Library

Search

Home / Romance / Kalampag Sa Gabi (SPG) / Chapter 61 - Chapter 67

All Chapters of Kalampag Sa Gabi (SPG): Chapter 61 - Chapter 67

67 Chapters

Sixty One

EVEGabi na nang matapos akong maligo. Pagod ang buong katawan ko dahil naging abala ako sa opisina buong araw kaya ang tanging gusto ko na lamang ay magpahinga. Nakasuot na ako ng simpleng pambahay at pinatutuyo ko pa ang mahaba kong buhok gamit ang maliit na tuwalya habang dahan-dahan akong lumabas ng kuwarto. Mahimbing na ang tulog ni Andrew kaya tahimik ang buong bahay. Maging ang mga kasambahay ay nasa kani-kanilang kuwarto na rin kaya halos marinig ko ang sarili kong mga yabag habang pababa ako ng hagdan.Bahagya akong napabuntong-hininga habang naglalakad papunta sa kusina. Nauuhaw ako kaya naisipan kong uminom muna ng malamig na tubig bago matulog. Pagkabukas ko ng refrigerator ay agad akong nagsalin ng tubig sa baso ngunit hindi ko pa man naiinom iyon ay biglang umilaw ang cellphone kong nakapatong sa mesa.Napakunot-noo ako nang makita ang pangalan ni Denzel sa screen."Ano na naman kaya ang kailangan nito sa ganitong oras?" bulong ko sa sarili bago ko sinagot ang tawag."He

Sixty Two

EVE Dalawang araw ang lumipas matapos kong tanggapin ang alok ni Denzel na pakasalan niya akong muli. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na umabot kami sa puntong iyon. Kung may nagsabi sa akin ilang buwan na ang nakalipas na darating ang araw na kusang luluhod si Denzel sa harapan ko, at magmamakaawang maging asawa niya ulit ako, malamang na tatawanan ko lamang iyon. Ngunit itto kami ngayon, magkatabing nakaupo sa loob ng pribadong eroplano patungong Palawan habang magkahawak ang aming mga kamay. Paminsan-minsan ay sumusulyap ako sa kanya dahil hanggang ngayon ay parang nananaginip pa rin ako. Tahimik lamang siyang nakatingin sa bintana ngunit hindi nawawala ang mahina niyang ngiti. Nang mapansin niyang pinagmamasdan ko siya ay agad siyang napalingon sa akin at bahagyang pinisil ang kamay ko. "Bakit?" nakangiti niyang tanong. "Wala." "Huwag kang magsinungaling. Kanina ka pa nakatingin sa akin. Alam kong guwapo ako pero huwag mo naman ako masyadong titigan.” Nap

Sixty Three

EVEHATINGGABI NA RIN nang magtungo kami sa hotel room. Agad akong naglinis ng katawan para makapagpahinga na. Ngunit sa tingin ko, hindi agad mangyayari iyon dahil nakaabang na sa akin si Denzel. Nakatihaya siya sa kama kung saan ang tanging suot niya lang ay brief. Natatawa akong napahawak sa ulo bago hinubad ang suot kong robe. Ngayon, parehas kaming underwear na lang ang suot.“Humiga ka na dito sa kama…mahal kong asawa,” malanding sabi niya.“Hay naku…mukbang tahong ka na naman.”Humagikhik siya.“Ano pa nga ba? Tahong mo lang ang kababaliwan ko.”Pinanuod ko siyang alisin ang natitirang saplot sa katawan ko. Agad na nagliyab ang katawan ko matapos niyang hawakan ang hiwa ko. Ang gitnang daliri niya ay pinadausdos niya doon bago mapang-akit na tumingin sa akin.“Napakatambok talaga nito…” malanding wika niya bago ako hinalikan.Yumakap ako sa kanyang leeg habang tumutugon sa kanyang mainit na halik. Sa mga oras na iyon, wala ng ibang nasa isip ko kun'di si Denzel. Wala na akong p

