.Kasunod noon ang paulit-ulit na tunog ng isang heart monitor.Beep... Beep... Beep...Unti-unti kong inilibot ang tingin sa paligid.Amoy disinfectant.Puting kurtina.IV stand.At ang malamig na ilaw ng silid.Hospital.Nasa ospital ako.Ngunit hindi iyon ang pinakaunang bagay na tumatak sa isip ko.Hindi ang sugat sa ulo ko.Hindi ang matinding sakit na nararamdaman ko.Kundi ang katotohanang... bumalik na ang lahat.Lahat ng alaalang matagal na nawala. Lahat ng bahaging ninakaw sa pagkatao ko. Lahat ng katotohanang pilit

QuinnNanatili ako sa Queen’s Estate ng ilang araw at walang kamalay-malay sa mga nangyayari sa labas. Gusto ko ang katahimikan na tinatamasa ko.Nung unang gabi ko dito ay pinainit ni Gavri ang ulo ko dahil sa kakatawag at text niya na hindi ko tinutugon. Dahil doon ay nagdesisyon akong i-off ang aking cellphone. Kinabukasan ay nagpabili ako kay Denzel ng bagong phone at iyon na ang ginamit ko.Habang nanatili ako sa estate ay binigyan ako ng trabaho ni Denzel. Lahat ng mga transaction at financial statement ng mga kumpanyang pag-aari ko ay dinala niya upang ma-check ko.Sa totoo lang, hindi ko na kailangang gawin ‘yon dahil alam kong mapagkakatiwalaan hindi lang sina Denzel at Oliver kundi pati na ang mga taong nilagay ko sa posisyon.“Finally!” malakas kong sabi matapos kong maibaba ang huling folder na nasa harapan ko.Mahigit isang linggo akong nakaharap sa dokumento na hindi na katakataka dahil dalawang taon akong nawala at hindi lang iisa ang negosyong meron ako hindi lang dito

MATURE CONTENTQuinnHindi ko namalayang kusang tumugon ang mga labi ko sa halik niya.Nakakainis mang aminin, pero iyon ang katotohanan. Pilit ko mang itanggi sa sarili ko ang nararamdaman, hindi ko maikakailang may kakaibang epekto pa rin sa akin si Gavri. Para bang sa tuwing inilalapit niya ang sarili niya sa akin, unti-unting nababasag ang matibay na pader na ilang araw kong itinayo sa paligid ng puso ko.Marahil ay isa talaga iyon sa pinakamalaking kahinaan ko.Hindi lang ang mukha niya.Hindi lang ang paraan ng pagtitig niya.Kundi ang kakayahan niyang guluhin ang isip at damdamin ko sa isang iglap.Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon pa rin ang epekto niya sa akin matapos ang lahat ng nangyari. Dapat galit ako. Dapat itulak ko siya palayo. Dapat ipaalala ko sa sarili ko ang sakit na naranasan ko nang makita ko siya sa altar kasama ang ibang babae.Ngunit sa halip...Narito ako, hinahayaan ang sarili kong matangay ng sandaling ito.Tutal, sa papel ay asawa ko pa rin naman si