Sixty Four

EVEHalos hindi maalis ang ngiti sa mga labi ko habang nakaupo sa swivel chair sa loob ng opisina ko. Kanina pa ako nakatitig sa laptop ngunit ni isang salita ay wala akong naiintindihan sa report na binabasa ko. Sa tuwing susubukan kong mag-concentrate ay kusang bumabalik sa isip ko ang mga nangyari sa honeymoon namin ni Denzel sa Palawan. Hanggang ngayon ay parang hindi pa rin ako makapaniwala na nangyari talaga ang lahat. Kung tutuusin ay ilang buwan lamang ang nakalipas ay galit na galit pa ako sa lalaking iyon. Ayokong makita ang mukha niya at pakiramdam ko ay wala na siyang puwang sa buhay ko. Ngunit ngayon ay kabaligtaran na ang lahat. Sa tuwing maaalala ko ang masaya naming paglalakad sa tabing-dagat, ang mga simpleng tawanan namin habang kumakain at ang paraan ng pagtitig niya sa akin na puno ng pagmamahal…. hindi ko mapigilang ngumiti na parang isang teenager na unang beses pa lamang umibig.Napabuntong-hininga ako habang marahang isinandal ang likod ko sa upuan. Hindi ko al

Sixty Five

EVEHindi ko na maalala kung paano ako nakauwi mula sa opisina. Pakiramdam ko ay kusa na lamang umandar ang sasakyan habang wala ang isip ko. Hanggang ngayon ay paulit-ulit pa ring umaalingawngaw sa utak ko ang mga sinabi ni Veronica. Kanina lamang ay napakasaya ko pa. Ngayon naman ay pakiramdam ko ay muli na namang gumuho ang mundong pilit kong binubuo. Mahigpit kong hawak ang manibela habang paulit-ulit kong tinatanong ang sarili kung bakit hindi sinabi sa akin ni Denzel ang tungkol sa pagbubuntis ni Celeste. Kung talagang mahal niya ako at seryoso siya sa lahat ng ipinangako niya sa akin, bakit kailangan pa niyang itago ang napakalaking bagay na iyon?“Nagawa na naman niya akong saktan…bakit ba ang tanga-tanga ko?”Hindi ko namalayang nakapasok na pala ako sa garahe. Pagkababa ko ng sasakyan ay mabigat ang bawat hakbang ko papasok ng bahay. Tahimik ang buong mansion dahil wala pa si Andrew. Nasa bahay pa ito ng kaibigan niya para sa school activity kaya mag-isa lamang ako ngayon. P

Sixty Six

EVENapalunok ako ng laway habang nakatitig sa kanya. Seryoso ang mukha niya matapos sabihin iyon. Kung totoo nga ang sinasabi niya, ibig sabihin ay sobrang desperada na talaga si Celeste para ipaako kay Denzel ang anak niya sa ibang lalaki. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Kanina lamang ay pakiramdam ko ay muli na namang gumuho ang mundo ko. Ngunit sa isang iglap ay tila may bagong katotohanang unti-unting nabubuo sa harapan ko. Gayunpaman, hindi pa rin tuluyang nawawala ang pagdududa sa dibdib ko dahil minsan na akong nasaktan ng lalaking nasa harapan ko. Minsan na rin akong naniwala sa mga paliwanag niya at ako rin ang nasaktan sa huli.Pero paano kung totoo ngang hindi niya anak ang pinagbubuntis ni Celeste?Nakatayo siya sa harap ng gate habang magkahalo ang malamig na simoy ng hangin at ang mabibigat naming paghinga. Ilang segundo pa ang lumipas bago marahan niyang hinawakan ang kamay ko. Hindi ako umiwas ngunit hindi ko rin siya ginantihan ng higpit sa pagkakah

Sixty Seven

CELESTEMahigpit kong hawak ang maliit na brown envelope habang mabagal na naglalakad palabas ng OB-GYNE clinic. Katatapos lamang ng buwanang check-up ko at hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga sinabi ng doktor. Maayos ang lagay ng bata. Normal ang paglaki nito at wala raw akong dapat ipag-alala. Dapat ay matuwa ako sa balitang iyon ngunit kabaligtaran ang nararamdaman ko. Sa bawat araw na lumilipas ay mas lalo lamang akong kinakabahan. Habang lumalaki ang batang dinadala ko ay mas lalo ring lumalaki ang posibilidad na mabunyag ang katotohanang pilit kong itinatago. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko pa kayang magsinungaling kay Denzel. Hindi ko rin alam kung hanggang kailan ako susuwertehin na hindi niya matutuklasan ang lahat.“Maging healthy ka lang, anak ko…masaya na ako,” nakangiti kong sabi.Napahawak ako sa tiyan ko habang mabagal na naglalakad sa mahabang pasilyo ng ospital. Pakiramdam ko ay bawat taong nakakasalubong ko ay nakatingin sa akin at alam an

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status